Voivod – Synchro Anarchy

[Century Media, 2022]

Εισαγωγή: Τάσος Ποιμενίδης

Επιστροφή για τους σπουδαίους Καναδούς, αεικίνητους όπως λέει και το Always Moving από την προηγούμενη φανταστική δουλειά τους. Το The Wake (2018) κέρδισε κοινό και τύπο από την πρώτη στιγμή, χαιρετίστηκε για τον έντονα progressive χαρακτήρα του και αποτελεί μαζί με το Target Earth (2013) σύγχρονα classics της σκηνής. Η ανανεωτική πνοή που έδωσαν στην μπάντα ο σπουδαίος Dan Mongrain στην κιθάρα και ο Dominique LaRoche στο μπάσο μοιάζει με ελιξίριο νεότητας και μαζί με τις «παλιοσειρές» Belanger και Langevin προσπαθούν να  διατηρήσουν το momentum αυτών των δουλειών.


 

Εμπροσθοφυλακή του progressive metal με τους δικούς τους όρους

Εάν υπάρχει ένα group που δραστηριοποιήθηκε εντός και πλησίον του πρώτου κύματος του thrash metal στα ‘80s και παρέμεινε καλλιτεχνικά ανήσυχο μέχρι και σήμερα, τότε αυτό το σχήμα είναι οι Voivod. Οι αειθαλείς Καναδοί κυκλοφορούν φέτος το 15ο άλμπουμ τους, τον τρίτο δίσκο με τον Chewy στις κιθάρες και πιθανότατα τον πρώτο με αυτή την σύνθεση που θα συγκαταλέγεται μελλοντικά στις κορυφαίες τους δουλειές. Τι κάνουν οι Voidod στο Synchro Anarchy που δεν έκαναν στα επίσης αξιόλογα The Wake και Target Earth; Ουσιαστικά τελειοποιούν την γεφύρωση της jazz με το punk, μέσα από το metal πρίσμα με το οποίο δουλεύουν αδιάλειπτα τα τελευταία 40 χρόνια. Οι κιθάρες του Daniel Mongrain στον δίσκο υποδεικνύουν ακριβώς αυτή την ελευθερία. Ο καθηγητής jazz κιθάρας στο Πανεπιστήμιο του Quebec δεν είναι μια τυχαία περίπτωση μουσικού που απλά ταίριαξε στο σχήμα μετά τον θάνατο του Piggy. Η συμμετοχή του στις συνθέσεις είναι παραπάνω από κομβική. Οι κιθάρες του Chewy σε αυτή την φάση οδηγούν την μουσική των Voivod σε απάτητες κορυφές, ουσιαστικά κατατάσσουν το group στην εμπροσθοφυλακή του progressive metal.

Αυτή η εξέλιξη εντοπίζεται χωρίς σημαντική προσπάθεια εκ μέρους του ακροατή στο υπέροχο Sleeves Off, το οποίο εκκινείται ως μια σπονδυλωτή punk απόπειρα, που σιγά σιγά μετατρέπεται σε ένα απέραντο πεδίο παράθεσης πανέξυπνων riffs που συνδέονται μοναδικά μεταξύ τους. Ακόμα και το σύντομο solo που περιλαμβάνει το τραγούδι ενώνει το σώμα του με την φωνητική μελωδία, δημιουργώντας μια εξαιρετικά σπάνιας ομορφιάς σύνθεση. Η sci-fi θεματολογία είναι παρούσα ακόμα μια φορά, όμως σε αυτή την περίπτωση οι Voivod ασχολούνται περισσότερο με την δυστοπική κοινωνία που βλέπουν μπροστά στα μάτια τους. Στο The World Today οι σκέψεις τους αναλύονται με μοναδική σαφήνεια: “In the world today, so little is made, too much makes it wrong, we move fast along, can’t afford to pause, to fight in a cause”. Οι Voivod παραμένουν ακόμα και στην θεματολογία τους μια βαθιά επαναστατική μπάντα, ένα σχήμα που προτιμά να αλλάζει από το να παραμένει σταθερό και πιστό σε μια ψευδαίσθηση επιτυχίας. Και όλα αυτά δεν είναι προσωπικές εικασίες, αφού στο ίδιο τραγούδι, αναφέρουν: “Involve to evolve, sacrifice the sacred, revalue the value”, προσφέροντας την δική τους οπτική για την στάση που θα έπρεπε να έχουμε όλοι μας σε ένα τόσο ευμετάβλητο περιβάλλον.

Όσοι από εμάς ακολουθούν το group ανεξάρτητα από το πού το πάει, όχι μόνο δεν έχουμε να φοβηθούμε κάτι, αλλά στο Synchro Anarchy θα βρούμε ένα από τα album της χρονιάς. Οι thrashers που αναμένουν να ακούσουν κάτι ανάμεσα στο Rrröööaaarrr και το Killing Technology, λογικά θα απογοητευτούν, αφού είναι με διαφορά ο δίσκος που στερείται ταχύτητας και έντασης, όπως την έχουν συνηθίσει στο κλασικό thrash metal ή crossover punk. Όσοι όμως τους λάτρεψαν σε πιο εγκεφαλικές συνθέσεις όπως το Jack Luminous από το The Outer Limits ή το Brain Scan του Dimension Hatröss, εδώ θα ανακαλύψουν έναν ολόκληρο νέο κόσμο.

9 / 10

Αλέξανδρος Τοπιντζής

 

2η γνώμη

 

Είναι πολύ σπάνιο για μια μπάντα μετά από σχεδόν 40 χρόνια και τόσο βαθιά πια στη δισκογραφία της να διατηρεί μια τέτοια ποιότητα όπως αυτή που έχουν οι Καναδοί. Το album δεν κερδίζει άμεσα όπως το Target Earth, ούτε ιντριγκάρει με τον δύσκολο χαρακτήρα του τόσο πολύ όσο το The Wake, εντούτοις είναι μια πολύ ποιοτική δουλειά που ανθίζει σχετικά αργά στα αυτιά του ακροατή. Η δουλειά στην παραγωγή είναι εξαιρετική, με το μπάσο πολύ πάνω στη μίξη και με πλούσιες δυναμικές που κάνει τον δίσκο να «αναπνέει». Ο Chewy επιστρατεύει Piggy-ισμούς, Frippertronics, jazz fusion περάσματα και μπόλικο dissonance, το μπάσο του Rocky ενδιαφέροντα θέματα που δένουν εξαιρετικά με το cyber-punk drumming του Away. Η χροιά του Snake σχεδόν αναλλοίωτη στο χρόνο φτύνει όξινους στίχους. Οι Voivod πετυχαίνουν να διατηρήσουν τόσο το momentum τους και να κάνουν μια δουλειά συναφή και με τις δύο προηγούμενες, αλλά ταυτόχρονα με διαφορετικό χαρακτήρα. Θα κερδίσουν καινούριο και νέο κόσμο με αυτή τη δουλειά; Όσο κρατάνε αυτή την ποιότητα και με σημαντική δισκογραφική στέγη, το πιθανότερο ναι. Όσο για το παλιό τους κοινό; Αν αποτελώ δείγμα, τότε εικάζω ότι τρίβουν τα χέρια τους από ικανοποίηση.

8.5 / 10

Τάσος Ποιμενίδης