Headspace – All That You Fear Is Gone

 [InsideOut, 2016]

Headspace - All That You Fear Is Gone

Εισαγωγή: Αλέξανδρος Τοπιντζής
02 / 06 / 2016

Εάν υπάρχει κάτι ενοχλητικό στις περισσότερες all star συνευρέσεις περίοπτων μουσικών της prog, είναι κυρίως η «ασφάλεια» μέσα στην οποία συνθέτουν και όχι η ανάγκη τους για φιγουρατζίδικα solos και ανεξέλεγκτο show off. Για να είμαι ειλικρινής, αυτά τα τελευταία έχω αρχίσει να τα αναπολώ ως μοναδικές αναλαμπές ενδιαφέροντος σε πανομοιότυπα μοτίβα γλυκανάλατων refrain και ακίνδυνων μελωδιών. Έχοντας μπουχτίσει στην ζαχαρένια σκηνή που έχτισαν εταιρείες σαν την InsideOut, πριν περίπου τέσσερα χρόνια εμφανίσθηκε στον πολύπαθο χώρο του progressive metal μια αξιολογότατη περίπτωση all-star group που περιλάμβανε low profile μουσικούς του χώρου (session στην πλειοψηφία τους), η συλλογική προσπάθεια των οποίων δημιούργησε μια φωτεινή εξαίρεση του κανόνα. Οι Headspace και το I Am Anonymous ντεμπούτο τους αποτέλεσαν ένα ευχάριστο διάλειμμα της συνήθους progressive μετριότητας της δεκαετίας που διανύουμε και λογικά αναμέναμε με εύλογη θετική προδιάθεση την δεύτερη τους προσπάθεια.

                                         


 

Αν η διάρκεια ήταν μικρότερη…

Εάν υπάρχει κάτι ενοχλητικό στις περισσότερες all star συνευρέσεις περίοπτων μουσικών της prog, είναι κυρίως η «ασφάλεια» μέσα στην οποία συνθέτουν και όχι η ανάγκη τους για φιγουρατζίδικα solos και ανεξέλεγκτο show off. Για να είμαι ειλικρινής, αυτά τα τελευταία έχω αρχίσει να τα αναπολώ ως μοναδικές αναλαμπές ενδιαφέροντος σε πανομοιότυπα μοτίβα γλυκανάλατων refrain και ακίνδυνων μελωδιών. Έχοντας μπουχτίσει στην ζαχαρένια σκηνή που έχτισαν εταιρείες σαν την InsideOut, πριν περίπου τέσσερα χρόνια εμφανίσθηκε στον πολύπαθο χώρο του progressive metal μια αξιολογότατη περίπτωση all-star group που περιλάμβανε low profile μουσικούς του χώρου (session στην πλειοψηφία τους), η συλλογική προσπάθεια των οποίων δημιούργησε μια φωτεινή εξαίρεση του κανόνα. Οι Headspace και το I Am Anonymous ντεμπούτο τους αποτέλεσαν ένα ευχάριστο διάλειμμα της συνήθους progressive μετριότητας της δεκαετίας που διανύουμε και λογικά αναμέναμε με εύλογη θετική προδιάθεση την δεύτερη τους προσπάθεια.

Η σύμπραξη των 4+1 περίφημων μουσικών στο All That You Fear Is Gone παραμένει ενδιαφέρουσα, όμως έχει φανερά απολέσει αρκετή από την συνθετική δυναμική που αρχικά είχαν. Η έντονη παρουσία των φωνητικών του Wilson στις συνθέσεις, προϋποθέτει την ύπαρξη ιδιαίτερων φωνητικών μελωδιών που θα προάγουν το concept του ενίοτε τραγουδιού. Κάπου εκεί οι Headspace αποτυγχάνουν να διατηρήσουν τις ιδέες τους σε ένα υψηλό επίπεδο για το σύνολο του άλμπουμ. Για κάθε επιτυχημένη προσπάθεια, τύπου Your Life Will Change ή Kill You With Kindness, The Death Bell, υπάρχει και ένα αντίστοιχα μέτριο αποτέλεσμα, όπως τα Road to Supremacy (αδικεί τον δίσκο μια τόσο άνευρη έναρξη), The Day You Return και Semaphore (με τέτοια riffs περιμένεις τον τραγουδιστή να ανέβει οκτάβες και όχι απλά να σιγοντάρει στα χαμηλά). Συνολικά, ο συνθετικός τομέας του All That You Fear Is Gone περιλαμβάνει ποιοτικές αστάθειες, κάτι που εύκολα θα αντιμετωπιζόταν εάν η διάρκεια του άλμπουμ ήταν μικρότερη κατά είκοσι λεπτά περίπου.

Ιδιαίτερη έκπληξη μου έκανε η συμμετοχή του Wakeman στις συνθέσεις, η οποία τείνει να είναι το απόλυτο highlight του δίσκου. Χωρίς τις συνήθεις υπερβολές που μαστίζουν τους synth masters του χώρου (ο πατήρ έχει βάλει αρκετά το χεράκι του σε αυτό), παραδίδει την αρτιότερη δισκογραφική του παρουσία, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι κάποιος από τους υπόλοιπους μουσικούς υστέρησε σε τεχνικά θέματα. Γεγονός που επιβεβαιώνει ότι δεν πρέπει εύκολα να παραβλέπουμε την εκτελεστική δεινότητα που καταφέρνει να ακτινοβολεί, ακόμα και αν δεν λειτουργεί παράλληλα με την έμπνευση. Σίγουρα την προτιμώ σε σχέση με το soft prog/aor “ευλογία” που πλασάρουν γνωστοί και μη εξαιρετέοι βετεράνοι που φυτοζωούν εδώ και αρκετά πολλά χρόνια.

6.5 / 10

Αλέξανδρος Τοπιντζής

 

2η γνώμη 

 

Καλοπαιγμένο heavy prog / progressive metal από τους Headspace που φαίνεται να βρίσκουν τα πατήματά τους μετά από ένα εξίσου τεχνικά άρτιο, αλλά “δύσπεπτο” ντεμπούτο. Ποικιλία ήχων και διαθέσεων, ουσιώδεις στίχοι, δυστυχώς μακρά διάρκεια, εξαιρετικά φωνητικά, δεμένο παίξιμο και στρωτή ροή μεταξύ των κομματιών. Δυναμικό (όπως αναμενόταν) αποτέλεσμα που θα ικανοποιήσει, αλλά δε θα εξιτάρει με κάτι ρηξικέλευθο τους ακροατές του ήχου. Your life will change και The Science Within Us μεταξύ των αρκετών εξαιρετικών θεμάτων.

7.5 / 10

Θάνος Πάτσος

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης