Naxatras – IV

[Self-released, 2022]

Εισαγωγή: Δημήτρης Καλτσάς

Φέτος οι Naxatras συμπλήρωσαν 10 χρόνια από την ίδρυσή τους. Το σχήμα από την Θεσσαλονίκη κυκλοφόρησε το ομώνυμο ντεμπούτο του το 2015 και οι DIY ψυχεδελικές / stoner προθέσεις τους έγιναν άμεσα σαφείς κι έτσι η μπάντα απέκτησε πιστούς φίλους κυρίως στην Ελλάδα. Τα II (2016) και III (2018) καθιέρωσαν το συγκρότημα στην εγχώρια underground σκηνή και στη συνέχεια ακολούθησαν τέσσερα χρόνια χωρίς κάποια κυκλοφορία. Το γιατί γίνεται σαφές από την πρώτη ακρόαση του φετινού φιλόδοξου IV, στο οποίο οι Naxatras ηχούν πιο προοδευτικοί από ποτέ…


 

Φτάνοντας στην κορυφή μετά από αλλαγή πορείας

Το τέταρτο album των Naxatras πιθανότατα θα είναι ο καθοριστικός δίσκος της καριέρας του σχήματος, αφού σε αυτόν επιτελείται μια τεράστια αλλαγή στον ήχο τους και στον τρόπο που συνθέτουν την μουσική τους. Το group που τάραξε τα νερά της stoner σκηνής, με τις psych αναζητήσεις που εφάρμοσαν στις τρεις πρώτες κυκλοφορίες τους, πλέον βρίσκεται στο κρίσιμο όριο, όχι του αποχαρακτηρισμού της psych πλευράς τους αλλά της πλήρους σύνδεσης με το prog rock ήχο των 70s. Προφανώς και υπήρχαν ενδείξεις ότι θα συμβεί αυτό σε έναν βαθμό (π.χ το παίξιμο της κιθάρας στο On the Silver Line στο III), όμως ελάχιστοι γνώριζαν ή πιθανολογούσαν ότι οι Naxatras θα κυκλοφορούσαν έναν από τους καλύτερους prog δίσκους μιας τοπικής σκηνής που ομολογουμένως δεν μπορούμε να πούμε ότι απολαμβάνει της αποδοχής του ελληνικού κοινού.

Η προσθήκη τέταρτου μέλους, του Παντελή Κάργα, στα πλήκτρα γίνεται άμεσα αντιληπτή στο εναρκτήριο Reflection (Birth), όπου τα γεμίσματα με πιάνο, δίνουν μια εντελώς διαφορετική οπτική πάνω στην κεντρική κιθαριστική ιδέα. Και παρά τις προσμίξεις αυτές, οι κιθάρες συνεχίζουν να βρίσκονται στο κεντρικό πλάνο των Θεσσαλονικιών. Το Omega Madness, σε επτά λεπτά ουσιαστικά απλώνει μια παλέτα από riff που μας μεταφέρουν στις ονειροχώρες των Eloy και καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό το στυλ που κινείται ο δίσκος. Ακριβώς δίπλα σε αυτή την σύνθεση, τοποθετούνται τα Journey to Narahmon και The Battle of Crystal Fields, τα οποία χτίζουν ένα πολύ συγκεκριμένο spacy περιβάλλον (sic) με πλήκτρα και βιρτουόζικα παιξίματα σε μπάσο, drums και φυσικά κιθαριστικά solo. Ειδικά η δουλειά που έχει γίνει σε αυτό το πεδίο από τον Γιάννη Κωνσταντελιά, είναι από τις ποιοτικότερες που έχουμε ακούσει τα τελευταία χρόνια στην ελληνική σκηνή και θεωρώ θα κερδίσει το στοίχημα του χρόνου.

Εάν πρέπει να αντιστοιχήσουμε το IV με ένα άλλο σύγχρονο album, έτσι ώστε ένας ακροατής του σήμερα να βρει κοινούς κώδικες, αυτό θα ήταν το  Sketches of Brunswick East των King Gizzard & The Lizard Wizard, ένα κορυφαίο prog rock άλμπουμ από μια επίσης κορυφαία psych μπάντα. Θεωρώ πως αργά ή γρήγορα, οι fans του group θα ψηθούν, παρά την αλλαγή πλεύσης και η αναγνώριση του IV θα έρθει, μιας και δεν υστερεί καμιά από τις κατηγορίες που συνήθως αξιολογείται ένας δίσκος. Ακόμα και τα φωνητικά που θα βρείτε στα The Answer, Ride with Time, Horizon από τον Κωνσταντελιά, ενώ δεν ενθουσιάζουν, δεν αφαιρούν καθόλου από το vibe του group (ίσως γιατί υπάρχει σωστή διαχείριση των δυνατοτήτων, χαρακτηριστικό που δεν είναι δεδομένο για άλλες μπάντες παρόμοιου ύφους).

Κλείνοντας το κείμενο, να αποδώσουμε τα εύσημα στο group για δύο ακόμα συνθέσεις, το funky Radiant Stars, το οποίο θυμίζει Pink Floyd στα καλύτερα τους και την πιο Eloy-metal σύνθεση του δίσκου, το υπέροχο Horizon που εξίσου αποδεικνύει ότι το group διαθέτει τρομερή δυνατότητα να αλλάζει και να ενσωματώνει επιρροές, χωρίς να χαλάει η ροή του υλικού της. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το IV είναι το καλύτερο album που έχουν κυκλοφορήσει οι Naxatras, σίγουρα υπάρχουν ερωτηματικά για την αποδοχή του από το κοινό που τους ακολουθεί. Για όσους επιδείξουν υπομονή και αφουγκραστούν το όραμα του group, θεωρώ ότι η αποθέωση για τα τραγούδια που βρίσκουμε εδώ μέσα είναι μονόδρομος.

9 / 10

Αλέξανδρος Τοπιντζής

 

2η γνώμη

 

Μετά από τρεις δυναμικές απόπειρες η φετινή κυκλοφορία των Θεσσαλονικιών Naxatras έρχεται σαν μια οριστική δικαίωση για τους ίδιους αλλά και για όλους αυτούς που τους πίστεψαν από την πρώτη κυκλοφορία τους μέχρι σήμερα. Το IV ανοίγει πολύ περισσότερα μουσικά τοπία βγάζοντας από πάνω της το στίγμα μιας jam μπάντας. Οι Naxatras μας δείχνουν ότι όλο αυτό το διάστημα χωρίς ζωντανή ενεργό δράση, να άφησαν ελεύθερα τα μουσικά ένστικτα τους και πρόσθεσαν πολλά νέα στοιχεία στην μουσική τους όπως τα πλήκτρα. Περισσότερο psych από ποτέ στην μέχρι τώρα πορεία τους με τον   ήχο τους να μην είναι πιά  τόσο σκληρός και ξερός αλλά να έχει εμπλουτιστεί  με μια φρέσκια όρεξη δημιουργικότητας. Ξεδιπλώνουν  στην κυριολεξία όλη αυτήν την γνώση και την όρεξη και μας παρουσιάζεται η παρούσα κυκλοφορία σαν μια όαση ταξιδιάρικης χαράς και ευκαιρία εξερεύνησης.

Τραγούδια όπως τα Ride With Time, Horizon και Battle of Crystal Fields δεν κυκλοφορούν και δεν ακούμε κάθε μέρα. Οι Naxatras με την παρούσα κυκλοφορία έχουν κάνει την διαφορά με την έμπνευση τους και προβλέπω να σαρώνουν στις ζωντανές τους εμφανίσεις στο διψασμένο λόγω μεγάλης αποχής  κοινό. Μια πολύ ευχάριστη έκπληξη στην όχι και τόσο ενδιαφέρουσα (μέχρι τώρα) μουσικά χρονιά.

8.5 / 10

Κώστας Ρόκας