Steve Hackett – The Night Siren

[InsideOut, 2017]

Εισαγωγή: Goran Petrić
Μετάφραση: Αλέξανδρος Μαντάς

07 / 04 / 2017

Ο μυθικός κιθαρίστας και ροκ θρύλος Steve Hackett, γνωστός κυρίως για τη δουλειά του με τους Genesis κατά την περίοδο 1971 – 1977, επιστρέφει με το 25ο του σόλο album με τίτλο The Night Siren. Εμφανώς επηρεασμένο από το πάθος του να ταξιδεύει σε ολόκληρο τον κόσμο, καθώς επίσης και από πολλά γεγονότα που συμβαίνουν στην υφήλιο στις μέρες μας, αποφάσισε να κάνει έναν prog δίσκο επηρεασμένο από τις μουσικές εμπειρίες που αποκόμισε από τα παραπάνω ταξίδια και κατά δεύτερον να στείλει ένα προειδοποιητικό μήνυμα σε όλους μπας και ξυπνήσουμε προτού είναι πολύ αργά. Για να πετύχει το επιθυμητό αποτέλεσμα, συνεργάστηκε με είκοσι σχεδόν πρώτης τάξεως μουσικούς από διάφορες χώρες. Το album περιέχει έντεκα όμορφα και ποικιλόμορφα τραγούδια, τα οποία δημιουργούν ένα αρμονικό σύνολο. Για να είμαι ειλικρινής, μου πήρε λίγο καιρό να το συνηθίσω και να αρχίσω να απολαμβάνω αυτή την εξαιρετική κυκλοφορία.


 

Ένα ευχάριστο ταξίδι από την ανατολή ως τη δύση

Το μουσικό ταξίδι ξεκινά με το Behind The Smoke, ένα τραγούδι σχετικό με τους μετανάστες, ένα σκληρό και σκοτεινό κομμάτι με εξαιρετικά riff στην κιθάρα. Ο Steve εδώ κυριολεκτικά «αλωνίζει». Το επόμενο τραγούδι Martian Sea έχει μια έντονη 70s αισθητική και είναι εμφανώς επηρεασμένο από μουσικές της ανατολής. Είναι μάλλον το πιο τρελό, αλλά ταυτόχρονα ένα από τα πιο κολλητικά τραγούδια του δίσκου. Το Fifty Miles from the North Pole ξεκινά ως ένα pop / funky κομμάτι αλλά ξαφνικά μεταμορφώνεται σε groovy, τίγκα από την απίθανη κιθαριστική δουλειά του Steve ντυμένο με μυστηριακή ατμόσφαιρα. Το instrumental El Nino είναι δομημένο πανέξυπνα με εκπληκτικό tribal drumming και είναι επίσης ένα εξαιρετικό δείγμα ομαδικής δουλειάς από μουσικούς με διαφορετικές μουσικές καταβολές και διαφορετική κουλτούρα. Το Other Side of the Wall είναι μια ακουστική μπαλάντα με μια φοβερή, γεμάτη πάθος ερμηνεία του Steve και είναι και μακράν το πιο ταξιδιάρικο τραγούδι του δίσκου που προσφέρει ένας πρώτης τάξεως λιμάνι για ανάπαυση μετά την καταιγίδα των τεσσάρων πρώτων τραγουδιών. Το In the Skeleton Gallery είναι το πρώτο σινγκλ του δίσκου με έντονο ρυθμό στα drums, ανατολίτικη ατμόσφαιρα και μια μελαγχολία να παρελαύνει καθ’όλη τη διάρκειά του. Κάποια κιθαριστικά μέρη μου φέρνουν στο μυαλό το αθάνατο Kashmir των Led Zeppelin.
Είναι πραγματικά πολύ δύσκολο να προσδιορίσω ένα highlight ή κάποιο τραγούδι ως το καλύτερο. Θα μπορούσε να είναι το In the Skeleton Gallery, το flamenco-ειδές με πάμπολλες ρυθμικές αλλαγές και έντονο συναισθηματικό παίξιμο ή το καλύτερο, στιχουργικά, κομμάτι In Another Life. Σε αυτή την κυκλοφορία έχουμε το πιο μακροσκελές και όμορφο σόλο του Hackett στο Floyd-ίζον και επικών διαστάσεων West and East, με εξαιρετικό ρεφραιν και πολύ θετικό μήνυμα (ενότητα και αρμονία) που θέτει επίσης ισχυρή υποψηφιότητα για το αγαπημένο μου σε σημείο που με κάνει σχεδόν να ξεχάσω το πανέμορφο Inca Terra με τις ισπανικές επιρροές που σου παίρνει την ανάσα.
Ο δίσκος κυλά άριστα από την αρχή μέχρι το τέλος όπου εναλλάσσονται διάφορα στυλ, καθώς επίσης και η διάθεση που τον διακατέχει, σε μόλις 57 λεπτά. Υπάρχουν κάποιες μικροατέλειες αλλά τίποτα δεν είναι για πέταμα, δεν υπάρχουν βαρετά μέρη, ούτε ακούει κανείς τα ίδια και τα ίδια. Θα έλεγα πως κάθε ακροατής θα βρει κάτι που να του αρέσει. Το The Night Siren είναι ένα εκπληκτικό album, ίσως το καλύτερο που έχει βγάλει ο Hackett τα τελευταία 20 χρόνια και αποτελεί μια επιπλέον απόδειξη των ικανοτήτων και του οίστρου του. Συνίσταται ανεπιφύλακτα, όχι μόνο στους οπαδούς του Hackett ή των Genesis, αλλά και σε κάθε έναν που ακούει σοβαρά μουσική.

8.5 / 10

Goran Petrić

 

2η γνώμη

 

O Steve Hackett παραμένει στα γνωστά του μονοπάτια χρησιμοποιώντας ήχους της παράδοσης με ποικίλα φολκλορικά στοιχεία, ενώ η θεματική του ευαισθησία για το κοσμικό γίγνεσθαι είναι πάλι παρούσα. Και μόνο το γεγονός ότι η κιθάρα του έχει αυτή τη χαρακτηριστική ταυτότητα και τον τόσο αναγνωρίσιμο ήχο είναι δείγμα του αστείρευτου ταλέντου του. Όπως και στην προηγούμενη δουλειά του, το συνθετικό επίπεδο του The Night Siren είναι αξιοπρεπές και εμπνευσμένο, ένα μουσικό ταξίδι (κυριολεκτικά) ξετυλίγεται καθώς προχωρά ο δίσκος και οι εκπλήξεις υπάρχουν –σχεδόν- σε κάθε κομμάτι. Αυτή η ποικιλότητα τελικά είναι που το κάνει ενδιαφέρον, καθώς δεν είναι κάτι που δεν έχεις ξανακούσει. Το πιο σημαντικό όμως σε αυτό το album είναι το μήνυμά του για αδελφοσύνη, οπότε αυτός ο λόγος είναι αρκετός για να ακούσεις αυτό τον δίσκο φίλε αναγνώστη. Καλό θα σου κάνει.

8 / 10

Λίλα Γκατζιούρα

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης