we broke the weather – we broke the weather

[Self-released, 2022]

Εισαγωγή: Πέτρος Παπαδογιάννης

Προ τριετίας, πέντε μουσικοί έως τότε άγνωστοι μεταξύ τους με κοινό γνώμονα την αγάπη τους για τη μουσική, δημιούργησαν τους we broke the weather. Πρόκειται για τους: Steve Muscari (μπάσο, συνθεσάιζερ), Andy Clark (ντραμς, φωνητικά), Kev Ditroia (κιθάρα), Scott Wood (κιθάρα, φωνητικά, alto σαξόφωνο) και Nick Cusworth (φωνητικά, tenor σαξόφωνο, φλάουτο, μπάσο, κλαρινέτο, πλήκτρα). Χωρίς να γνωρίζουν εξαρχής τη μουσική κατεύθυνση που θα ακολουθήσουν, βρήκαν τα κοινά τους σημεία, ενώ επιπρόσθετα κόμισε ο καθένας και τις διαφορετικές του επιρροές. Όλο αυτό εμπλουτίστηκε από τις ανθρωπιστικές και οικολογικές τους ανησυχίες σε στιχουργικό επίπεδο και προέκυψε το πρώτο τους άλμπουμ, που αποτελείται από 10 τραγούδια συνολικής διάρκειας 57 λεπτών.


 

Πιθανότατα το κορυφαίο prog ντεμπούτο του 2022

Η μπάντα από τη Βοστώνη μας συστήνεται με τις υπέροχες μελωδίες σαξοφώνου στο Through the Wall. Εντυπωσιακό το γεγονός ότι χρησιμοποιούν alto και tenor σαξόφωνο. Το κομμάτι ρέει απολαυστικά με τις νότες της jazzy κιθάρας να είναι ζωηρές και αιχμηρές. Ένα όμορφο σόλο των πλήκτρων θα δικαιολογήσει το λόγο που επιλέχθηκε το εν λόγω κομμάτι ως single του album.

Οι we broke the weather καταφέρνουν να θυμίζουν πολλά πράγματα από το ευρύτερο rock φάσμα. Για παράδειγμα, τα Rot King, These Old Bones και Niceberg θα φέρουν στο μυαλό άμεσα και ξεκάθαρα τους Thank you Scientist, Dear Hunter και Mars Volta σε μουσικό και φωνητικό επίπεδο.

Το μικρό instrumental wbtw φαίνεται να χωρίζει το album στα δύο, με τη ροή όμως να μη διασπάται αλλά να εμπλουτίζεται με τον καλύτερο τρόπο. Το ομολογουμένως όμορφο, σκερτσόζικο, alt-prog τους γίνεται περισσότερο αργόσυρτο και μελοδραματικό στο κορυφαίο Fire Season, με το σόλο της κιθάρας να έχει ξεπηδήσει μέσα από τα 70s.

Στον δίσκο δεν θα συναντήσουμε μακρόσυρτους αυτοσχεδιασμούς, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι λείπουν οι στιγμές όπου η συνέργεια των οργάνων δημιουργεί μικρές στιγμές μαγείας, όπως στα Bellwether και In Web. Η μίξη έντονου ηλεκτρισμού και σαξόφωνου  θα φέρει στο μυαλό μια εκδοχή των King Crimson και των Van der Graaf Generator, αν αυτοί είχαν ανδρωθεί σε κάποιο κολλέγιο της Βοστώνης στα 90s. Συμπληρωματικά όμως, οι στίχοι είναι σημαντικοί για την μπάντα και η εκφορά τους κάποιες στιγμές έχει κάτι από την τέχνη του storytelling, καταφέρνοντας να δημιουργούν εικόνες οπότε και συναισθήματα. Ένα από τα χαρακτηριστικά τους είναι οι δυναμικές αντιθέσεις. Τα ξεσπάσματα της ηλεκτρικής κιθάρας που καταλήγουν να είναι έως και «φασαριόζικα», ενώ την επόμενη στιγμή ένα ήρεμο πέρασμα αλλάζει τελείως τα πάντα.

Δεν υπάρχει κάποιο μέλος της μπάντας που δεν έχει ενεργή και σημαντική συνεισφορά στην ποιότητα του album. Ίσως ο ντράμερ, Andy Clark, λάμπει λίγο περισσότερο, αλλά την ίδια στιγμή νοιώθω ότι αδικώ τη συνεισφορά του Steve Muscari στο μπάσο, το αδιανόητο ξεσηκωτικό παίξιμο των Scott Wood και Nick Cusworth στο σαξόφωνο και τις πινελιές των πλήκτρων από τον Steve Muscari. Το επικό, δραματικό δεκάλεπτο του The Fog είναι αυτό που δίνει χρόνο σε κάθε μέλος να αναπτύξει τις ικανότητές του και είναι το μοναδικό κομμάτι με τόσο μεγάλο ορχηστρικό μέρος.

Το Frequency που κλείνει το άλμπουμ είναι το πιο alternative τραγούδι τους, αλλά επειδή η αγάπη για το prog στην ολότητά του δεν μπορεί να κρυφτεί ούτε εκεί, το φέρνουν σε ένα πιο τεχνικό επίπεδο καθώς εξελίσσεται.

Απευθείας από το αμερικάνικο underground, οι we broke the weather κυκλοφόρησαν ένα φανταστικό άλμπουμ που όπως ο Σκανδιναβικός prog ήχος που τόσο αγαπάμε έχει ως ένα από τα χαρακτηριστικά του την απρόσιτη γοητευτική τελειότητα, οι we broke the weather με τη σειρά τους βγάζουν αυτή την Αμερικάνικη αμεσότητα.

Το album δεν έχει κυκλοφορήσει από κάποια εταιρεία, αλλά δεν μπορώ να σκεφτώ την πιθανότητα αυτοί εδώ οι ωραίοι τύποι να μην βρουν το συντομότερο δυνατό ένα δυνατό label να τους υποστηρίξει.

8.5 / 10

Πέτρος Παπαδογιάννης

 

2η γνώμη

 

Στην Bandcamp σελίδα των we broke the weather αναγράφεται πως η διαδικασία σύνθεσης των τραγουδιών του πρώτου τους δίσκου διήρκησε τρία χρόνια, με την διαδικασία να στερείται ατζέντας και με τα μέλη να μην γνωρίζονται μεταξύ τους. Κρίνοντας από το αποτέλεσμα, οι we broke the weather ίσως σε ένα παράλληλο σύμπαν να ήταν μια πολύ αγαπημένη οικογένεια, αφού το ντεμπούτο που κυκλοφόρησαν φέτος έχει αξιοπρόσεκτη συνοχή και σου δίνει την αίσθηση πως πρόκειται για υλικό που προέκυψε από ένα ήδη φτασμένο σχήμα. Οι alt-rock φωνητικές μελωδίες (Rot King, These Old Bones) ερωτοτροπούν με jazz-rock κλιμακώσεις (Bellwether, The Fog), δημιουργώντας μια νέα prog rock πρόταση, που ξεφεύγει αρκετά από τις μοντέρνες περιπτώσεις των Thank You Scientist και Dear Hunter. Αυτό συμβαίνει κυρίως γιατί το group προσπαθεί να συνθέσει αρκετά πιο ελεύθερα από τις αναφερθέντες περιπτώσεις, χωρίς να έχει προαποφασίσει για τις αυστηρές δομές των τραγουδιών. Με το αποτέλεσμα να ακούγεται περιπετειώδες, ευτυχώς οι Αμερικανοί έχουν καταφέρει σε τεράστιο βαθμό να έχει αποφευχθεί το πρόβλημα οι συνθέσεις να ακούγονται σαν άγαρμπα τζαμαρίσματα. Ένας δίσκος που ήρθε από το πουθενά και έχει κερδίσει αρκετό κόσμο στην πρώτη αυτή προσπάθεια. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι εάν διατηρηθεί ο ενθουσιασμός και βελτιωθούν κάποιοι ποιοτικοί παράγοντες όπως η παραγωγή και η ενορχήστρωση, θα δούμε ακόμα πιο μεγάλα πράγματα.

8.5 / 10

Αλέξανδρος Τοπιντζής