2020: οι επιλογές των συντακτών του Progrocks.gr

Το 2020 σε λίγες ημέρες θα είναι παρελθόν και ήρθε η ώρα να παρουσιάσουμε τα albums που ξεχωρίσαμε ο καθένας από εμάς χωριστά και φυσικά τη συνολική λίστα των 20 κορυφαίων albums του 2020 για το Progrocks.gr, κάτι που κι εμείς περιμένουμε ανυπόμονα κάθε χρόνο. Η δύσκολη κατάσταση για όλους μας στο lockdown λόγω της πανδημίας ευνόησε την ακρόαση ακόμα περισσότερης μουσικής και αυτό σίγουρα μας έκανε και μας κάνει να αντιμετωπίζουμε την κατάσταση με μεγαλύτερη αισιοδοξία. 

Όπως το 2019, τo 2018, το 2017, το 2016, το 2015 και το 2014, η όλη διαδικασία αποδείχτηκε εξαιρετικά ενδιαφέρουσα. Πέρα από την όποια σημασία των λιστών και της ιεραρχική ταξινόμησης των δίσκων, η αξία αυτής της σύνοψης βρίσκεται και στα πολλά και διαφορετικά albums που επιλέχτηκαν, ανεξάρτητα της θέσης τους. Εδώ μπορεί κανείς να βρει 102 αξιόλογες προτάσεις για ακρόαση, που εκτείνονται και αρκετά εκτός prog βεβαίως και έχουν ως κοινό παρονομαστή ότι προέρχονται σε μεγάλο ποσοστό από τον underground χώρο. 

Αυτή τη χρονιά η κορυφαία θέση ανήκει (με μεγάλη διαφορά από τη δεύτερη θέση) σε μία καλλιτέχνιδα που μας κατέπληξε με το πρώτο της προσωπικό album.

Ας αρχίσει λοιπόν η αντίστροφη μέτρηση…


20. Haken – Virus

Το Virus συνεχίζει από εκεί που τελείωσε το Vector και όπως αναμέναμε πρόκειται ουσιαστικά για δίσκους με μεγάλη συνάφεια, θεματική και μουσική. Ενώ, όμως, πρόκειται για παρόμοια συνταγή με μικρές παραλλαγές στις λεπτομέρειες, θεωρώ ότι αυτή τη φορά οι Βρετανοί πέτυχαν περισσότερο στο τελικό αποτέλεσμα. To βάρος σε πολλά από τα riffs παραμένει, αλλά ταυτόχρονα υπάρχει μεγαλύτερη ποικιλία ενώ και η διάρκεια του και η απουσία ενός εξολοκλήρου instrumental κομματιού δείχνει λεπτομέρειες που το συγκρότημα διέκρινε και διόρθωσε. Οι Haken συνεχίζουν το ποιοτικό τους σερί με έναν δίσκο στον οποίο πολλές φορές στο μέλλον θα πάει το χέρι του ακροατή αντί του The Mountain και του Affinity, ενώ δεν υπάρχει καμία σημαντική συνθετική αδυναμία. Εξαιρετικός δίσκος από μια σπουδαία και σκεπτόμενη παρέα μουσικών που αποτελεί σημείο αναφοράς στο σύγχρονο progressive metal..

– Τάσος Ποιμενίδης

–. Guillaume Perret – A Certain Trip

Εδώ έχουμε δυνατή, πολύπλευρη μουσική. Βασικά, είναι μία αδιάκοπη εξερεύνηση πολλών μουσικών στυλ, όπως ηλεκτρονική (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό), pop, jazz, μεσανατολικές αναφορές κ.α. Για να δώσω μια εικόνα, ανήκει ίσως κάπου εκεί με τους Bugge Wesseltoft, Donny McCaslin και Now vs. Now. Η μπάντα είναι σε τρελή φόρμα και πορεύεται αδιαίρετα καθόλη τη διάρκεια του δίσκου, επιδεικνύοντας εξαιρετική ευχέρεια, περίτεχνα grooves, ξεκάθαρες, καλοδουλεμένες ενορχηστρώσεις και αυτοσχεδιαστικές δεξιότητες οι οποίες υπηρετούν τις συνθέσεις, ενώ η παραγωγή είναι άψογη. Αλλά η περιπτωσάρα εδώ είναι ο Guillaume Perret. Ο τύπος είναι μαέστρος σαξοφωνίστας, και ο τρόπος με τον οποίο μεταχειρίζεται τα εφέ του είναι ιδιοφυής – απλά άκου το πρώτο κομμάτι για να πάρεις μια γεύση. Η μουσική του είναι το λιγότερο υπερβατική. Αυτό είναι το μέλλον στο οποίο ο όρος Future Jazz αναφερόταν στα τέλη του ‘90, και είναι εδώ. Ήταν πάντα εδώ.

– Βαγγέλης Χριστοδούλου

19. Enslaved – Utgard

Η συνθετική ευχέρεια των Νορβηγών ανάμεσα σε pagan, viking, black metal, prog rock φρονώ πως δεν έχει προηγούμενο. Και αν ακόμη δείχνουν να έχουν κατασταλάξει πλέον σε ένα στυλ (100% δικό τους) είναι οι μικρές καινούριες πινελιές που υπάρχουν διάσπαρτες και η άριστη, για μια ακόμη φορά, τραγουδοποιία που επιδεικνύουν που θα κερδίσουν τον ακροατή. Ο Ivar Bjørnson φαίνεται ακούραστος και είναι για μια ακόμη φορά η άφθαρτη μηχανή παραγωγής συνθέσεων στις οποίες οι πολύτιμοι και πανάξιοι συνοδοιπόροι του δίνουν σάρκα και οστά. Καταπληκτικές lead και ρυθμικές κιθάρες, περίτεχνο rhythm section, ενορχηστρώσεις είναι ακριβώς στο ιδανικό σημείο και το τελικό αποτέλεσμα είναι ένα έργο με black metal ψυχή και αδιαμφισβήτητη progressive αύρα. Οι Enslaved είναι οι αδιαφιλονίκητοι ηγέτες του extreme prog ήχου και η συνέπεια τους μπορεί να παρομοιαστεί στο δικό μου μυαλό μόνο με μια metal μπάντα από έναν άλλο μουσικό πλανήτη. Το όνομα αυτών; Fates Warning.

– Τάσος Ποιμενίδης

–. Ak’chamel, The Giver of Illness – The Totemist

Μυστηριώδεις φιγούρες περιφέρονται φορώντας μάσκες σε μια άδεια ενδοχώρα, όχι από ανθρώπινα σώματα, αλλά μονάχα από ανθρώπινες ψυχές. Οι κινήσεις τους συνοδεύονται από αφηγήσεις που κουβαλούν λυπηρές εκφάνσεις από τις ζωές εκείνων που βουλιάζουν από τον πόνο σε κάθε γύρο της καθημερινότητάς τους. Αφηγήσεις που κυλούν και αποτυπώνονται με τρόπο συγκλονιστικό, εκλύοντας μυστικιστικό λυρισμό και τραβώντας τη φαντασία του δέκτη στα άκρα. Ψυχεδελικά σχήματα ξεδιπλώνονται αποκρυφιστικά μέσα από ανατριχιαστικές τελετουργίες που λειτουργούν σαν γέφυρες μεταξύ της αμερικανικής folk rock παρακαταθήκης και ανατολίτικων κλιμάκων και μοτίβων. Οι θόρυβοι λιώνουν στις μελωδίες με τη συνομιλία μυσταγωγικών φωνητικών, που μοιάζουν με ψαλμωδίες, κιθάρας, συνθεσάιζερ, βιολιού, ακορντεόν, σιτάρ, φλάουτου, hand drums και διάφορων άλλων κρουστών, να οικοδομούν μια σκονισμένη και τρεμάμενη ατμόσφαιρα. Σε όλη αυτή τη διαδρομή, αρχέγονα ένστικτα  αναδύονται στην επιφάνεια, εκφέροντας λυτρωτικά ένα κοινωνικοπολιτικό μανιφέστο  για τους λαούς του Τέταρτου Κόσμου.

– Παναγιώτης Σταθόπουλος

18. Pain of Salvation – Panther

Στα Accelarator και Keen to a Fault αυτό μπολιάζεται ο ηλεκτρονικός ήχος με τη γνωστή επιθετική τους χροιά, ενώ στο Restless Boy τα α λα Air / Daft Punk φωνητικά συνυπάρχουν με ραπαρίσματα. To ομώνυμο τραγούδι κραυγάζει τις Linkin Park επιρροές του και τα Unfuture και Species συνεχίζουν στο ύφος των δύο Road Salt. Στο πανέμορφο Wait ο επαναλαμβανόμενος ρυθμός των πλήκτρων μου έφερε στο μυαλό την τεχνοτροπία σύνθεσης εποχής The Perfect Element. To Icon συνεχίζει την παράδοση των τραγουδιών που κλείνουν τα άλμπουμ τους: δραματικό και σπαραχτικό συνάμα.

Το συναισθηματικό βάρος του In the Passing Light of Day φαίνεται ότι λειτούργησε εξαγνιστικά για τον Daniel Gildenlöw. Το Panther από τη μία φαντάζει σαν ένα σημείο επαναπροσδιορισμού της μπάντας, αλλά ταυτόχρονα καταφέρνει να κουβαλάει και όλα τα βιώματα της πολύχρονης πορείας τους.

– Πέτρος Παπαδογιάννης

17. Derek Sherinian – The Phoenix

Όποιος επενδύσει στο The Phoenix θα ανακαλύψει έναν άρτιο δίσκο, που θέλει κάποιες ακροάσεις παραπάνω για να ανταμείψει πλουσιοπάροχα και θα βρει στιγμές που καμπυλώνουν τον χωροχρόνο. Επίσης, θα ανακαλύψει ότι ο δίσκος δεν είναι απλά μια από τις καλύτερες φετινές κυκλοφορίες, είναι και ένας από τους καλύτερους φετινούς κιθαριστικούς δίσκους, στον οποίο «αναπνέει» το ταλέντο του εκάστοτε κιθαρίστα (και μουσικού γενικότερα) ξεχωριστά.

Ακούγοντας τον δίσκο αναρωτιόμουν αν θα μπορέσει να τον ακούσει, αν θα μπορέσει να αφεθεί στα ηχοχρώματά του κάποιος που δεν σχετίζεται με τους μουσικούς που συμμετέχουν (και την ιστορικότητα τους) σε αυτόν. Όπως και να έχει, όποιος αποζητά σε μια δύσκολη για ποικίλους λόγους χρονιά λίγη ανόθευτη – χωρίς κανένα φρένο – μουσικότητα, αυτός είναι ο δίσκος που θα την βρει.

– Δημήτρης Αναστασιάδης

16. Tom Misch + Yussef Dayes – What Kinda Music

Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες συνεργασίες της χρονιάς που φεύγει, είναι αυτή μεταξύ του τραγουδιστή / μουσικού παραγωγού Tom Misch και του drummer / παραγωγού Yussef Dayes, οι οποίοi κυκλοφορούν τον δίσκο που σαρώνει τα πάντα και ξαναοριοθετεί την jazz-funk, σεβόμενο τις επιρροές του. Την καλογυαλισμένη παραγωγή και τον λαμπερό ήχο του Misch έρχεται να ανατρέψει η νοσταλγικότητα του Dayes, δημιουργώντας μια εκρητική ένωση που μέσα της χωράει η ψυχεδέλεια με τον καθοριστικό ήχο στα drums και τους καίριους χρωματισμούς των πλήκτρων.

Ο δίσκος ξεπερνάει καλούπια κατηγοριοποίησης, αφού πότε χρησιμοποιεί την hip hop σαν όχημα για τις συνθέσεις του και πότε την χρωματιστή και ζωηρή pop, πάντα έχοντας στο παρασκήνιο όμως την jazz. Ένα νέο κύμα jazz έχει ξεπηδήσει εδώ και κάποια χρόνια από την Βρετανία που απορροφά στοιχεία από παντού και τα χρησιμοποιεί προς όφελος δικό της και δικό μας.

– Γιώργος Ζούκας

15. Black Crown Initiate – Violent Portraits of Doomed Escape

Συστατικό 1: διπλά φωνητικά, με καθαρά και brutal, με την ειδοποιό διαφορά πως τα καθαρά είναι ποιοτικά εν αντιθέσει με πολλά σχήματα του χώρου. Συστατικό 2: επιτυχημένες εναλλαγές ατμόσφαιρας με τρανό παράδειγμα το Invitation αλλά και το εξαιρετικό και αποκορύφωμα του δίσκου, Holy Silence, μια σύνθεση που θα έκανε περήφανο τον Åkerfeldt. Συστατικό 3: riffs κοφτερά και βαριά που δομούν ως επί το πλείστον το δίσκο. Αυτό ίσως είναι και το δυνατό σημείο των Black Crown Initiate.

Με το Violent Portraits of Doomed Escape, οι Black Crown Initiate κάνουν μια βαρύγδουπη δήλωση πως ήρθαν για να μείνουν και αυτή η δήλωση μεταφράζεται στον πιο αξιόλογο ως τώρα ακραίο προοδευτικό δίσκο και έναν από τους πιο ενδιαφέροντες στην παρούσα χρονιά. Ένα album που προκαλεί μειδίαμα σε όσους από εμάς λησμονούμε το death prog των Opeth.

– Μελέτης Δουλγκέρογλου

14. Zopp – Zopp

Ο ήχος του Canterbury με τις ιδιαιτερότητες και την φλεγματική του ιδιοσυγκρασία αποτελεί μέχρι και σήμερα μια αστείρευτη πηγή με ρίζες στο παρελθόν και, ευτυχώς, βλέμμα στο μέλλον. Η εφαρμογή και προσαρμογή του σε μοντέρνες φόρμες κρίνεται απαραίτητη και μέχρι στιγμής επιτυχημένη και αυτό επιθυμούν οι φίλοι του είδους. Ο Stevenson δείχνει πως διαθέτει τα εργαλεία, τον ενθουσιασμό και την θέρμη έχοντας στο μουσικό του DNA την εν λόγω σχολή. Πρόκειται για μια αξιοπρόσεκτη δουλειά και μια από τις σημαντικότερες της χρονιάς μέχρι τώρα. Αν πρέπει να ξεχωρίσουμε στιγμές, τότε τα κομμάτια V και Βeing and Time ίσως να είναι οι κορυφαίες του. Θεωρώ πως με πολλαπλές ακροάσεις θα μεγαλώσει ακόμα περισσότερο μέσα στο μουσικό αισθητήριο και τη συνείδηση του μέσου λάτρη του προοδευτικού rock και θα αποτελέσει συχνή επιλογή για περαιτέρω ακρόαση, εκτίμηση και αγάπη. Ευελπιστούμε σε παρόμοιες κυκλοφορίες ανάλογης λογικής και ευαισθησίας από τον Ryan και την παρέα του.

– Γιάννης Ζαβραδινός

–. Panzerballett – Planet Z

Το άλμπουμ είναι κάπως διαφορετικό από το προηγούμενο (X-Mas Death Jazz) και κατά κάποιον τρόπο κάπως όμοιο. Υπάρχουν death metal growls αυτή τη φορά, αλλά και πάλι είναι μια απίστευτη απόδοση avant-garde, metal και jazz fusion με Zappa στοιχεία. Το άλμπουμ προσφέρει φιλόδοξο υλικό γεμάτο με φοβερά fusion riffs και περάσματα με σαξόφωνο. Με την προσθήκη των ντράμερ, Marco Minnemann, Vorgil Donati, Gergo Borlai, Morgan Ågren, Hannes Grossmann και Andy Lind, υπάρχει κάποια νέα οπτική σε μερικά από τα τραγούδια. Η τεχνική βρίσκεται απλά σε ένα άλλο επίπεδο. Το ύφος μπορεί είναι δύσκολο για πολλούς ακροατές, αλλά αν είναι κανείς εξοικειωμένος με σύγχρονη κλασική, metal και jazz, αυτό θα αποδειχθεί ένα διασκεδαστικό άλμπουμ. Η ιδέα του Jan Zehrfeld να ηχογραφεί τραγούδια από διαφορετικούς συνθέτες από διαφορετικά μουσικά είδη και να προσπαθεί να δημιουργήσει ένα ομοιογενές άλμπουμ λειτούργησε τέλεια. Το υλικό του Planet Z είναι σφιχτοδεμένη, περίπλοκη και άψογα παιγμένη ορχηστρική μουσική.

– Goran Petrić

13. Tigran Hamasyan – The Call Within

Το νέο album του Hamasyan είναι μια επιστροφή στο πνεύμα των Red Hail (2009) και Mockroot (2015), με άλλα λόγια στην πιο avant-prog δημιουργική πλευρά του Αρμένιου υπερταλαντούχου πιανίστα. Τα γνωστά jazz fusion και Armenian folk συστατικά πρωταγωνιστούν και εδώ, όπως και ο εσωτερικός, περίπλοκος, μυστηριώδης, ενεργητικός χαρακτήρας που αποτελεί την υπογραφή του Hamasyan, με έμφαση για άλλη μία φορά στο ρυθμικό κομμάτι. Σε αυτό το πλαίσιο, το νέο στοιχείο που προστίθεται για πρώτη φορά σε δίσκο του Hamasyan είναι το djent, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα το Vortex, όπου συμμετέχει ο Tosin Abasi (Animals as Leaders).

Μουσικά, το The Call Within είναι αναμφισβήτητα ένας από τα εντυπωσιακότερους δίσκους της χρονιάς, πιθανότατα ο καλύτερος δίσκος στην μέχρι σήμερα καριέρα του Tigran Hamasyan και αφήνει μία προσδοκία δοκιμής διαφορετικών ενορχηστρώσεων μελλοντικά προς πιο rock ή και metal δομές.

– Δημήτρης Καλτσάς

12. Lunatic Soul – Through Shaded Woοds

Όταν πρόκειται για τους Lunatic Soul και τον Mariusz Duda το αποτέλεσμα δεν είναι μόνο ενδιαφέρον, αλλά και υποβλητικό. Η ιστορία της ζωής και του θανάτου που θέλει να πει στη διάρκεια των 8 άλμπουμ προσκαλεί για μια πιο ενεργητική ακρόαση της μουσικής παρά μιας φάσης «κάτι να παίζει για background». Το Through Shaded Woods είναι το έβδομο άλμπουμ των Lunatic soul στην ιστορία των οκτώ άλμπουμ που σχεδίασε να διηγηθεί ο Duda.

Αυτό που ανέβαζε πάντα αυτές τις συνθέσεις από τον Duda είναι η αβίαστη ροή από την μια πλευρά του ήχου στην άλλη. Το 28-λεπτο έπος Transition II από μόνο του θα μπορούσε να κάνει αυτήν την κυκλοφορία άξια αγοράς. Η κανονική έκδοση τελειώνει αφήνοντας την αίσθηση πως λείπει κάτι που ευτυχώς υπάρχει και παρουσιάζεται στην deluxe έκδοση.

– Λευτέρης Σταθάρας

11. Arild Hammerø – Lerret

Ο Hammerø εκφράζει τη γενιά του/μας και ευρύτερα την ταραγμένη εποχή μας, προσφέροντας ένα μουσικό καμβά (Lerret), στον οποίο συνυπάρχουν αρμονικά το alternative rock, ένα folk σκανδιναβικής απόχρωσης, progressive rock χωρίς ρετρό ψευδαισθήσεις, μα και αδρές πινελιές από υπέροχες pop μελωδίες. Το εναρκτήριο Drømte du var her έχει μια φαινομενικά στρωτή δομή, κάτω από την οποία όμως βράζει ένας jazz fusion πειραματισμός. Στο ορχηστρικό L’ Imperatrise, η ακουστική κιθάρα του Arild γεμίζει πληθωρικά τον ηχητικό, μα και φαντασιακό μας χώρο, η σύνθεση I Natt αποτελεί μια εσωστρεφή, ψυχεδελική, σχεδόν παγανιστική μπαλάντα, το Sekken είναι ένα ταυτόχρονα υποχθόνιο και αιθέριο bluesy τραγούδι, με πολιτικό νόημα.

Γενικότερα, οι στίχοι του Lerret βγάζουν αυτό το ασίγαστο πάθος της μουσικής του Arild. Εκεί που η θετικότητα παλεύει με την απογοήτευση σε ένα αβέβαιο υπαρξιακό παιχνίδι. Ποιος θα βγει νικητής; Κανείς δεν ξέρει. Πάντως, σίγουρα αξίζει να παίξεις.

– Νίκος Φιλιππαίος

10. The Ocean Collective – Phanerozoic II: Mesozoic | Cenozoic

Με τη θεματολογία να συνεχίζει να αντλεί έμπνευση από τη γεωλογία και να παραπέμπει στην ορολογία της, το δεύτερο μέρος συνεχίζει με εντυπωσιακό ρυθμό την εξέλιξη του φαινομένου των Ocean. Με τις εποχές να εναλλάσσονται, οι διαθέσεις και οι ταχύτητες ακολουθούν παράλληλα. Το στοιχείο που εντυπωσιάζει ξανά είναι η ποιότητα στο σύνολο των συνθέσεων και η ασταμάτητη εξελικτική πορεία στην οποία καθοδηγούνται, με την ασφάλεια του να γνωρίζουν οι ίδιοι πόσο μεγαλεπήβολα έργα είναι ικανοί να δημιουργήσουν. Και η εναλλαγή στην ατμοσφαιρική κατεύθυνση του Phanerozoic II είναι ξανά ένα στοιχείο που απογειώνει τη ροή του. Από το εντυπωσιακό Jurassic | Cretaceous, στο Pleistocene η «γεωλογική απόσταση» είναι μερικές δεκάδες εκατομμύρια χρόνια και από το Precambrian στα Phanerozoic I-II μια δεκαετία και βάλε. Οι Ocean καταφέρνουν να παρουσιάσουν μια συνεπή συνέχεια με την τεχνογνωσία ενός συγκροτήματος που δείχνει αποφασισμένο να μη σταματήσει να εκπλήσσει.

– Πάνος Παπάζογλου

09. Psychotic Waltz – The God Shaped Void

The artwork of Psychotic Waltz's album The God-shaped Void

Οι Psychotic Waltz επέστρεψαν, κυρίως για να μην αφήσουν ανολοκλήρωτες τις φιλόδοξες προσπάθειες που τους ανέδειξαν σε αυτό το μοναδικό συγκρότημα που έμεινε σε underground επίπεδα, αλλά ταυτόχρονα για να ξεφύγουν από αυτά τα επίπεδα, εκμεταλλευόμενοι και τις νέες μορφές επικοινωνίας και διάθεσης της μουσικής τους.

Όταν σε σημεία οι συγκλονιστικές παραπομπές στη μαγεία του Into the Everflow συναντούν την αμεσότητα του Bleeding, η νέα εποχή των μεγάλων Psychotic Waltz ανοίγει νέες ατραπούς που συγκλίνουν (ή αποκλίνουν…) στο εκπληκτικό εξώφυλλο. Εξαιρετική επίσης η παραγωγή, αναδεικνύει τις συνθέσεις και ισορροπεί τον πολυδιάστατο ήχο. Εν κατακλείδι, μια επιστροφή που δικαιολογεί την επανασύνδεση, με προοπτικές να αποτελέσει δίσκο – ορόσημο και μία ισάξια συνέχεια της τετράδας.

– Πάνος Παπάζογλου

08. Ulcerate – Stare Into Death and Be Still

Αυτή είναι η έκτη κυκλοφορία των Νεοζηλανδών Ulcerate, κάτι που δείχνει πως το ανορθόδοξο death metal τους έχει ανταπόκριση. Η Gorguts επιρροή είναι παρούσα, τα υπερτεχνικά τύμπανα το ίδιο, τα δαιδαλώδη ρυθμικά μέρη στη κιθάρα διατηρούν το mid tempo ύφος τους και το ογκώδες μπάσο γεμίζει τα κενά βγάζοντας ένα τέλει συμπαγή ήχο. Στο Stare Into Death and Be Still η μπάντα στηρίζει τη μουσική της στη δυσαρμονία, τα πολύπλοκα μουσικά μέρη, την εναλλαγή του ρυθμού και την πνιγηρή ατμόσφαιρα, ενώ είναι εντυπωσιακό το πώς καταφέρνουν να ακούγονται τόσο προοδευτικοί χωρίς να έχουν καθόλου progressive στοιχείο στη μουσική τους. Όλα αυτά να είναι έκδηλα σε κομμάτια όπως τα Visceral Ends, Exhale the Ash, το ομώνυμο ή το ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ Dissolved Orders. Το Stare Into Death and Be Still είναι ένας δίσκος μνημείο για το death metal και ένας δίσκος που κάθε ακροατής που αρέσκεται στην προοδευτική μουσική θα πρέπει να ακούσει.

– Γιάννης Βούλγαρης

07. Mildlife – Automatic

Η αψεγάδιαστη μίξη της funk διάθεσης, των synths που αντλούν την μελωδικότητά τους από την krautrock σκηνή και ταυτόχρονα τα χειρουργικά jazz παιξίματα σε κάθε βήμα, είναι αρκετά για να εντυπωσιάσουν. Όμως πέρα από αυτά, οι Mildlife συνθέτουν ωραία τραγούδια. Αυτό που τελικά έχει και την μοναδική σημασία. Στο Automatic ουσιαστικά κάνουν ένα είδος ενδοσκόπησης σε αυτό που δημιούργησαν στο Phase και δίνουν εκ νέου τα διαπιστευτήριά τους στη σύνθεση πολύ αξιόλογων κομματιών.

Με το Automatic να επιτυγχάνει σε όλους τους τομείς που αναμένεις να έχουν σημασία σε έναν τέτοιο δίσκο, είναι φυσικό να μπαίνει στην συζήτηση για το αν ξεπέρασαν τον εαυτό τους. Και εύκολα μπορείς να πεις ότι τον ισοφάρισαν, γιατί ήδη είχαν καταφέρει το τέλειο. Ο χρόνος και κυρίως το δίπτυχο των επιλογών και συγκυριών θα τους προσφέρουν αυτό που τους αξίζει και λέγεται παγκόσμια αναγνώριση. Το Automatic είναι το Random Access Memories του rock, αν με ρωτάτε σήμερα.

– Αλέξανδρος Τοπιντζής

06. Once and Future Band – Deleted Scenes

Το Deleted Scenes με πολλαπλές ακροάσεις άνετα παρομοιάζεται σαν ένα ουράνιο τόξο γλυκών ηχοχρωμάτων. Με τόση σπουδή και αναφορά σε σπουδαίες μπάντες και συνθέτες του παρελθόντος, το αποτέλεσμα μοιραία εντυπωσιάζει και ξαφνιάζει ευχάριστα. Σε μια εποχή όπου το progressive rock έχει ταυτιστεί με μεγάλης διάρκειας εμπνεύσεις, επίδειξη τεχνικής, πομπώδη περάσματα και δραματοποιημένα concepts, οι Once and Future Band μας λένε πως όλα αυτά τα χαρακτηριστικά δεν αποτελούν θέσφατο για το εν λόγω ιδίωμα. Η κατεύθυνσή τους περιέχει όλες τις ποιότητες του, αλλά καμία από τις υπερβολές. Καλύπτει πολλά κενά του puzzle της μουσικής που μάθαμε να αγαπάμε και μόνο με επεκτάσεις σαν κι αυτές θα συντηρηθεί και θα αυξήσει το κοινό της. Επεκτάσεις που κυμαίνονται πέρα από τα προφανή και τις κλασσικές επιρροές του είδους, που δείχνουν σιγά σιγά να εξαντλούνται από την πολυχρησία και να κουράζουν. Χρειαζόμαστε περισσότερες μπάντες σαν τους Once and Future Band.

– Γιάννης Ζαβραδινός

05. Jargon – The Fading Thought

Το δημιουργικό μυαλό πίσω από τους Verbal Delirium ξεκινάει το προσωπικό του μονοπάτι με την πρώτη του δισκογραφική δουλειά, το The Fading Thought. Η χαρακτηριστική εσωτερικότητα της μουσικής του Jargon εδώ αποκτά ιδιαίτερη ομορφιά και βαρύτητα, καθώς στις νότες και τους στίχους του The Fading Thought ο δημιουργός αποκαλύπτει περισσότερο από ποτέ τον Γιάννη Κοσμίδη (το πραγματικό του όνομα). Ο δίσκος είναι αφιερωμένος στη μνήμη της μητέρας του και αποτελεί μία εξόχως προσωπική κατάθεση.

Το The Fading Thought περιέχει όλα αυτά που ο Jargon έπρεπε να βγάλει από μέσα του και δεν μπορούσε μέσω των Verbal Delirium. Έτσι εξηγείται η ποικιλομορφία ύφους και διαθέσεων. Μια ποικιλομορφία που εν τέλει αποδεικνύεται σύμμαχος του τελικού αποτελέσματος, που δεν υστερεί σε τίποτα από τις δουλειές των Verbal Delirium και επιπρόσθετα εξερευνά νέες  πτυχές του συνθέτη και μουσικού Jargon.

– Κώστας Μπάρμπας

04. Fates Warning – Long Day Good Night

Είναι σίγουρο ότι ποικίλες γνώμες θα ακουστούν για αυτό τον δίσκο, όπως και για πολλούς από τους προηγούμενους τους. Είμαι σίγουρος όμως καθώς γράφονται αυτές οι γραμμές πως όλοι θα συμφωνήσουμε σε ένα πράγμα. Η αισθητική, η καλλιτεχνία και η τραγουδοποιία της δουλειάς αυτής είναι στη σφαίρα των μουσικών απαιτήσεων και του καλλιτεχνικού βάρους που a priori οφείλει να έχει ένας δίσκος που φέρει το λογότυπο των Fates Warning και αυτό από μόνο του συνιστά θρίαμβο.

Οι Fates Warning μοιάζουν με εκείνο τον παλιό φίλο που όσα χρόνια και αν περάσουν που δεν έχουμε ιδωθεί, όχι μόνο δεν υπάρχει κάποια πικρία ή ψυχρότητα, αλλά όταν η συνάντηση συμβεί και πάλι θα είναι σαν να μην έχει περάσει μια μέρα και θα είναι θέμα μερικών λεπτών η στιγμή που ενδοσκοπικά και στωικά θα αρχίσουμε να αντιλαμβανόμαστε και να αφουγκραζόμαστε ο ένας τον ψυχισμό του άλλου για μια ακόμη φορά. Είναι ένας δεσμός άρρηκτος.

– Τάσος Ποιμενίδης

03. Motorpsycho – The All Is One

Το The All Is One αποτελεί ένα άλμπουμ που θα εμπλουτίσει κάθε δισκοθήκη, είτε του οπαδού των Motorpsycho, μύστη της σημαντικότητάς τους, είτε εκείνη του ακροατή που θέλει μια πρώτη άποψη των πεπραγμένων τους. Γιατί, η αλήθεια είναι ότι το άλμπουμ προσφέρει ένα πλήρες πακέτο που μετουσιώνει τη τριακονταετή ύπαρξη των Νορβηγών σε 85 λεπτά, αλλά και δείχνει νέους δρόμους στην αεικίνητη δημιουργική τους πορεία. Πιο παραδοσιακές φόρμες σε οκτώ συνθέσεις, αλλά και πειραματισμός και jazz περάσματα, κινηματογραφική και ατμοσφαιρική κατεύθυνση με μια άκρως Νορβηγική prog τεχνογνωσία στο N.O.X. ∞. Οι Motorpsycho συνεχίζουν να εντυπωσιάζουν, να εξελίσσονται, αλλά και να προσφέρουν ολοκληρωμένα μουσικά έργα που τους αναδεικνύουν σε ένα συγκρότημα που εξακολουθεί να βρίσκεται στο υψηλότερο σημείο της δημιουργικότητάς του. Αρκεί κανείς να στραφεί στο The Tower και το The Crucible που προηγήθηκαν για να αντιληφθεί το μέγεθος της επιρροής τους. Ένα πραγματικά τεράστιο γκρουπ.

– Πάνος Παπάζογλου

02. Arabs in Aspic – Madness and Magic 

Madness and Magic: τίτλος που παραπέμπει ευθέως στο ομότιτλο πονηματίδιο του Philip Dossick για τον περιώνυμο Ολλανδό ζωγράφο Vincent Van Gogh. Βάσει τίτλων των δύο τελευταίων τους δίσκων, οι Arabs in Aspic πραγματεύονται το θέμα της παραφροσύνης και της μαγείας ιδωμένο μέσα από το πρίσμα του ανθρώπινου γίγνεσθαι, δίχως να περιεργάζονται υπό μία κοινή συνισταμένη το θέμα. Στιχουργικά, το Madness and Magic αναδεικνύει θέματα όπως η παιδική αθωότητα και ο τεχνολογικός ντετερμινισμός και στο πώς η τεχνολογία απορροφά πλέον τον άνθρωπο παιδιόθεν έως τη δύση του βίου του.

Δεύτερο στη σειρά εκπληκτικό album, μόνο που το καινούριο απαθανατίζει το προσωπείο ενός ακόμη πιο καλαίσθητου και επικαιροποιημένου vintage prog. Οι Νορβηγοί εξετράπησαν από την πεπατημένη, λοξοκοιτώντας και προς άλλες εκδοχές του prog rock. Αφεθείτε στο Madness and Magic. Είναι ένας δίσκος που ακροβατεί ανάμεσα στο συναρπαστικό και στο ουσιώδες.

– Θωμάς Σαρακίντσης

01. Hedvig Mollestad – Ekhidna

Μισό φίδι, μισός άνθρωπος, μία μοναδική Hedvig. Και τι ταξίδι ήταν αυτό!  Το Ekhidna είναι αναμφισβήτητα μία από τις πιο ηχηρές και δυνατές δηλώσεις για το 2020, τόσο ως προς τη μουσικότητα, όσο και τις συνθέσεις. Δεν έχω κάτι άλλο να πω, απλά αφεθείτε και βάλτε το να παίζει δυνατά, όπως του αξίζει.

– Βαγγέλης Χριστοδούλου

Η αριστουργηματική ενορχήστρωση επενδύει στην κιθαριστική ιδιοφυΐα της Μollestad ιδανικά, σε ένα ηχητικό πλαίσιο πιο ογκώδες, πιο επικό, πιο περιπετειώδες, πιο διαδραστικό και σίγουρα πιο αφηγηματικό απ’ ό,τι είχαμε συνηθίσει. Το Ekhidna είναι ένα jazz / heavy / prog όργιο που θέτει και δεν ακολουθεί κανόνες, έχει ξεκάθαρα τον δικό του αισθητικό θώκο και για αυτό δεν είναι απλά ένα album που μπορεί να αρέσει ή να συναρπάσει. Είναι σημαντικό.

– Δημήτρης Καλτσάς


 

Δημήτρης Αναστασιάδης

01. Hedvig Mollestad – Ekhidna
02. Nubya Garcia – Source
03. Irreversible Entanglements – Who Sent You?
04. Arabs in Aspic – Madness and Magic
05. Pat Metheny – From This Place
06. Motorpsycho – The All Is One
07. OVRFWRD – StarStuff
08. Neptunian Maximalism – Éons
09. AC/DC – Power Up
10. Derek Sherinian – The Phoenix

Γιάννης Βούλγαρης

01. Ulcerate – Stare Into Death and Be Still
02. Hedvig Mollestad – Ekhidna
03. Arabs in Aspic – Madness and Magic
04. Mildlife – Automatic
05. The Ocean Collective – Phanerozoic II: Mesozoic | Cenozoic
06. Psychotic Waltz – The God-Shaped Void
07. Night – High Tide – Distant Sky
08. Derek Sherinian – The Phoenix
09. Fates Warning – Long Day Good Night
10. Jargon – The Fading Thought

Πάρης Γραβουνιώτης

01. Hedvig Mollestad – Ekhidna
02. Arabs in Aspic – Madness and Magic
03. Jargon – The Fading Thought
04. Motorpsycho – The All Is One
05. Once and Future Band – Deleted Scenes
06. Fates Warning – Long Day Good Night
07. Ozric Tentacles – Space For the Earth
08. Mildlife – Automatic
09. Psychotic Waltz – The God-Shaped Void
10. Kings of the Valley – Kings of the Valley

Μελέτης Δουλγκέρογλου

01. Black Crown Initiate – Violent Portraits of Doomed Escape
02. Hedvig Mollestad – Ekhidna
03. The Reticent – The Oubliette
04. Lunatic Soul – Through Shaded Woοds
05. Orbit Culture – Nija
06. Caligula’s Horse – Rise Radiant
07. Fates Warning – Long Day Good Night
08. George Constantine Kratsas – The First Alchemist
09. Intercepting Pattern – The Encounter
10. Trivium – What the Dead Men Say

Γιάννης Ζαβραδινός

01. Antoine Fafard & Gavin Harrison – Chemical Reactions
02. Mildlife – Automatic
03. Tigran Hamasyan – The Call Within
04. Once and Future Band – Deleted Scenes
05. Panzerballettt – Planet Z
06. James Dean Bradfield – Even in Exile
07. Enslaved – Utgard
08. Derek Sherinian – Phoenix
09. Soft Power – Brink of Extinction
10. Jaga Jazzist – Pyramid

Γιώργος Ζούκας

01. Mitsogusto – Far Out
02. Sven Wunder – Wabi Sabi
03. Tom Misch & Yussef Dayes – What Kind Music
04. Group Modular – Time Masters
05. Soulwax – EMS Synthi 100
06. Nightports w/ Betamax – Nightports w/ Betamax
07. Janko Nilovic & The Soul Surfers – Maze Of Sound
08. The Gaslamp Killer – Heart Math
09. Autechre – Sign/Plus
10. Little Barrie & Malcom Catto – Quattermas Seven

Δημήτρης Καλτσάς

01. Hedvig Mollestad – Ekhidna
02. Arabs in Aspic – Madness and Magic
03. Jargon – The Fading Thought
04. Mildlife – Automatic
05. Arild Hammerø – Lerret
06. Fates Warning – Long Day Good Night
07. Once and Future Band – Deleted Scenes
08. Tigran Hamasyan – The Call Within
09. Guillaume Perret – A Certain Trip
10. Motorpsycho – The All Is One

Βασίλης Κορολής

01. Ulcerate – Stare Into Death and Be Still
02. Fates Warning – Long Day Good Night
03. Fluisteraars – Bloem
04. Dark Tranquillity – Moment
05. Conception – State of Deception
06. Spectral Lore / Mare Cognitum – Wanderers: Astrology οf the Nine
07. Paysage d’Hiver – Im Wald
08. Ulver – Flowers of Evil
09. Caligula’s Horse – Rise Radiant
10. Old Nick – The Night of the Ambush and The Pillage By The Queen Ann Styl’d Furniture, Animated By One Of The Dozen Or So Spells That Thee Eastern Vampyre Has Studied

Χρήστος Μήνος

01. Oranssi Pazuzu – Mestarin Κynsi
02. Armored Saint – Punching the Sky
03. Pain of Salvation – Panther
04. The Ocean Collective – Phanerozoic II: Mesozoic | Cenozoic
05. Mekong Delta – Tales of a Future Past
06. Ulcerate – Stare Into Death and Be Still
07. Conception – State of Deception
08. Fates Warning – Long Day Good Night
09. Psychotic Waltz – The God-Shaped Void
10. Intercepting Pattern – The Encounter

Κώστας Μπάρμπας

01. Hedvig Mollestad – Ekhidna
02. Jargon – The Fading Thought
03. Arabs in Aspic – Madness and Magic
04. Motorpsycho – The All Is One
05. Once and Future Band – Deleted Scenes
06. John Zorn – Baphomet
07. Arild Hammerø – Lerret
08. Mildlife – Automatic
09. Guillaume Perret – A Certain Trip
10. Pixie Ninja – Colours out of Space

Ελένη Παναγιώτου

01. Lunatic Soul – Through Shaded Woοds
02. Jargon – The Fading Thought
03. Gazpacho – Fireworker
04. The Pineapple Thief – Versions of the Truth
05. Pain of Salvation – Panther
06. Pure Reason Revolution – Eupnea
07. Airbag – A Day at the Beach
08. Vespero – The Fous Zoas
09. Vultress – Hypnopompia
10. Armed Cloud – Torque

Πέτρος Παπαδογιάννης

01. Motorpsycho – The All Is One
02. Once and Future Band – Deleted Scenes
03. Ulver – Flowers of Evil
04. Sólstafir – Twilight of Codependent Love
05. Fates Warning – Long Day Good Night
06. Arild Hammerø – Lerret
07. Zopp – Zopp
08. Hedvig Mollestad – Ekhidna
09. Pain of Salvation – Panther
10. Hexvessel – Kindred

Πάνος Παπάζογλου

01. Psychotic Waltz – The God-Shaped Void
02. The Ocean Collective – Phanerozoic II: Mesozoic | Cenozoic
03. Motorpsycho – The All Is One
04. Fates Warning – Long Day Good Night
05. Hedvig Mollestad – Ekhidna
06. Pure Reason Revolution – Eupnea
07. Vulkan – Technatura
08. Fontaines DC – A Hero’s Death
09. Mr. Bungle – The Raging Wrath of Easter Bunny Demo
10. Paradise Lost – Obsidian

Goran Petrić

01. Fates Warning – Long Day Good Night
02. Derek Sherinian – The Phoenix
03. Zopp – Zopp
04. Panzerballett – Planet Z
05. Elds Mark – Elds Mark
06. Ozric Tentacles – Space for the Earth
07. John Petrucci – Terminal Velocity
08. Psychotic Waltz – The God-Shaped Void
09. Haken – Virus
10. Vulkan – Technatura

Τάσος Ποιμενίδης

01. Fates Warning – Long Day Good Night
02. Enslaved – Utgard
03. Black Crown Initiate – Violent Portraits of Doomed Escape
04. Haken – Virus
05. Psychotic Waltz – The God Shaped Void
06. Hail Spirit Noir – Eden in Reverse
07. The Ocean Collective – Phanerozoic II: Mesozoic | Cenozoic
08. Motorpsycho – The All Is One
09. Mekong Delta – Tales of a Future Past
10. Oceans of Slumber – Oceans of Slumber

Κώστας Ρόκας

01. Arabs in Aspic – Madness and Magic
02. Samsara Blues Experiment – End of Forever
03. Hedvig Mollestad – Ekhidna
04. Motorpsycho – The All Is One
05. Lonker See – Hamza
06. Wobbler – Dwellers of the Deep
07. Jargon – The Fading Thought
08. Lunatic Soul – Through Shaded Woοds
09. Haken – Virus
10. Slift – Ummon

Θωμάς Σαρακίντσης

01. Arabs in Aspic – Madness and Magic
02. Hedvig Mollestad – Ekhidna
03. Panzerballett – Planet Z
04. Pixie Ninja – Colours out of Space
05. Once and Future Band – Deleted Scenes
06. Tigran Hamasyan – The Call Within
07. Jargon – The Fading Thought
08. Spell – Opulent Decay
09. Jaga Jazzist – Pyramid
10. Psychotic Waltz – The God-Shaped Void

Λευτέρης Σταθάρας

01. Hedvig Mollestad – Ekhidna
02. Zopp – Zopp
03. Arild Hammerø – Lerret
04. Guillaume Perret – A Certain Trip
05. Jargon – The Fading Thought
06. Tigran Hamasyan – The Call Within
07. Arabs in Aspic – Madness and Magic
08. Motorpsycho – The All Is One
09. Lunatic Soul – Through Shaded Woοds
10. The Reticent – The Oubliette

Παναγιώτης Σταθόπουλος

01. Ak’chamel, The Giver Of Illness – Totemist
02. Protomartyr – Ultimate Success Story
03. Keeley Forsyth – Debris
04. Polymorphie – Claire Venus
05. Necks – Three
06. Coriky – Coriky
07. Autechre – Sign/Plus
08. Once and Future Band – Deleted Scenes
09. Constantine – In Memory Of A Summer Day
10. Hedvig Mollestad – Ekhidna

Αλέξανδρος Τοπιντζής

01. Mildlife – Automatic
02. Ulcerate – Stare Into Death and Be Still
03. Once and Future Band – Deleted Scenes
04. Mammock – Itch
05. Motorpsycho – The All Is One
06. Hedvig Mollestad – Ekhidna
07. Moses Boyd – Dark Matter
08. Trees Speak – Ohms
09. Melt Yourself Down – 100% Yes
10. Jargon – The Fading Thought

Νίκος Φιλιππαίος

01. Liberato – Ultras
02. Tom Misch, Yussef Dayes – What Kinda Music
03. Domus – Lucid Dreaming
04. Islandman – Kaybola
05. Okysho – Kamala’s Danz
06. Soft Power – Brink Of Extinction
07. Bon Voyage Organization – La Course
08. Ak’chamel, The Giver of Illness – The Totemist
09. Kruder & Dorfmeister – 1995
10. The Cappuccino Wizards – 1883 Juncture Bound