Niechęć – Niechęć

[Wytwórnia Krajowa, 2016]

Εισαγωγή: Δημήτρης Καλτσάς
16 / 12 / 2016

Οι Niechęć είναι μία «τυπική» περίπτωση μιας μπάντας της σύγχρονης εποχής από εκείνες τις καθόλου τυπικές, με αυστηρά προσωπικό ύφος μουσικά που μας καταπλήσσουν από το πουθενά. Το δεύτερο, ομώνυμο album τους είναι ένα από τα καλά κρυμένα μυστικά στο υπόγειο του 2016. Οι ίδιοι το περιγράφουν πολύ επιτυχημένα: Μουσική σκοτεινή, αλλά ρομαντική, επιθετική αλλά κομψή μουσική. Διαπεραστική παραφροσύνη ηχογραφημένη ζωντανά, δεμένη με ζουρλομανδύα σε μια πρώτης τάξης στούντιο παραγωγή. Jazz αυτοσχεδιασμοί και synth ήχοι συνδέονται αβίαστα με το prog rock και την κινηματογραφική μουσική, διαφεύγοντας από κάθε προσπάθεια κατηγοριοποίησης.


 

Κομψή συμμετρία

Όταν η jazz συνδυάζεται με το ταλέντο και την δημιουργική τάση γεφύρωσης διαφορετικών μεταξύ τους μουσικών εκφράσεων, τότε τα αποτελέσματα είναι πραγματικά θαυμάσια. Oι Πολωνοί Niechęć αναμφίβολα πληρούν τις ανωτέρω προδιαγραφές κι αυτό φάνηκε από τις πρώτες τους δουλειές. Το ολοκληρωμένο ντεμπούτο τους “Śmierć w miękkim futerku” (2012) έκανε ιδιαίτερη αίσθηση εξαρχής, προσελκύοντας θαυμαστές και κοινό πολυποίκιλων προτιμήσεων. Η απόλυτη εναρμόνιση μεστών -για σχετικά νέο σχήμα- θεμάτων και αυτοσχεδιαστικών αρετών δοσμένα μέσα από ατμοσφαιρικά περάσματα, αποτελεί σίγουρα το μεγαλύτερο τους προσόν. Αυτό βέβαια δεν αποτελεί πρόωρο συμπέρασμα βασιζόμενο στον όποιο ενθουσιασμό, αλλά βασίζεται στην συνθετική και εκτελεστική φόρμα που διανύει τα τελευταία χρόνια και αυτό φρόντισαν  να μας το υπενθυμίσουν με την φετινή τους ομώνυμη κυκλοφορία.

Ευτυχώς για μας οι Niechęć δεν επαναπαύτηκαν στην καλλιτεχνική επιτυχία του πρώτου τους δίσκου. Αντιθέτως καλλιέργησαν και εμπλούτισαν όλα  τα στοιχεία με τα οποία  μας εξέπληξαν και εντυπωσίασαν. Με εμφανή πλέον διάθεση για ανανέωση και περαιτέρω πειραματισμούς, μας παρουσιάζουν οκτώ αυτοτελείς ιστορίες πολυεπίπεδης ανάπτυξης. Οι ξέφρενοι αυτοσχεδιασμοί του παρελθόντος έχουν αντικατασταθεί από εναλλαγές στα θέματα, στις διαθέσεις στις δυναμικές. Το στοίχημα της εκ νέου εξισορρόπησης εμπνευσμένης επιθετικότητας και ειδυλλιακών ηχοτοπίων κερδίζεται υποδειγματικά κι αυτό ίσως αποτελεί τον πυρήνα των εμπνεύσεών τους.

Ηχογραφημένο ζωντανά, το υλικό δίνει μια αίσθηση τραχύτητας στα σημεία που πρέπει, χωρίς να διαταράσσει την καθαρότητα και την ευκρινή υφή της συνολικής εικόνας. Αυτό αποδεικνύει το πόσο σκληρά έχουν δουλέψει, το δέσιμο και τους αυτοματισμούς στην αλληλεπίδραση μεταξύ των μουσικών. Τα ατμοσφαιρικά τους σημεία κατέχουν μια περίοπτη θέση.  Εξυπηρετούν στο να διατηρείται η ουσία, συμβάλλουν στην ακεραιότητα κάθε σύνθεσης και δεν συμπληρώνουν απλά τα κενά μεταξύ ξεσπασμάτων. Oι δε ενορχηστρώσεις παρουσιάζονται καλοστημένες και δίνουν σε όλα τα όργανα (πνευστά, πλήκτρα, κιθάρα, ντραμς) την ευκαιρία να συνεισφέρουν πότε συνδυαστικά και πότε μονωδιακά σε μια συμπαγή χημεία.

Οποιαδήποτε προσπάθεια κατηγοριοποίησης της μουσικής τους φαντάζει μάταια, αν και κάποια στοιχεία εναλλακτικού rock -ίσως και post-rock- είναι κάτι περισσότερο από εμφανή χωρίς να καταργούν την jazz (και τις πειραματικές τις εκφάνσεις) ως βασικό συστατικό συνοχής. Οι λογικές διάρκειες των κομματιών αποδεικνύονται αρκετές για να εμπεδώσει ο ακροατής τις βασικές ιδέες και την ανάπτυξή τους. Κάποια από αυτά που ίσως διακριθούν είναι τα “Koniec” με αρκετές Canterbury αναφορές, “Rajza” που σίγουρα θα λατρέψουν οι φίλοι των Tortoise, “Metanol” με τον κομψό του ρομαντισμό, “Krew” και “Atak” με τα εφιαλτικά και συχνά απρόβλεπτα ξεσπάσματά τους. Ένα πρώτης τάξεως υλικό, ιδανικό για soundtrack ταινίας ψυχολογικού thriller.

Από τους SBB και τον Michał Urbaniak του χτες μέχρι τους Riverside και πλέον τους Niechęć  του σήμερα, η Πολωνία χάρη στην ιδιόρρυθμη κουλτούρα της εξακολουθεί μέσα από το ευρύ φάσμα του progressive rock να μας συναρπάζει με αξιόλογους μουσικούς και σχήματα. Δίνει βροντερό παρών με τους Niechęć που δείχνουν ότι έχουν πολλά να δώσουν ακόμα. Αρκεί σε κάθε τους έργο να επανεφευρίσκουν την μουσική τους ταυτότητα προκειμένου να διατηρούν τον πήχη ψηλά και το ενδιαφέρον του κοινού. Μέχρι στιγμής δείχνουν να τα καταφέρνουν. Έχουν το ταλέντο, το όραμα και την φρεσκάδα που χρειάζεται σε μια εποχή όπου η ανάγκη για ποιοτική μουσική είναι  και επιτακτική όσο ποτέ. Μία από τις κορυφαίες κυκλοφορίες της χρονιάς.

9 / 10

Γιάννης Ζαβραδινός

 

2η γνώμη 

 

Στο δεύτερο ομώνυμο τους album οι Πολωνοί Niechęć καταφέρνουν να μπλέξουν με επιτυχία την jazz με το progressive rock και το post-rock. Το κάνουν αποφεύγοντας τις κακοτοπιές των συγκεκριμένων μουσικών ειδών, δίνοντας βάση στη σύνθεση και λειτουργώντας ως ισότιμο μουσικό σύνολο. Ο ακροατής ανταμείβεται από οχτώ σκοτεινές μεν υπέροχες δε συνθέσεις. Οι όμορφες μελωδίες και οι ήπιες στιγμές εναλλάσσονται με πιο αγχωτικά avant-garde θέματα σε ένα άκρως περιπετειώδες μουσικό rollercoaster στο οποίο όμως δεν χάνεται ποτέ το μέτρο. Το “Niechęć” είναι ένας από τους καλύτερους δίσκους της ευρύτερης jazz που θα ακούσετε φέτος και αποτελεί must για κάθε ακροατή της καλής instrumental μουσικής.

9 / 10

Κώστας Μπάρμπας

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης