Niechęć – Unsubscribe

[Audio Cave, 2022]

Εισαγωγή: Δημήτρης Καλτσάς

Οι Niechęć έχουν καταφέρει κάτι πολύ σπάνιο και δύσκολο με τη μέχρι σήμερα σύντομη πορεία τους. Αν και γενικά ακούγονται επίκαιροι, το ηχητικό μείγμα jazz και progressive rock σε ένα επιβλητικά κινηματογραφικό περιβάλλον ακούγεται μοναδικό, ξεχωριστό, ένα απόλυτο trademark.

Η μπάντα από την Βαρσοβία σχηματίστηκε το 2007 και πέντε χρόνια μετά κυκλοφόρησε το Śmierć w miękkim futerku, εντυπωσιάζοντας με τη σαφήνεια και την επιτυχία της καλλιτεχνικής τους πρόθεσης. Τα πράγματα σοβάρεψαν ακόμα περισσότερο με το δεύτερο, ομώνυμο album της μπάντας το 2016. Η λεπτομερής αφηγηματική δύναμη και ο άψογος συνδυασμός avant-garde jazz, nu jazz, post-rock και prog rock υπό την κυριαρχία jazz-rock / jazz fusion ήταν σημαντικοί παράγοντες στο να ψηφιστεί ως album Νο.3 για τη χρονιά εκεί από τους συντάκτες του progrocks.gr.

Τα έξι χρόνια μέχρι την κυκλοφορία του Unsubscribe είναι αρκετά (είχε μεσολαβήσει το Live at Jazz Club Hipnoza το 2018) και o πήχης έχει τοποθετηθεί ψηλότερα από ποτέ.


 

Γλαφυρή αφήγηση χωρίς λέξεις

Το τρίτο album λένε ότι είναι το σημαντικότερο για ένα group και εκεί φαίνεται για το αν η πορεία του έχει βρεθεί σε ένα τέλμα ή υπάρχει ακόμα περιθώριο για μια ακόμα μεγαλύτερη διαδρομή. Οι Niechęć στο Unsubscribe κερδίζουν μια μεγάλη παράταση καλλιτεχνικής ζωής, αφού κυκλοφορούν τον καλύτερο δίσκο της 10ετούς καριέρας τους. H jazz-rock μουσική που εξερευνούν όλα αυτά τα χρόνια μπορεί να έχει πλέον άλλες πτυχές, γωνίες και χρώματα, όμως παραμένει σε κορυφαίο συνθετικό επίπεδο σταθερά. Ο εξαιρετικός ομώνυμος δίσκος τους το 2016 πλαισίωνε την jazz δίπλα στο post-rock / prog rock, με την live ηχογράφηση των κομματιών να προσθέτει ένταση στο υλικό. Αντίθετα, οι Πολωνοί στο Unsubscribe γίνονται πιο «ακριβείς» και «σχολαστικοί» στα παιξίματα τους, με σκοπό το υλικό να ακουμπήσει στην progressive πλευρά του ήχου τους. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι ξέχασαν πως να ακούγονται ρομαντικοί. Άλλωστε η 10λεπτη σύνθεση Niechęć, που ενσωματώνει όλα τα στοιχεία που μας κάνουν να τους λατρεύουμε, περιλαμβάνει μια μακροσκελή post-rock αλληλουχία, που θύμισε τις καλύτερες στιγμές των Sigur Rós.

Τα δύο βασικά χαρακτηριστικά του σκοτεινού ήχου τους παραμένουν τα πλήκτρα και το σαξόφωνο, τα οποία αυτή την φορά μάλιστα ελάχιστες φορές επικαλύπτει το ένα το άλλο, ενώ συνήθως γεμίζουν με solo τις περίτεχνες συνθέσεις, στις στιγμές που το group κρεσεντάρει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτού, η υποδειγματική κορύφωση του Ciała όπου οι εναλλαγές των δύο οργάνων δημιουργούν ένα απόλυτα “οργανωμένο χάος” που θα πλήρωνα όσο όσο για να παρακολουθήσω ζωντανά. Και δεν είναι μόνο η τεχνική των μουσικών που κερδίζει τις εντυπώσεις, αλλά κυρίως οι ίδιες οι συνθέσεις, που καταφέρνουν να μην ακούγονται ως ψυχρά, αποστεωμένα instrumental clinics.

Μερικές φορές, ως ακροατές θεωρούμε υπερβολή όταν κάποιος γράφει πως ένα άλμπουμ καλό είναι να ακούγεται με την σειρά του tracklisting που έχει επιλέξει ο καλλιτέχνης. Στην περίπτωση του Unsubscribe, οι Niechęć έχουν κάνει το αδιανόητο. Ο δίσκος έχει εντελώς διαφορετική υπόσταση αν τον ακούσεις «ανακατωμένο», με αυτό να σημαίνει πως οι ενώ οι συνθέσεις είναι μια προς μια τέλειες, όταν η ακρόαση γίνεται με την σειρά που έχει επιλέξει το σχήμα, προκύπτει ένας εντελώς μοναδικός χαρακτήρας. Ο χαρακτήρας αυτός θεωρώ πως βασίζεται σχεδόν στην κινηματογραφική αποτύπωση ήχων. Ένας ρυθμός στο πιάνο, ας πούμε, θυμίζει ένα βιαστικό βάδισμα και μια έντονη μελωδία στο σαξόφωνο, μια λεκτική διαμάχη. Μια ιστορία που ακούς χωρίς την παρουσία στίχων, θα ήταν μια πιο κατάλληλη περιγραφή. Και αυτό επιτυγχάνεται με περιπετειώδεις δομές και εύστοχες επιλογές στην ενορχήστρωση. Εάν υπάρχει ένα instrumental album που επιβάλλεται να ακούσεις μέσα στο 2022, δεν υπάρχει για μένα δεύτερη επιλογή.

9 / 10

Αλέξανδρος Τοπιντζής

 

2η γνώμη

 

Η επιστροφή των Niechęć δεν γίνεται με κάτι πολύ διαφορετικό από το ομώνυμο album τους που μας είχε καταπλήξει πριν έξι χρόνια. Το Unsubscribe βασίζεται κι αυτό σε εκείνη την ιδιότυπη μίξη jazz-rock και jazz fusion με ένα πέπλο μυστηρίου και σασπένς να καλύπτει τα θέματα και τα σόλο. Η μοναδική μικρή διαφοροποίηση είναι ίσως η εντύπωση κάπως πιο άμεσων φράσεων που με τη φαινομενική απλότητά τους κρατούν το ενδιαφέρον του ακροατή αμείωτο καθόλη τη διάρκεια.

Στις περισσότερες περιπτώσεις ένα instrumental album είναι περιοριστικός παράγοντας, αλλά οι Niechęć καταφέρνουν να είναι προσβάσιμοι τόσο στο jazz όσο και στο rock ακροατήριο και κυρίως στους λάτρεις του prog που δεν είναι προσκολλημένοι σε φόρμες.

Το Unsubscribe είναι ένα συναρπαστικό κινηματογραφικό ταξίδι που σε κερδίζει με την άψογη ροή του, σαν να σε καλεί να ορίσεις εσύ την πλοκή. Έτσι, κάθε ακρόαση δεν μοιάζει με καμία προηγούμενη και τελικά το σενάριο είναι η ίδια η ζωή σου. Οι Niechęć τα κατάφεραν πάλι.

8.5 / 10

Δημήτρης Καλτσάς