Communic – Where Echoes Gather

[AFM Records, 2017]

Εισαγωγή: Τάσος Ποιμενίδης
Μετάφραση: Αλέξανδρος Μαντάς
20 / 11 / 2017

Οι Communic από το Kristiansand της Νορβηγίας θεωρούνται πλέον παλιά καραβάνα στον metal χώρο. Η μουσική τους βασίστηκε (και βασίζεται ακόμη) στους Sanctuary, Iced Earth, Metal Church και κυρίως (και πάνω από όλα) στους Nevermore των τριών πρώτων δίσκων. Το μουσικό τους στίγμα είναι το βαρύ prog / power metal με μεγάλες διάρκειες και αξιόλογη φωνητική και κιθαριστική παρουσία. Αν και από πολλούς χαρακτηρίστηκαν ως αντιγραφή των Nevermore (βαρύ αλλά έχει αρκετή βάση), έδειξαν στα τέσσερα προηγούμενα album τους ότι είναι ικανοί να γράψουν πολύ καλά κομμάτια με αποκορύφωμα θα έλεγα το αρκετά φρέσκο και εμπνευσμένο Waves of Visual Decay του 2006. Τα δύο albums που ακολούθησαν, τα Payments of Existence (2009) και The Bottom Deep (2011) έδειξαν μια πτωτική τάση συνθετικά. Μετά από τέσσερα albums στη Nuclear Blast έχουν καινούρια δισκογραφική στέγη στην AFM. Έξι χρόνια δισκογραφικής απουσίας ήταν πολλά και μένει να δούμε αν λειτούργησαν υπέρ των Νορβηγών στο πέμπτο τους full-length Where Echoes Gather.


 

Οι προσδοκίες σχεδόν ξεπεράστηκαν

Ύστερα από μια απουσία έξι χρόνων, μία από τις πιο δημοφιλείς μπάντες του ευρωπαϊκού prog metal επιστρέφει επιτέλους με τον πέμπτο της δίσκο Where Echoes Gather. Η πλειοψηφία των τραγουδιών γράφτηκε τη διετία 2012-2013 όμως η γέννηση του δεύτερου γιου του Oddleif τον οδήγησε στην απόφαση να απέχει προσωρινά από το γκρουπ. Έγινα οπαδός τους λίγο μετά αφότου κυκλοφόρησαν τον εκπληκτικό πρώτο τους δίσκο Conspiracy in Mind ο οποίος εξακολουθεί να είναι ένας από τους αγαπημένους μου του αιώνα σε αυτό το είδος και πραγματικά μου έλειψαν οι μάγκες με τη μοναδική και γεμάτη φαντασία προσέγγισή τους στη μουσική που αγαπώ.

Η νέα τους κυκλοφορία συνεχίζει την παράδοση των προηγούμενων και επιπλέον προσφέρει και μερικές νέες ιδέες ειδικά όσο αφορά τη σύνθεση των τραγουδιών. Η ανάμειξη του progressive metal με το thrash έχει γίνει μαεστρικά από την αρμάδα των Communic. Όλα τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν απαρχής τη δουλειά τους εξακολουθούν να είναι παρόντα: περίπλοκα και thrash-ίζοντα riffs, πιασάρικες μελωδίες, σκοτεινή ατμόσφαιρα και εκπληκτικές αλλαγές.

Το πρώτο τραγούδι The Magnetic Center είναι ο ιδανικός τρόπος να ξεκινήσει ο δίσκος. Τα riffs είναι βαριά, τα leads έντονα και στρώνει το δρόμο για το τι θα επακολουθήσει. Η φωνή του Oddleif ακούγεται ώριμη και γενικώς η απόδοσή του είναι εξαιρετική σε όλη τη διάρκεια του album. Στο Moonmadness κάνει μια από τις καλύτερές του ερμηνείες και το συναίσθημα που αναδίδει η εισαγωγή του τραγουδιού με κάνει να ανατριχιάζω κάθε φορά που το ακούω. Όλα τα κομμάτια είναι ποιοτικά και το καθένα έχει τη δική του ταυτότητα. Το παίξιμο είναι αλάνθαστο με κρυστάλλινη και δυνατή παραγωγή. Οι εννιά συνθέσεις είναι στην ουσία έξι μια και τρεις από αυτές χωρίζονται σε δύο μέρη. Πρέπει να παραδεχτώ πως είμαι μεγάλος οπαδών των μακροσκελέστερων από αυτές. Οπωσδήποτε είναι μια διαφορετική κυκλοφορία όσο αφορά τη δομή, αλλά όχι λιγότερο ενδιαφέρουσα. Ακόμα ξέρουν πως να γράψουν δυνατά, αλλά ταυτόχρονα με πολύ συναίσθημα τραγούδια. Τα ορχηστρικά μέρη είναι μαγευτικά και δείχνουν πόσο ικανοί μουσικοί είναι. Η κιθαριστική δουλειά και οι αλλαγές των μέτρων ανήκουν στην elite. Τα ρεφραιν είναι αξιομνημόνευτα και «ανεβαστικά» σε κάποιες περιπτώσεις. Η μπάντα είναι ακόμα επηρεασμένη από τους Nevermore και τους Sanctuary και αυτό είναι προφανές στο Black Flag of Hate και το μεγαλειώδες The Claws of the Sea που κλείνει το album. Οι Communic είναι από τις λίγες πλέον μπάντες στις μέρες μας που δεν έχουν κάνει καμία αλλαγή στη σύνθεση τους και η εξαιρετική χημεία μεταξύ των τριών μελών είναι ευδιάκριτη.

Το Where Echoes Gather είναι αναμφίβολα η πιο prog κυκλοφορία τους ως σήμερα και η υπομονή που κάναμε άξιζε και με το παραπάνω. Κατά τη γνώμη μου, θα ευχαριστήσει τους παλιούς οπαδούς της μπάντας και οι νέοι που θα το ακούσουν δεν θα απογοητευτούν. Αν είχαν δείξει λίγη τόλμη όσο αφορά τον πειραματισμό και είχαν διορθώσει κάποια πράγματα τα οποία ήταν παρόντα και στην προηγούμενή τους δουλειά (όχι τόσο δεμένο rhythm section ή κάποια τραγούδια έχουν ωραίες φωνητικές και μελωδικές γραμμές αλλά δεν υπάρχει κάποιου είδους κλιμάκωση – βλ. Moondance), θα μιλούσαμε για την καλύτερή τους κυκλοφορία από το Conspiracy in Mind και έπειτα.

7.5 / 10

Goran Petrić

 

2η γνώμη

 

Με θλίψη διαπιστώνει κανείς ότι ο χρόνος αναμονής των έξι ετών για το καινούριο album όχι μόνο δεν λειτούργησε υπέρ των Communic, αλλά μάλλον τους έβγαλε και εκτός φόρμας. Κυρίως mid-tempo φόρμες στα κομμάτια, ελάχιστα γρήγορα ξεσπάσματα και δυστυχώς επαναλαμβανόμενες μελωδίες και μεγάλες διάρκειες καθιστούν δύσκολο για τον ακροατή να ακολουθήσει το Where Echoes Gather. Οι μουσικές επιρροές βασίζονται στην μεσαία περίοδο των Iced Earth, τους Sanctuary και φυσικά των Nevermore αλλά με ελάχιστα από τα δυνατά στοιχεία τους. Δεν υπάρχουν έντονα riffs και μελωδίες που θα κρατήσουν τον ακροατή, δεν υπάρχει περιπέτεια στις συνθέσεις και το χειρότερο: ένα από τα δυνατότερά τους σημεία στις περασμένες κυκλοφορίες, η φωνή του Oddleif Stensland, ακούγεται safe και καθόλου θεατρική όπως ηχούσε στο παρελθόν. Οι Communic κάποτε είχαν όλα τα φόντα να γίνουν μια prog / power μπάντα πρώτης γραμμής και σήμερα ακούγονται σαν ένα ξεπερασμένο ηχητικά US power metal συγκρότημα, ανέμπνευστο στα όρια του βαρετού.

4 / 10

Τάσος Ποιμενίδης

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης