Prog rock and cinema’s alliance vol. 2

 Από τον Γιώργο Tσοποτό

 

Τελειώνοντας το πρώτο αφιέρωμα που αφορούσε το progressive rock και το cinema (κλικ), είχα αφήσει να εννοηθεί μια υπόσχεση-υποχρέωση ότι θα ακολουθούσε και δεύτερο μέρος με περισσότερη μουσική και πολύ περισσότερο cinema.

Το κίνημα του progressive rock ήταν αδιανόητο να μην αγγίξει και την Ελλάδα και μάλιστα σε μια εποχή που μεσουρανούσε το «ελληνικό Hollywood» της Φίνος Films. Ένας αρκετά αντισυμβατικός δημιουργός, ο Νίκος Κούνδουρος, απίστευτα επηρεασμένος από την ανατρεπτικότητα της γαλλικής Nouvelle Vague, γύρισε το 1967 το κατ’ εμέ κουραστικό σε σημεία Vortex, ταινία όμως στην οποία ακούγεται κάποια στιγμή το Four Horsemen των Aphrodite’s Child. Αυτό που δε γνωρίζω με απόλυτη βεβαιότητα είναι αν το “Παιδί Της Αφροδίτης” έγραψε τη μουσική για την συγκεκριμένη ταινία ή αν ο σκηνοθέτης έκανε απλά χρήση του κομματιού (το δεύτερο είναι σαφώς πιθανότερο). Έστω κι έτσι όμως, αναγνωρίζουμε το πρωτοποριακό του πράγματος, καθώς χωροχρονικά τέτοιες κινήσεις στην Ελλάδα του τότε φάνταζαν πραγματικά κάτι το αξιοπερίεργο. Για την ταινία δεν έχω να πω πολλά. Έργο που ακροβατεί ανάμεσα στο γαλλικό “Νέο Κύμα” και την ελληνική τραγωδία, με αρκετό γυμνό και γυρισμένο στην Κρήτη, όπου μια γυναίκα-αράχνη αιχμαλωτίζει τους άντρες στα δίχτυα της ενώ το έγκλημα δεν αργεί να κάνει την εμφάνισή του…

La-planete-sauvage-780 (1)

1973, Γαλλία. Κατά την άποψή μου, από κινηματογραφικής άποψης κυρίως τη δεκαετία του 1960 και του 1970 ας ψάξουμε να βρούμε το δεύτερο, διότι σε αυτήν τη χώρα που λατρεύω παθολογικά ο κινηματογράφος (τουλάχιστον) βρήκε την τελειοποίησή του. Για να αναλύσει κανείς την παραπάνω άποψη θα χρειαστεί καμιά δεκαριά αφιερώματα βέβαια, γι’ αυτό θα ασχοληθούμε εδώ τώρα με ένα magnum opus τόσο από μουσικής όσο και από κινηματογραφικής πλευράς. Ο λόγος για το σουρεαλιστικό animation film La Planéte Sauvage του καρτουνίστα René Laloux σε παραγωγή του horror master, Roger Corman. Όποιος ψάχνει αφορμή για διαλογισμό, για «φυγή» και κάθε είδους απόλαυση, αφενός βλέπει αυτό το cult, αλληγορικό κομψοτέχνημα και εν συνεχεία αφήνει τον μέγιστο Alain Gorageur να τον ταξιδέψει στον «Άγριο Πλανήτη» του progressive rock, πλανήτη στον οποίο κυριαρχεί το moog του Gorageur, χρόνιου συνεργάτη του σπουδαίου Serge Gainsbourg.

Ό,τι και να πω γι’ αυτόν τον απίστευτο δίσκο είναι λίγο. Την παραγωγή, τον ήχο και την επιδραστικότητα του όλου εγχειρήματος μπορούμε να τα ακούσουμε και σε σύγχρονες μπάντες όπως π.χ. οι Air, ενώ οι a la Isaac Hayes blaxploitation κιθάρες είναι διάχυτες σε όλο το soundtrack.

Και λίγα λόγια για το film: σε έναν απροσδιόριστο πλανήτη γιγάντια πλάσματα κάνουν κουμάντο, ενώ οι άνθρωποι προσπαθούν να ξεφύγουν και υπάρχουν (όπως πάντα) και κάποιες αποσκιρτήσεις. Η ταινία αλληγορικά μπορεί να ερμηνευθεί λαμβάνοντας υπ’ όψιν την κατοχή της Τσεχοσλοβακίας από τη Σοβιετική Ένωση και το τι επακολούθησε…

Αλήθεια θυμάται κανείς τον Patrick Moraz; Είναι ο keyboard wizard που αντικατέστησε τον Rick Wakeman κι έπαιξε στο Relayer των Yes, αλλά και στους Moody Blues από τα τέλη της δεκαετίας του 1970 ως τις αρχές αυτής του 1990. Η αναφορά του εδώ έχει να κάνει με το γεγονός ότι ασχολήθηκε και με τα soundtracks. Ένα από αυτά ήταν η μουσική για το κλασικό, αν και κάπως υπερτιμημένο 1980s slasher film, The Stepfather. Η ιστορία αφορά έναν πατριό που ναι μεν φαίνεται στοργικός και καλός, αλλά έχει πολύ σκοτεινό παρελθόν και εξίσου ύποπτο παρόν με τη νέα του οικογένεια. Αυτό όμως που μου έκανε εντύπωση ήταν η μουσική της ταινίας, που είναι εξαιρετικά ατμοσφαιρική, αν και βρίθει από αυτά τα κλασικά και… αναπόφευκτα 1980s πλήκτρα.

Για το τέλος και μιας και αναφερθήκαμε στις ταινίες τρόμου της δεκαετίας του 1980, έχω να προσθέσω μια καταπληκτική σύνθεση, στην εμπεριέχεται αρκετό progressive rock στοιχείο και η οποία ανήκει στον Michael Perilstein και ντύνει τα end credits της ταινίας The Deadly Spawn.

Θα αναρωτηθεί κανείς γιατί δεν έγινε έστω και εικονική αναφορά στους Popol Vuh και στη συνεργασία τους με τον Werner Herzog σε κάποιες ταινίες του. Θα υπάρξει συνέχεια…

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης