Hällas – Conundrum

[Napalm Records, 2020]

Εισαγωγή: Θωμάς Σαρακίντσης
Μετάφραση: Λευτέρης Σταθάρας

Είναι αρκετά τα χρόνια που η Σουηδία δεν παρουσιάζει την ίδια θαυμαστή άνθηση rock σχημάτων παρόμοια της πρώτης δεκαετίας των 00’s. Εξαιρέσεις όμως πάντα υφίστανται, και ενίοτε εκπλήσσουν. Προ πενταετίας λοιπόν το τότε νεοφανές συγκρότημα από τη νότια Σουηδία εμφανίστηκε με ένα αξιομνημόνευτο EP τεσσάρων συνθέσεων. Επί της ουσίας, αυτή η κυκλοφορία λειτουργούσε ως πυξίδα για το τι πράγματι πρέσβευαν μουσικά οι Hällas. 1970’s περίβλημα, επική proto-metal ατμόσφαιρα με vintage rock πέπλο, διπλές κιθαριστικές αρμονίες, πλήκτρα που υποδήλωναν space υπόβαθρο, μια κρυφή αλλά σε σημεία εμφανώς προβαλλόμενη έλξη για το progressive rock, αλλά, το σημαντικότερο, δεν φάνταζαν ως ένα ακόμη νερόβραστο, τυπικό και ανέμπνευστο revival / retro rock group. Τον Οκτώβριο του 2017 κατέθεσαν ένα ανυπέρβλητο λυρικό έπος διάρκειας περίπου 45 λεπτών, το Excerts From a Future Past. Η σχέση τους με τη δισκογραφία θα καρποφορήσει εκ νέου, μιας και προ λίγων εβδομάδων επανήλθαν με το νέο τους ολοκληρωμένο δημιούργημα με τίτλο Conundrum.


 

Πόσο άραγε να απέχει η καταξίωση;

Η εικαστική αισθητική του πρώτου και του νέου δίσκου φανερώνουν έναν κοινό παρανομαστή: δια μέσω των εξωφύλλων καταδεικνύεται η στενή σχέση μεταξύ των δύο albums. Η ομοιότητα εμφαίνεται και μέσω της θεματολογίας, καθώς το Conundrum αποτελεί το τελευταίο μέρος μιας τριλογίας που εκκίνησε με το EP του 2015. Πέραν αυτών υφίσταται και ένα πολύ ενδιαφέρον στοιχείο, σίγουρα όχι καινοτόμο και ριζοσπαστικό, ούτε καν για το συγκρότημα, αλλά σίγουρα επαυξημένο.

Ο κοινωνός της μουσικής των Hällas γνωρίζει πως θεμέλιος λίθος του ήχου τους είναι η συνήχηση των κιθαριστικών μελωδιών του Marcus Petterson και του Kasper Eriksson. Αυτές σίγουρα δεν έχουν εξαλειφθεί, αλλά έχουν παραδώσει επιπλέον χώρο στον πληκτρά Nicklas Malmqvist, ο οποίος μάλιστα ακτινοβολεί δια του παιξίματός του. Η παρουσία του ήταν διακριτή και στις προηγούμενες κυκλοφορίες, παρόλα αυτά στο νέο album ο ρόλος του είναι περισσότερο συνεχής και αμετάπτωτος. Πλέον υπάρχουν συνθέσεις που δομούνται επί των πλήκτρων. Αυτό σαφώς και επιφέρει μια διαφοροποιημένη ηχητική κατεύθυνση.

Αν μέχρι τώρα μπάντες όπως οι Wishbone Ash, οι Thin Lizzy, οι Høst και ένα μέρος του NWOBHM (κυρίως συγκροτήματα που είχαν εμφανείς prog rock επιρροές) ήταν καταλυτικές για τον ήχο και την ταυτότητα των Hällas, εφεξής οι Σουηδοί επιδίδονται σε ένα περισσότερο πομπώδες / συμφωνικό βρετανίζον prog rock 70’s και 80’s εκδοχής, με κάποια ανεπαίσθητα AOR ψήγματα. Για την ακρίβεια συνενώνονται άρρηκτα τα μέχρι πρώτινος συστατικά με στιγμές που παραπέμπουν ευθέως σε symphonic prog, pomp rock art rock. Χωρίς να είναι γνωστοποιημένο, εικάζω πως οι Hällas, μεταξύ άλλων, λατρεύουν να ακούν ενδελεχώς Marillion και Genesis, όπως και τις πιο synth – rock φάσεις των Rush, και δη της Grace Under Pressure και Signals περιόδου. Να σημειωθεί πως τα κιθαριστικά solos (αν εξαιρεθεί ένα μόνο κομμάτι) είναι παντελώς απόντα. Συνεπώς, ηχητικά, η πλάστιγγα κλίνει προς prog rock μεριά, με αρωγό τα πλήκτρα.

Χαρακτηριστική ένδειξη αυτής της διαφοράς, δίχως όμως να παρακάμπτεται το παρελθόν τους, αποτελούν κομμάτια όπως τα Beyond Night and Day και Carry On: εδώ, ενώ τα πλήκτρα υπερισχύουν, οι κιθαριστικές παρεμβάσεις διαποτίζουν μαγευτικά τις συνθέσεις. Στο Strider το πολυφωνικό refrain (ένα από τα χαρακτηριστικά τους πλέον) και οι λαμπρές keyboard συμφωνίες του Malmqvist κλέβουν την παράσταση. Το Tears of a Traitor συστήθηκε στο ευρύ κοινό από τον γνωστό ιστότοπο αναπαραγωγής ψηφιακών βίντεο ήδη από τον Νοέμβρη του 2019: το εν λόγω είναι ό,τι πιο κοντά σε ύφος στο Excerts From a Future Past, επικό και επιβλητικό, δε θα μπορούσε όμως να λογιστεί ως το ίδιο πιασάρικο με το Star Rider, κομμάτι – σήμα κατατεθέν του πρώτου τους δίσκου. Να υπογραμμιστεί πως το Conundrum επιζητά την πλήρη αφοσίωση του ακροατή, ίσως πολύ περισσότερο σε σχέση με το προηγειθέν έργο.

Οι τρεις τελευταίες μεγαλόπνευστες και εκτενέστερες συνθέσεις εμπεριέχουν την πλείστη κιθαριστική δουλειά, και κάπου εδώ τα harmony leads ενθυμίζουν ένδοξα κιθαριστικά δίδυμα των 70’s και 80’s. Ως εικός, τα Labyrinth of Distant Echoes και Blinded by the Emerald Mist είναι σχεδόν εκτυφλωτικά και πολυεπίπεδα έπη, ενώ το αυτό ισχύει και για το περίλαμπρο άσμα Fading Hero, τον επίλογο ενός αρκετά διαφορετικού αλλά εξαιρετικού grower album.

Οι Σουηδοί έχουν επιλέξει μία καλλιτεχνική τροπή που τους ταιριάζει. Η αποδοχή με το Conundrum σίγουρα θα διευρυνθεί, άλλωστε δεν είναι πολλές οι μπάντες που αντιπροσωπεύουν αυτό το στυλ. Όμως η πρόκληση είναι να συνεχίσουν να προοδεύουν και να ενδύουν ποικιλοτρόπως τα τραγούδια τους, όπως με πολύ επιτυχία πράττουν έως τώρα. Είθε να συνεχίσουν σε αυτή την οδό, της συνεχούς εξέλιξης.

8 / 10

Θωμάς Σαρακίντσης

 

2η γνώμη

 

Το κουιντέτο από το Jönköping επέστρεψε με μια νέα μουσική περιπέτεια με τίτλο Conundrum. Αν ήσουν οπαδός του ντεμπούτου τους, θα απολαύσεις όλο αυτό το άλμπουμ χωρίς καμία αμφιβολία. Ο trademark ήχος είναι εκεί, καθώς και οι δίδυμες κιθάρες και η ζεστή folk ατμόσφαιρα εδώ, αλλά επεκτείνονται θαυμάσια. Οι prog επιρροές είναι πολύ πιο έντονες σε αυτό το δίσκο με μερικά κομμάτια να θυμίζουν Rush της περιόδου Hemispheres. Πρέπει να ειπωθεί ότι οι Hällas έχουν επίπεδο και προ πάντων έχουν πολύ καλό γούστο κατά την επιλογή του μίγματος στυλ και επιρροών. Ένα άλλο πράγμα που προσελκύει την προσοχή σε αυτόν το δίσκο από την αρχή του, είναι η όμορφη και ευφυής χρήση των πλήκτρων που δίνει μια ξεκάθαρη progressive και ταυτόχρονα φρέσκια πνοή. Τα δύο τραγούδια Carry On και Fading Hero έχουν πιο εμπορική προσέγγιση, διότι αναμιγνύουν progressive rock με AOR και η αλήθεια είναι ότι το μείγμα ταιριάζει εξαιρετικά στη μπάντα. Συνολικά, το Conundrum είναι ένα πολύ ευχάριστο, πολύ δημιουργικό, και με εξαιρετική παραγωγή άλμπουμ εκλεκτικών ήχων και στυλ που εκτελούνται σε πολύ υψηλό επίπεδο μουσικότητας. Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, δεν θα μπορούσα να φανταστώ έναν καλύτερο διάδοχο του Excerpts from the Future Past.

8.5 / 10

Goran Petrić

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης