Pure Reason Revolution – Above Cirrus

[InsideOut, 2022]

Εισαγωγή: Ελένη Παναγιώτου

Το Above Cirrus είναι ο πέμπτος δίσκος των Pure Reason Revolution, και ο δεύτερος κατά σειρά μετά την επανένωσή τους το 2019. Για τους περισσότερους fans της μουσικής των Pure Reason Revolution, το Eupnea (2020) ήταν κάτι περισσότερο από μια ευχάριστη επιστροφή. Ήταν ένα φυσικό επακόλουθό και μια εξέλιξη του The Dark Third, παρόλο που είχαν μεσολαβήσει 10 χρόνια από τον τελευταίο τους δίσκο (Hammer and Anvil). Και φέτος έχουμε την κυκλοφορία του Above Cirrus, με το ίδιο χαρακτηριστικό ύφος και ρυθμούς των Pure Reason Revolution: χαρακτηριστικές μελωδίες, αιθέρια φωνητικά, progressive ρυθμούς, μέχρι και ξεσηκωτικά τραγούδια στα οποία θες να χορέψεις.


 

Ένας δίσκος για το σήμερα και το πάντα

Το Eupnea ήταν εμπνευσμένο από τις εμπειρίες του Jon Courtney μετά από την δύο μήνες πρόωρη γέννηση της κόρης του. Η δημιουργία του Above Cirrus συνέπεσε με την πανδημία του SARS-Cov-2 και την καραντίνα που ακολούθησε. Σε συνέντευξη του, ο Jon αναφέρει ότι: «Οι στίχοι μου συχνά αναφέρονται στις σχέσεις και οι σχέσεις επανεξετάζονται πιο πολύ από ποτέ σε αυτή την περίοδο του Covid, τη μια στιγμή μπορεί να είμαστε τρυφεροί και αγαπημένοι και μερικές στιγμές αργότερα να είναι μια εντελώς διαφορετική ιστορία και να αλληλοσπαραζόμαστε».

Και κάπως έτσι το πρώτο πράγμα που ακούμε όταν ξεκινά ο δίσκος με το Our Prism είναι: We were trapped in the prismBut it was our prism, no others. Our safe place… Ο δίσκος ξεκινάει δυναμικά με ένα κομμάτι όπου εναλλάσσονται τα αιθέρια φωνητικά της Chloë Alper με τον δυναμισμό της κιθάρας του Greg Jong. Η πρώτη μορφή του ηχογραφήθηκε εξ αποστάσεως λόγω της πανδημίας και σύμφωνα με τον ίδιο τον Courtney είναι από τα πιο grungy κομμάτια τους με επιρροές από Smashing Pumpkins και Nirvana.

Ακολουθεί το New Kind of Evil, μια ξεκάθαρη αναφορά στην πανδημία και την νέα, αβέβαιη πραγματικότητα που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα. Το κομμάτι αυτό θυμίζει έντονα Pink Floyd. Αρχίζει με μελαγχολικές μελωδίες στην κιθάρα και στο πιάνο, λυπημένες φωνητικές γραμμές και ατμοσφαιρικούς ήχους που στη συνέχεια μετατρέπονται σε ένα καταιγισμό αφρισμένων κυμάτων από κιθάρες, ντραμς και φωνητικά. And tidal waves spin, new kind of evil burns here. Σύμφωνα με τον Jon εκτός από την αναφορά στην πανδημία και σε αυτή την «πρωτόγονη παραδοξότητα», όπως τη χαρακτηρίζει, υπάρχει και μια άλλη στιχουργική μεταφορά. Οι ήρεμες και άγριες εναλλαγές που υπάρχουν στο τραγούδι αυτό αντικατοπτρίζουν τις αδυναμίες, την ισχύ και το άγχος που υπάρχουν στις σχέσεις των ανθρώπων. Πράγματα που αναδείχθηκαν όταν αναγκαστήκαμε να περιοριστούμε σε ένα στενό και μικρό ενδιαίτημα λόγω της καραντίνας.

Τα Phantoms είναι το πιο χορευτικό κομμάτι του δίσκου. Ηλεκτρονικός ήχος, δυναμικά riffs και δυνατά ντραμς σε συνδυασμό με τα χαρακτηριστικά φωνητικά των Pure Reason Revolution. Το κομμάτι τελειώνει με μια απόκοσμη μελωδία και αφήγηση με ρυθμικά ντραμς που συνεχίζουν στο Cruel Deliverance το οποίο πραγματεύεται το θέμα της θνητότητας, πράγμα που αντικατοπτρίζεται και στη μελωδία του κομματιού: απόκοσμα πλήκτρα, λυπημένες κιθάρες και κοφτά ντραμς. Είναι η λυπηρή συνειδητοποίηση ότι παρόλο που η μετακίνηση και τα ταξίδια σε αγαπημένα πρόσωπα δεν ήταν το ίδιο εύκολα. Και αυτό δίνει τη σειρά στο ονειρικό Scream Sideways που όπως σημειώνει ο Jon η αρχική επιρροή του ήταν το Clubbed to Death από το The Matrix, με οποίο όντως έχει τις ίδιες διακυμάνσεις και ένα παρόμοιο funk στοιχείο. Τα ονειρικά φωνητικά δίνουν τη σειρά τους σε electro ‘80s πλήκτρα και σε γεμάτους με ένταση ρυθμούς. Σε δέκα λεπτά οι ρυθμοί και οι μελωδίες αλλάζουν και εναλλάσσονται συνεχώς. Τα ντραμς του Geoff Dugmore είναι καταπληκτικά σε αυτό το κομμάτι. Το Dead Butterfly αρχίζει πολύ μελωδικά και λυπημένα, αλλά είναι από τα πιο δυναμικά κομμάτια του δίσκου, η μελαγχολία εναλλάσσεται με ένταση σε όλο το κομμάτι. Από τα αγαπημένα μου τραγούδια μαζί με το Phantoms, και θεωρώ ότι αυτό είναι οι Pure Reason Revolution, αυτή η εναλλαγή ρυθμών και συναισθημάτων που δίνει το δικό τους στίγμα. Ο δίσκος τελειώνει σε περίπου 45 λεπτά με το Lucid με παρόμοιες ρυθμικές και μελωδικές εναλλαγές.

Η κυκλοφορία του Eupnea ήταν από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις του 2020 και έγινε κατευθείαν από τους αγαπημένους μου δίσκους. Στο Above Cirrus οι Pure Reason Revolution είναι και πάλι στα καλύτερα τους, με όλα τα βασικά τους χαρακτηριστικά: άριστη παραγωγή και ηχητικό αποτέλεσμα, φωνητικά που ξεχειλίζουν συναισθήματα, τα αρμονικά φωνητικά του Jon και της Chloë, δυναμικές κιθάρες, κοφτά και καθαρά ντραμς, μια περίεργη χορευτική διάθεση και ηλεκτρονικοί ήχοι στο background.

Το artwork του δίσκου – δημιουργία του Jill Tegan Docherty με τίτλο Deaf Mute – είναι επίσης πανέμορφο και επίκαιρο, μια λυπημένη πολική αρκούδα ενώ οι πάγοι γύρω της ξεκάθαρα λιώνουν. Και το παρόν ένας αλλιώτικός κόσμος, με διαφορετικές κανονικότητες από ότι έχουμε συνηθίσει και ένα new kind of evil παντού γύρω μας…

9 / 10

Ελένη Παναγιώτου

 

2η γνώμη

 

Η επιστροφή των Pure Reason Revolution με το Eupnea το 2020 ήταν μία πολύ ευχάριστη έκπληξη. Με το πνεύμα του αγαπημένου τους ντεμπούτου, The Dark Third (2006), ως οδηγό, η βρετανική μπάντα επέστρεψε φέτος με το Above Cirrus ξανά από την Inside Out και είναι φανερό πια ότι η επιστροφή στις progressive rock ρίζες τους ήταν μια απόλυτα συνειδητοποιημένη επιλογή. Συνολικά, ο δίσκος ακούγεται σαν ένα χαλαρό concept album σχετικό με τον κόσμο μας στην μεταπανδημική εποχή. Η μπάντα έχει επιστρέψει στον πιο alternative πλευρά του ήχου της, με τη γνωστή συνταγή με ηλεκτρονικά στοιχεία να συνδυάζονται εξαιρετικά με τις heavy κιθάρες, τις trademark διφωνίες και το prog / art-rock των Porcupine Tree με pop στοιχεία. Συνολικά, αν και υπολείπεται του Eupnea, το Above Cirrus είναι απολαυστικό ως σύνολο, αλλά το πιο σημαντικό είναι πως οι Pure Reason Revolution έχουν επιστρέψει δυναμικά. Αγαπημένα κομμάτια: New Kind Of Evil, Scream Sideways, Lucid.

7.5 / 10

Δημήτρης Καλτσάς