Ozric Tentacles – Space for the Earth

[Kscope, 2020]

Εισαγωγή: Πάρης Γραβουνιώτης

Πρωτοπορία, πειραματισμός, σπάσιμο στεγανών, έμπνευση. Αυτοί και ακόμη περισσότεροι χαρακτηρισμοί δεν είναι αρκετοί για να περιγράψουν τη μουσική κληρονομιά των σπουδαίων Βρετανών Ozric Tentacles. Αποτέλεσμα μιας ιδιαίτερα παραγωγικής περιόδου όπως τα underground late 80s όπου οι ζυμώσεις μέσω των πολλών και διαφορετικών μουσικών ειδών έφεραν ξανά στον αφρό τον psych / prog / space ήχο στα πολύχρωμα 90s, το ηχητικό διαστημόπλοιο του ηγέτη Ed Wynne και της παρέας του ταξίδεψε μέσα σε τέσσερις δεκαετίες ζωής αφήνοντας πίσω μία αξιοζήλευτη παρακαταθήκη. Από το ξεκίνημά τους και την εποχή της κασέτας (1983-1989) κατάφεραν να κεντρίσουν το ενδιαφέρον των ακροατών με τον τρόπο που φίλτραραν τις Pink Floyd, Gong και Hawkwind επιρροές τους. Ήταν όμως η περίοδος από το 1989 έως το 2000 που απογειώθηκε η καριέρας τους με θρυλικά albums όπως τα Pungent Effulgent, Erpland, Strangeitude και Jurassic Shift. Ο τελευταίος δίσκος τους (Technicians of the Sacred) μπήκε με άνεση τόσο στο top 20 του 2015 όσο και στο προσωπικό μου top 10 αποδεικνύοντας ότι ακόμα το «έχουν».


 

Μία εξαιρετική προσθήκη στο πάνθεον των Ozrics

Το lockdown έχει πολλά μειονεκτήματα, αλλά και μερικά θετικά στοιχεία. Μόλις ένα χρόνο μετά το solo album του frontman Ed Wynne, οι Ozric Tentacles, το θρυλικό psychedelic space rock σχήμα από το Ηνωμένο Βασίλειο, κυκλοφόρησε το νέο του album με τίτλο Space for the Earth. Ο Ed εμπνεύστηκε το υλικό του δίσκου όταν με το παγκόσμιο lockdown δόθηκε μεγάλο περιθώριο να αναπνεύσει η φύση. Ο Wynne (κιθάρες και synths) ένωσε δυνάμεις για άλλη μία φορά με τον Silas Neptune στα synths και τον ντράμερ Balázs Szende και υπάρχουν αρκετές guest εμφανίσεις από πρώην μέλη των Ozric: ο synth Joie Hinton στα synths, ο ντράμερ Nick Van Gelder (ιδρυτικό μέλος των Tentacles και επίσης γνωστός από τους Jamiroquai, ο οποίος ανέλαβε και πάλι το snare drum που έπαιζε στις πρώτες μέρες του συγκροτήματος τη δεκαετία του ‘80), ο φλαουτίστας Jon Egan και ο περκασιονίστας Paul Hankin. Όποιος ήδη γνωρίζει αυτούς τους μουσικούς θα υποθέσει ότι αυτή η σύνθεση θα δημιουργούσε πιθανότατα ένα psychedelic synth album παρά κλασικό space rock. Έτσι ακριβώς έγινε.

Ο ήχος συνολικά βασίζεται στα synths και κατά κάποιον τρόπο η κιθάρα και τα τύμπανα βρίσκονται στο παρασκήνιο, αλλά όλα παραμένουν πολύ αναγνωρίσιμα σε ρυθμό και μελωδία. Υπάρχουν οι ίδιοι παλιοί ήχοι που σε παρασέρνουν και σε μεταφέρουν σε εκείνα τα μακρινά φανταστικά μέρη και πάλι πίσω και κατά κάποιον τρόπο μπορείς να ακούσεις να αντηχεί ολόκληρη η καριέρα τους σε αυτό το album. Όποιος είναι ήδη εξοικειωμένος με τον ήχο τους θα μπορέσει να τριπάρει με το Space for the Earth. Εάν υπάρχει ένα κομμάτι που ξεχωρίζει λίγο, μπορεί να είναι το Harmonic Steps που είναι γεμάτο με κιθάρες. Μου άρεσε το προηγούμενο άλμπουμ τους Technicians of the Sacred, αλλά ορχηστρική μουσική για περίπου μιάμιση ώρα δεν είναι σίγουρο ότι θα κρατήσει την προσοχή σου για όλη τη διάρκεια. Η μπάντα εδώ δείχνει πολύ περισσότερη ποικιλομορφία και δημιουργικότητα για πολύ λιγότερο χρόνο με πολλές δυναμικές αλλαγές, από κάτι επιθετικό και πολύχρωμο έως εντελώς χαλαρό και ξανά από την αρχή.

Οι Ozrics έχουν σίγουρα έναν μοναδικό τρόπο δημιουργίας συνδυασμών ήχων. Δεν μπορώ να σκεφτώ κανένα άλλο σχήμα τόσο ετερόκλητο όσο και ηλεκτρονικό, αλλά πάντοτε με γκρουβάρουν με τα ass and drum ρυθμικά κομμάτια τους. Ο ασυνήθιστος συνδυασμός spacey ηλεκτρονικού ήχου με περίεργα και απρόσμενα world όργανα δεν σταματά ποτέ να με εκπλήσσει. Όλες οι συνθέσεις εδώ είναι πολύ καλές, καλά επεξεργασμένες και πολύ ευχάριστες. Όλες οι αλληλεπιδράσεις των οργάνων και των μελωδιών είναι καταπληκτικές. Η παραγωγή είναι ζεστή και αναλογική και αφήνει στα όργανα τον χώρο που χρειάζονται. Αυτό είναι ένα album για να αιωρηθείς ψυχικά, να ξεχάσεις αυτές τις δύσκολες στιγμές που ζούμε και τελικά να αναρωτηθείς πώς έχουν περάσει αυτά τα 47 λεπτά.

Καθόλη τη διάρκεια της ιστορίας τους, οι Ozric Tentacles είχαν τις καλές και τις κακές τους στιγμές, αλλά κατά τη γνώμη μου δεν κυκλοφόρησαν ποτέ ένα πραγματικά κακό album και φυσικά μερικές φορές μας έδωσαν αριστουργήματα. Πιθανότατα έχουν κάνει καλύτερους δίσκους στο παρελθόν, αλλά προσωπικά μου αρέσει πολύ και αυτός. Η παλιά βάση των οπαδών της μπάντας και οι φανατικοί φίλοι του prog rock μπορεί απογοητευθούν κάπως με αυτό, αλλά το Space for the Earth συνιστάται ιδιαίτερα σε όσους θέλουν να γνωρίσουν αυτό το συγκρότημα, καθώς είναι ένα από τα πιο ελκυστικά albums σε ολόκληρη την ιστορία της μπάντας και συνεπώς ένα από τα πιο ιδανικά σημεία εκκίνησης.

8.5 / 10

Goran Petrić

 

2η γνώμη

 

Οι ρυθμοί δισκογραφικής συνέπειας έχουν πέσει, τα χρόνια πέρασαν, η όρεξη όμως για σύνθεση μουσικής που ακόμη καταφέρνει να συγκινεί δεν πρόκειται να φύγει. Με φόρα από το τελευταίο εξαιρετικό διπλό album Technicians of the Sacred, οι αειθαλείς Ozric Tentacles με το φετινό Space for the Earth αποδεικνύουν ότι στον συγκεκριμένο ήχο δεν έχουν αντίπαλο. Πριν μιλήσουμε για το μουσικό περιεχόμενο αξίζει να αναφέρουμε μερικά στοιχεία που φαίνεται να έχουν σημειολογικό και ανασκοπικό χαρακτήρα, όπως φερ’ ειπείν το εξώφυλλο που θυμίζει πολύ εκείνο του Spirals in Hypertace ή τις guest εμφανίσεις παλιών μελών που είχαν πολλά χρόνια να συμμετάσχουν όπως οι Nick Van Gelder, Joie Hinton και Jon Egan. Μουσικά έχουμε ακόμη έναν θρίαμβο του prog / space ήχου με όλα εκείνα τα στοιχεία από fusion, electronic, ambient, dub και ethnic που πάντα τους χαρακτήριζαν να είναι παρόντα στο χαρμάνι τους και να απογειώνουν το τελικό αποτέλεσμα. Όλες οι συνθέσεις στέκονται πολύ ψηλά επομένως είναι δύσκολο να ξεχωρίσει κάποιο από τα επτά κομμάτια, ωστόσο έστω και οριακά στιγμές όπως το εναρκτήριο Stripey Clouds, το ομώνυμο και το Humboldt Currant αντιπροσωπεύουν τόσο το πιο κιθαριστικό, επηρεασμένο από Steve Hillage πρόσωπό τους όσο και το πιο synthy n’ trippy. Βαθιά υπόκλιση και σεβασμός.

8.5 / 10

Πάρης Γραβουνιώτης