The Rush poll

Εισαγωγή: Δημήτρης Καλτσάς

Είναι ίσως περιττό να πούμε ότι η ανακοίνωση του θανάτου του τεράστιου Neil Peart αποτέλεσε την αφορμή για αυτό το poll. Ήταν όμως κάτι που σε κάθε περίπτωση δεν θα αποφεύγαμε, όχι μόνο λόγω της αγάπης σχεδόν όλων μας στο Progrocks.gr για τους Rush, αλλά και εξαιτίας της τόσο πλούσιας και ιδιαίτερης δισκογραφίας τους.

Μετά το βουτηγμένο στους Zeps ομώνυμο ντεμπούτο τους, η χρυσή εποχή των prog αριστουργημάτων των Rush είναι μεν βασισμένη στα κατορθώματα των Yes, Genesis και King Crimson, αλλά με τόσο προσωπικό χαρακτήρα που τους εξασφάλισε μία καταδική τους θέση στο πάνθεον του progressive rock για πάμπολλους λόγους που λίγο-πολύ είναι γνωστοί στο ευρύ κοινό. Η μετέπειτα μετάβαση σε πιο poppy, ηλεκτρονικούς, ευθείς rock έως και alternative ήχους πρόσθεσε πολλά ακόμα κατορθώματα στην καριέρα τους που ολοκληρώθηκε με 19 studio albums.

Η συνεργασία τους με τον σπουδαίο Terry Brown πίσω από την κονσόλα από το Fly By Night (1975) μέχρι και το Signals (1982) σημάδεψε ανεξίτηλα την καριέρα τους, ενώ στην πορεία αναμείχθηκαν και οι ίδιοι στην παραγωγή και συνεργάστηκαν με σημαντικούς παραγωγούς, όπως ο Peter Henderson (Grace Under Pressure, 1984), ο Peter Collins (1985-1987), ο Rupert Hine (1989-1996), ο Paul Northfield (Vapor Trails, 2002) και φυσικά ο Nick Raskulinecz (2007-2012).

Μέσα στα 39 χρόνια δισκογραφίας, ο θρύλος των Rush απέκτησε δικαιωματικά -και από ένα σημείο και μετά, λογικά- διαστάσεις μύθου για πολλούς λόγους. Η αστείρευτη έμπνευση, η τελειομανία στον ήχο και η τεχνική αρτιότητα και των τριών τους συνόδευσαν καθόλη την πορεία τους, αλλά αυτά είναι είναι τα μόνο τα προφανή. Η συνθετική υπογραφή των Geddy Lee και Alex Lifeson, η μοναδική πέννα του Neil και το ασύγκριτο δέσιμο των τριών, τους ανέδειξαν ως το καλύτερο trio εντός rock πεδίου, ενώ η αγάπη τους για τη μουσική εκδηλωμένη ακόμα και σε επίπεδο φιλοσοφικής ηθικής ώθησε τους πάντες να μιλούν για πράγματα που δεν αναφέρθηκαν ποτέ για κανένα άλλο συγκρότημα.

Και αυτό είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα των Rush. Καμία άλλη μπάντα δεν έχει τόσο ξεχωριστή θέση στη συνείδηση των οπαδών της, των πιο πιστών στον κόσμο. Αυτοί οι τρεις τύποι αγνόησαν πρωτοφανώς τη φήμη και το σταριλίκι, παρέμειναν οι ίδιοι οι nerds που ήταν μικροί, αγκάλιασαν τους uncool, τους βιβλιοφάγους, τους σκεπτόμενους, αυτούς που παρεκκλίνουν από τις νόρμες, όσους επιμένουν να έχουν ελεύθερη βούληση. Αυτούς που από τη στιγμή που ανακάλυψαν τους Rush βούτηξαν χωρίς ανάσα στις ιστορίες των ιερέων των Temples of Syrinx, του Νεκρομάντη, του Cygnus X-1, αυτούς αναζήτησαν τον ιερό ποταμό Alph και τον χαμένο Xanadu και ήπιαν το γάλα του Παραδείσου…

Συγκεντρωτικά λοιπόν, η κατάταξη των albums των Rush με βάση τς προτιμήσεις των 22 στελεχών της ομάδας του Progrocks.gr που συμμετείχαν έχει ως εξής:

  Album Σκορ Εντός top-5
01 Moving Pictures 71 19
02 2112 63 18
03 Hemispheres 51 18
04 A Farewell to Kings 45 14
05 Permanent Waves 43 15
06 Signals 16 6
07 Counterparts 12 5
08 Power Windows 8 2
09 Grace Under Pressure 7 4
10 Fly By Nght 6 2
11 Caress of Steel 3 2
12 Snakes & Arrows 2 2
13 Clockwork Angels 2 1
14 Vapor Trails 1 1

(ο καθένας μας κατέταξε τους πέντε πιο αγαπημένους του δίσκους. Οι βαθμολογίες προέκυψαν αντιστοιχίζοντας σε κάθε λίστα το νο. 1 με 5, το νο. 2 με 4 κ.ο.κ. και αθροίζοντας στο τέλος για κάθε δίσκο)

Στα κομμάτια το αποτέλεσμα για τα 10 πρώτα κομμάτια ήταν κάπως αναμενόμενο, τουλάχιστον για το με διαφορά πρώτο:

  Τραγούδι Σκορ Εντός top-5
1 2112 50 13
2 Natural Science 29 7
3 Xanadu 24 8
4 Subdivisions 24 7
5 Tom Sawyer 19 5
6 Cygnus X1 Book II: Hemispheres 17 6
7 YYZ 15 4
8 Limelight 14 4
9 La Villa Strangiato (An Exercise in Self-Indulgence) 13 8
10 Red Barchetta 12 4

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης