Hibiscus Biscuit – Reflection of Mine

[Sound Effect Records, 2020]

Εισαγωγή: Δημήτρης Καλτσάς

Η παρουσίαση παρθενικών κυκλοφοριών από πρωτοεμφανιζόμενα σχήματα είναι πάντα ευχάριστη όσο και ενδιαφέρουσα διαδικασία. Πάρτε για παράδειγμα τους Αυστραλο-Πορτογαλο-Καναδούς Hibiscus Biscuit. Ελάχιστα είναι γνωστά για αυτούς πέρα από το ότι έχουν ως βάση τους το Σίδνεϋ και είναι μία από τις πιο πρόσφατες προσθήκες στο νέο ψυχεδελικό ρεύμα στην Αυστραλία που μεγαλώνει ραγδαία χρόνο με τον χρόνο.

Με τον Ricardo Moreira στην κιθάρα και τα φωνητικά, τον Sy Dyson στα πλήκτρα, τον Jason Campbell στο μπάσο και τον Aidan Young στα ντραμς, οι Hibiscus Biscuit ντεμπουτάρουν φέτος με το Reflection of Mine που κυκλοφορεί από την ελληνική Sound Effect Records.


 

Μία μοναδική ενιαία ψυχεδελική εμπειρία

Το ντεμπούτο των Hibiscus Biscuit είναι γεμάτο ιδιαιτερότητες και η σημαντικότερη εξ αυτών είναι ότι αν και τα οκτώ κομμάτια διαφέρουν μεταξύ τους (κάποια μάλιστα αρκετά), το Reflection of Mine αφήνει στο τέλος κάθε ακρόασης την εντύπωση πως πρόκειται για μία ενιαία κατάσταση 37 λεπτών, με διακυμάνσεις και εκπλήξεις. Το θετικό πνεύμα που διαπνέει σύσσωμη σχεδόν τη neo-psych Αυστραλιανή σκηνή κυριαρχεί και εδώ, όμως το jamming πνεύμα εδώ υπηρετεί απόλυτα τη δομή των κομματιών και ακολουθεί το mood των τεσσάρων μουσικών χωρίς να εκτροχιάζεται σε κανένα σημείο.

Αν αναζητούσαμε μερικές αναφορές στον ήχο των Hibiscus Biscuit, στο μυαλό έρχεται με ευκολία η ασίγαστη ψυχεδελική ενέργεια των King Gizzard & the Lizard Wizard χωρίς την τελετουργικότητα, καθώς και η πασίγλυκη ηχητική απαλότητα των Mildlife, αλλά με τα jazz στοιχεία να είναι σαφώς περιορισμένα. Η εκφορά του psychedelic rock του νέου συγκροτήματος είναι μεν ατμοσφαιρική, μελαγχολική και υπέροχα νανουριστική, αλλά ο ήχος τους είναι ταυτόχρονα εντυπωσιακά σφιχτός, με απότομα progressive κοψίματα και περιπετειώδεις αναπτύξεις, rock ‘n’ roll ξεσπάσματα, ογκώδη heavy psych riffs, ξέφρενα acid κιθαριστικά solo, μελωδικότατες trippy φωνητικές μελωδίες, σταθερά groovy ρυθμικό section και σε σημεία υπέροχο κοινοβιακό πνεύμα.

Ακόμα και μετά από πολλές ακροάσεις, είναι δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς κορυφαία κομμάτια στο album. Κι αυτό, αφενός γιατί κανένα εξ αυτών δεν είναι μνημειώδες, αφετέρου δε δεν υπάρχει ούτε μία βαρετή στιγμή στο δίσκο και αυτό είναι αρκετό για να απογειωθεί το σύνολο μέσα από την live αίσθηση που αποπνέει και το υψηλότατο αισθητικό επίπεδο της μουσικής των Hibiscus Biscuit. Όντως, πολύ σπάνια ακούμε τόσο ενδιαφέρουσα ψυχεδελική rock μουσική, που ακούγεται vintage και συνάμα φρέσκια, ανεπιτήδευτη, πολυσυλλεκτική και συνολικά πειστικότατη.

Το Reflection of Mine είναι ο ορισμός του album. Λειτουργεί μόνο όταν παίζεται από την αρχή μέχρι το τέλος και αυτό που οδηγεί σε κάθε επόμενη ακρόαση είναι η γενική αίσθηση μετά από αυτά τα 37 λεπτά. Αυτή η ακατανίκητη γλυκιά μελαγχολία όταν έχει τελειώσει το πάρτυ ή η déjà vu αίσθηση απόλαυσης του πετριχώρα. Αυτό το υγρό υποτροπικό psych / prog κράμα είναι απαραίτητο για τη δισκοθήκη μας.

8 / 10

Δημήτρης Καλτσάς

 

2η γνώμη

 

Η αρχή του φετινού καλοκαιριού ήρθε με μια πολύ ευχάριστη έκπληξη. Και αυτή ακούει στο όνομα Hibiscus Biscuit. Ένα πολύ ευχάριστο ντεμπούτο από την χώρα “down under”. Το κουαρτέτο από το Σίδνεϊ καταφέρνει να συνδυάζει το ξέφρενο rock n’ roll με μελαγχολικές ψυχεδελικές στιγμές και έντονες κιθαριστικές εκρήξεις.

Τα τραγούδια τους διαθέτουν μια αυθόρμητη εκρηκτικότητα καθώς τα ψυχεδελικά νανουρίσματά τους διακόπτονται από τις χειμαρρώδεις παρανοϊκές κιθάρες. Κάπου εκεί ξεκινούν τα ξέφρενα σολαρίσματα και στο βάθος διακρίνουμε τα πρώτα προοδευτικά στοιχεία. Εντοπίζουμε τραγούδια με έντονη psych rock διάθεση (Wake Up, Sunflower Fields), με  κιθαριστικά περάσματα και prog στοιχεία (Don’t Mind my Mind), αλλά και με έντονη retro διάθεση (Velvet Sundays, Orange Trees).

Οι Hibiscus Biscuit κατάφεραν να ενσωματώσουν πάρα πολλά στοιχεία στη μουσική τους και όλες τις τις εποχές του rock χρονολογικά. Αυτό, όμως, που τους κάνει πολύ ευχάριστους είναι η διάθεση τους για  διασκέδαση δείχνοντας μας τι σημαίνει μουσική απόλαυση μέσα από το  αυθόρμητο και νοσταλγικό παίξιμό τους. Πρόκειται για το ντεμπούτο της χρονιάς για όσους η μουσική συνεπάγεται σωματική κίνηση και όχι μόνο σκέψεις.  Μια πολλά υποσχόμενη μπάντα από την Αυστραλία που δεν σταματά να μας τροφοδοτεί με τέτοιας υφής εκπλήξεις. Μπράβο και στην δικιά μας Sound Effect Records που έφερε στην επιφάνεια μια τέτοια κυκλοφορία. Απολαύστε!

8 / 10

Κώστας Ρόκας