Weedpecker, Sunnata @ Death Disco, 07-03-2019

Από τον Τάσο Ποιμενίδη

 

Βίοι παράλληλοι για τους Sunnata και τους Weedpecker, καθώς πρόκειται για δύο μπάντες με κοινό τόπο καταγωγής, την Πολωνία, τρεις full-length δίσκους αμφότεροι και με τους δύο τους να αποτελούν μέλη της ευρύτερης stoner σκηνής. Η απόφασή τους να βγούνε σε tour μαζί και να περάσουν μεταξύ άλλων από την χώρα μας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη ήταν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να διαπιστώσουμε εκ του σύνεγγυς τη δυναμική που έχουν δύο πολύ φερέλπιδα συγκροτήματα.

Την αρχή έκαναν οι Sunnata οι οποίοι πάτησαν τη σκηνή της Death Disco κατά τις 21:25 και ξεκίνησαν το set τους. Ο ήχος, που στην αρχή ήταν μέτριος, έφτιαχνε πολύ στην πορεία μαζί με την ενέργεια του συγκροτήματος και τη διάθεση του κόσμου. Ήταν μια πολύ γεμάτη εμφάνιση συνολικά που όπως αντιλήφθηκα από το ζεστό χειροκρότημα του κοινού κέρδισε τον κόσμο που επέλεξε να βρεθεί το βράδυ της Πέμπτης στη συναυλία. Ο ήχος των Sunnata είναι πολύ βαρύς, τα κομμάτια είναι μεγάλα και έχουν επαναλαμβανόμενα  και σχεδόν υπνωτικά θέματα, ενώ το sludge και το doom metal είναι πολύ κυρίαρχα στη μουσική τους, μαζί με post πινελιές και πολύ έντονο το ανατολίτικο στοιχείο στις κλίμακες. Από το μικρή επαφή που έχω με το υλικό τους μέχρι τώρα, μπορώ να πω ότι κερδίζουν πολύ στο live σε σχέση με το studio, όσον αφορά την απόδοση. Παρεμπιπτόντως τσεκάρετε το artwork των δίσκων τους, το οποίο είναι το λιγότερο φανταστικό.

Μετά από τη διάρκειας περίπου μιας ώρας set των Sunnata, οι Weedpecker έκαναν και αυτοί την εμφάνιση τους. Σαν απόδοση ήταν πολύ καλοί, όχι τόσο δεμένοι όσο οι Sunnata αλλά με ήχο που εμένα προσωπικά με κερδίζει πολύ περισσότερο από τους συμπατριώτες τους, καθώς το ψυχεδελικό στοιχείο είναι πολύ έντονο όπως και το progressive rock. Οι διπλές κιθάρες λειτουργούσαν πολύ όμορφα στην πλειοψηφία του set στο οποίο το πανέμορφο album τους III (οι κριτικές μας εδώ) είχε την τιμητική του. Τα φωνητικά δεν είναι το δυνατό τους σημείο ούτε στους δίσκους και φάνηκε και στη σκηνή αυτό, ενώ και το ατμοσφαιρικό στοιχείο μοιραία χάνει λίγο αλλά κερδίζουν πολύ σε ενέργεια, τόσο σε μουσικό κομμάτι όσο και σε σκηνική παρουσία που φαίνεται ότι γουστάρουν πολύ αυτό που κάνουν. Είναι μια μπάντα που έχει τη δυναμική να εκτοξευτεί στον επόμενο δίσκο της. Ο ήχος δεν ήταν τόσο καλός όσο στην προηγούμενη μπάντα αλλά ήταν αρκετά υποφερτός στο να αναγνωρίζονται τα κομμάτια και να μην ακούμε βαβούρα που συμβαίνει σε άπειρα live.

Συνολικά ένα live εξαιρετικό, με προσιτή τιμή και μας έδωσε την ευκαιρία να δούμε δύο μπάντες που είναι σε ακμή, παρότι βρίσκονται στο underground, και οι δυο τους με μεγάλη δυναμική. Ο κόσμος δεν ήταν πολύς, κάτι αναμενόμενο για δυο άγνωστα στον πολύ κόσμο συγκροτήματα, αλλά είμαι σίγουρος ότι το word of mouth θα λειτουργήσει σίγουρα στην περίπτωση τους, καθώς και η μουσική τους θα γίνει πιο γνωστή καθώς η ποιότητα είναι δεδομένη, και η απόδοση στο live κρίνεται πάρα πολύ καλή. Εύχομαι να τους ξαναδούμε αμφότερους σύντομα.

 

Φωτογραφίες: Γιώργος Αλιμήσης

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης