Riverside, Allochiria, Verbal Delirium @ Gagarin 205, 08-03-2020

Από τον Τάσο Ποιμενίδη

Μια όμορφη και ήρεμη – παρά την ειδησεογραφία και το γενικό κλίμα των ημερών – ημέρα έμελλε να επιστεγαστεί με ένα εξαιρετικό όπως αποδείχτηκε billing. Την όμορφη αυτή βραδιά στο Gagarin 205 άνοιξε ένα πολύ αγαπημένο μου σχήμα, οι Verbal Delirium. Το The Imprisoned Words of Fear αποτελεί κατά τη γνώμη μου μια από τις καλύτερες prog δουλειές της δεκαετίας που πέρασε και η απόδοση της μπάντας live είναι πάντοτε εξαιρετική. Παρά τη μικρή διάρκεια του σετ τους με μόνο 27 λεπτά (ελάχιστος χρόνος θεωρώ) και με τροχοπέδη την μικρή ανισορροπία στον ήχο με το μπάσο να είναι ψηλά και την κιθάρα πιο χαμηλά από όσο θα έπρεπε η παρουσία τους κρίνεται πολύ καλή με τα Close to You, Dancing Generation, Children of Water (καινούριο κομμάτι από την επερχόμενη δουλειά τους) και Images From a Grey World να αποδίδονται άρτια επί σκηνής.

Τη σκυτάλη την παρέδωσαν στους Allochiria, μια κάπως αταίριαστη επιλογή κατά τη γνώμη μου για support στους Riverside, καθώς κινούνται σε post/sludge μονοπάτια. Η απόδοσή τους ήταν πολύ δυνατή και η φωνή της τραγουδίστριας τους (μόνιμα με πλάτη στο κοινό) από τις πιο ακραίες και απόκοσμες που έχει τύχει να ακούσω ποτέ, ειδικά σε live. Αν και αισθητικά παράταιρη, η παρουσία τους ήταν πολύ καλή, αν και τους έλειψαν οι φωτισμοί που είχαν την προηγούμενη φορά που τους είχα δει που είχαν ανεβάσει πολύ την τότε παρουσία τους. Μας παρουσίασαν τραγούδια από την επερχόμενη δουλειά τους καθώς και τα Κ, Lifespotting, Counting Fives με μια ικανοποιητική εμφάνιση σε γενικές γραμμές και καλό ήχο.

Ο χώρος γέμισε σιγά σιγά και στις 22:10 ακριβώς όπως είχε ανακοινωθεί στο πρόγραμμα οι Riverside ξεκίνησαν με τα The Day After, Acid Rain και κέρδισαν τον κόσμο σχεδόν αυτόματα. Ο πολύ καλός ήχος σε όλη τη διάρκεια του live μαζί με το δουλεμένο φωτισμό συντέλεσαν στη δημιουργία μιας άψογης ατμόσφαιρας. Το κοινό τίμησε την σπουδαία αυτή μπάντα σε όλη τη διάρκεια του live και τα sing-along και τα ρυθμικά χειροκροτήματα έδιναν και έπαιρναν.

Ο Mariusz Duda, η πιο αναγνωρίσιμη φιγούρα των Riverside και μια σπουδαία μορφή της μοντέρνας prog σκηνής, κέρδιζε την προσοχή και επικοινωνούσε απλά αλλά μοναδικά με το κοινό. Η απόδοσή του στο μπάσο, είτε με πένα είτε με δάχτυλα, ήταν καταπληκτική και τα θέματά του, από τα πιο απλά μέχρι τα πιο απαιτητικά, αποδόθηκαν τέλεια επί σκηνής και φάνηκε ακόμη περισσότερο στο live πόσο κεντρικό ρόλο παίζουν στα album τους, ενώ και η φωνητική του παρουσία ήταν άψογη. Την παράσταση, όμως, σε ό,τι αφορά την παρουσία επί σκηνής έκλεψε ο σχεδόν μόνιμα και πηγαία χαμογελαστός Michał Łapaj με την απόδοσή του στα πλήκτρα να είναι το λιγότερο εξαιρετική.

Το χαμόγελο θα σβηνόταν μόνο στις αναφορές στον τόσο άδικα χαμένο  κιθαρίστα Piotr Grudziński, του οποίου η απουσία παραλίγο να φέρει και το τέλος της μπάντας. Οι Riverside είναι μία από τις περιπτώσεις συγκροτημάτων που προσωπικά πιστεύω δε θα άλλαζαν ποτέ κανένα μέλος αν τα πράγματα δεν έπαιρναν μια τέτοια απροσδόκητη τροπή. Κάτι τέτοιο φάνηκε και από το γεγονός ότι τους πήρε χρόνια ώστε να μπορέσουν να ανακοινώσουν επίσημα τον Maciej Meller ως μόνιμο αντικαταστάτη του Piotr, παρότι ο πρώτος αποτέλεσε τον touring κιθαρίστα τους για το Wasteland και συνεισέφερε παιχτικά στο album. Είναι μια σημειολογία καθόλου τυχαία. Το δέσιμο ήρθε με το χρόνο και ο Maciej φαντάζει και live και καλλιτεχνικά ως άξιος αντικαταστάτης ενός μοναδικού και μαγικού παίχτη του οποίου οι μελωδίες και τα lead σφράγισαν καλλιτεχνικά τους Riverside.

Highlights της βραδιάς ήταν τα Conceiving You, Ο2 Panic Room, Hyperactive, Egoist Hedonist, ακόμη ακόμη και τα κουτσουρεμένα Second Life Syndrome και Left Out, αν και το να κόψουν διάρκειες σε τέτοια κομμάτια ήταν κάτι που δεν το περίμενα. Σε μια τέτοια πανέμορφη βραδιά αυτό φαντάζει μικρό ψεγάδι, αλλά θα προτιμούσα να τα ακούσω στην ολότητα τους, ειδικά το πρώτο που είναι το τραγούδι – σήμα κατατεθέν των Riverside. Στο πρώτο τραγούδι του encore ακούστηκε το Wish You Were Here, αφιερωμένο φυσικά στον Piotr. Η βραδιά έκλεισε με το River Down Below και έχω την αίσθηση ότι για όλους μας (κοινό και μπάντα) ήταν μια βραδιά πληρότητας και κάθαρσης. Είμαι σίγουρος ότι καλώς εχόντων των πραγμάτων θα ξανάρθουν πολύ σύντομα και με άλλες συνθήκες και ημέρα σε sold out venue. Οι Riverside είναι ένα καταπληκτικό live συγκρότημα που κάθε φίλος της μουσικής οφείλει να βλέπει σε κάθε ευκαιρία.

Θα ήθελα να κλείσω την ανταπόκριση αυτή με μερικές σκέψεις. Είμαι πολύ χαρούμενος που οι Riverside αποφάσισαν να συνεχίσουν να παίζουν μουσική. Φαίνεται ότι το έχουν ανάγκη ψυχικά και καλλιτεχνικά και θεωρώ ότι μουσικά έχουν να προσφέρουν πάρα πολλά ακόμη, καθώς μπαίνουν και ηλικιακά σε μια πιο πολύ ώριμη φάση της ζωής τους. Ο θάνατος θα πλανάται για πάντα πάνω από την μπάντα, η απώλεια θα είναι μόνιμη θύμηση. Αλλά όποιος φοβάται το χρέος του θανάτου δεν μπορεί να χαρεί το δάνειο της ζωής. Εις το επανιδείν Riverside. Την επόμενη φορά ούτε το ποτάμι θα είναι ίδιο, ούτε εμείς ίδιοι άνθρωποι. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να υποσχεθούμε ο ένας στον άλλον ότι εφόσον βρεθούμε εκεί θα το περάσουμε πάλι μαζί.

 

Φωτογραφίες: Δημήτρης Τζώρτζης

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης