Zanov – Open Worlds

 [Zanov Music, 2016]

zanov-open-worlds

Εισαγωγή: Πάρης Γραβουνιώτης
Μετάφραση: Αλέξανδρος Μαντάς
05 / 12 / 2016

Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε μια σπουδαία σκηνή στην γερμανική πρωτεύουσα όπου μια ομάδα πρωτοπόρων μουσικών αποφάσισαν να δείξουν το μέλλον μέσω των πειραματισμών τους. Ο λόγος φυσικά για την βερολινέζικη σχολή και τους τρεις πιο άξιους εκπρόσωπούς της: τους Tangerine Dream, τον Klaus Schulze και τον Manuel Göttsching. Πέραν αυτών όμως και προτού η κληρονομιά τους αρχίσει να αφορά ολόκληρη την ηλεκτρονική μουσική, υπήρξαν μερικές (ελάχιστες είναι η αλήθεια) εξαιρέσεις μουσικών εκτός Γερμανίας που βρήκαν πηγή έμπνευσης στον progressive electronic ήχο. Μία από τις χαρακτηριστικότερες και ποιοτικότερες περιπτώσεις ήταν (και είναι) οι Zanov, το προσωπικό project του Γάλλου synth δημιουργού Pierre Salkazanov. Μετά από μία επταετή δισκογραφική παρουσία η οποία ξεκίνησε το 1976 με το σκοτεινό και πειραματικό αριστούργημα “Green Ray”, συνέχισε το 1977 με το αρκετά διαφορετικό “Moebius 256 301” (προφανής η αναφορά στον σπουδαίο Dieter Moebius) και τελείωσε το 1983 με το εξαιρετικό “In Course Of Time”. Οι Zanov ξαναενεργοποιήθηκαν προς έκπληξη πολλών πριν από δύο χρόνια με το απλά καλό “Virtual Future”. Με το φετινό “Open Worlds” έρχονται να επισφραγίσουν την επιστροφή τους και να πείσουν και τον πλέον δύσπιστο ότι μόνο προσωρινή δεν φαίνεται να είναι.


 

Electronica ανοιχτών οριζόντων και κόσμων

Η προ διετίας επαναδραστηριοποίηση του Pierre Salkazanov στο πεδίο της δισκογραφίας με το “Virtual Future” στάθηκε ως μια δήλωση καλλιτεχνικής ύπαρξης, δύο και πλέον δεκαετίες μετά τον τελευταίο του μέχρι εκείνη τη στιγμή δίσκο, “In Course Of Time” (1983). Κι εκείνη η πρώτη φορά που συνδεθήκαμε ξανά -μετά από μακρά περίοδο αποχής- σε πραγματικό χρόνο με ένα νέο δημιούργημα του Salkazanov ή ορθότερα Zanov (όπως είναι το αρτιστικό του προσωνύμιο), για καλή μας τύχη δεν θα είναι μοναδική στην τρέχουσα δεκαετία. Λέω ότι είμαστε τυχεροί, διότι η απολαυστική ηχητική άποψη του προκείμενου Γάλλου καλλιτέχνη, έρχεται να επιβεβαιωθεί με το φετινό του “Open Worlds”. Το πρώτο με ολοκαίνουργιο υλικό, αφού ο προκάτοχός του συναρμολογήθηκε με επεξεργασία και ανακατασκευή παλαιότερων κομματιών.

Ο λόγος για ένα άλμπουμ κοσμικών ηλεκτρονικών προσανατολισμών (kosmische musik αθάνατη!) που διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον του δέκτη με την επιτυχημένη ισορροπία αφαιρετικότητας και μελωδικότητας στις δομές του. Σε εννιά μέρη που στην πλειοψηφία τους δεν ξεπερνούν τα 6 λεπτά, ο Zanov αποπειράται και εν μέρει κατορθώνει να επεκτείνει την τεχνοτροπία του, “παίζοντας” κατάλληλα με το συναισθηματικό αποτύπωμα των συλλήψεών του. Όπερ και σημαίνει πως οι συνθέσεις του ακούγονται πότε ανακουφιστικές δρώντας ως αναλγητικό και πότε δυσοίωνες μέσα σε μια προσπάθεια “επαγρύπνησης” του μυαλού. Σαν σε διαγαλαξιακή περιπλάνηση, τα electro-τοπία μέσα από μια ελκυστική αμεσότητα εναλλάσσονται και αφηγούνται τα φανταστικά τεκταινόμενα με αυξομειούμενη ένταση σε ρυθμό και μελωδίες. Εκεί που επαναπαύεσαι έχοντας εμπρός σου μια σταθερή συστοιχία ήχων, ξάφνου ξεπροβάλλει μια άλλη από μια διαφορετική ροή “συγχορδιών”, βόμβων και beats, γεμίζοντας ειδυλλιακά το χώρο και τον χρόνο. Βλέπεις, τα πληκτροφόρα όργανα (κυρίως τα συνθεσάιζερ Access Virus TI και Arturia Origin) που μεταχειρίζεται ο προκείμενος ηλεκτρονικάριος συνθέτης τον εφοδιάζουν με ένα πλήθος αναλογικών και ψηφιακών ήχων, το οποίο και αξιοποιεί ευέλικτα για να οικοδομήσει αποτελεσματικά τα μοτίβα του.

Αποτελώντας μια τομή των ηλεκτρονικών πειραματισμών της Βερολινέζικης Σχολής των Tangerine Dream, Klaus Schulze, Manuel Göttsching και λοιπών ηρώων και της ambient / new age μορφολογίας (υπό το στίγμα ενός ρομαντισμού) που εμφανίστηκε κατά κόρον από τα μέσα των ’70s σε δισκογραφίες και κινηματογραφικά soundtracks, η μουσική ανοιχτών οριζόντων τού Zanov εξακολουθεί να συγκινεί στο σήμερα, διατηρώντας την ουσία του παρελθόντος και χρησιμοποιώντας αυτό ως σημείο αναφοράς δίχως να το αναπαραγάγει. Καθώς μεταβαίνεις από την μια πράξη του “Open Worlds” στην επόμενη, αντιλαμβάνεσαι πως η σπουδαία παρακαταθήκη των τριών LPs του Zanov από το ’76 μέχρι το ’83, δηλαδή των “Green Ray”, “Moebius 256 301” και “In Course of Time” ενισχύεται από τα πεπραγμένα του σε αυτά τα περίπου 48 λεπτά. Από την οξύτητα του εναρκτήριου μέρους “Electric Dust Fields” μέχρι την κατακλείδα του “Remote Impact”, ο γεννημένος στο Παρίσι το 1947 δημιουργός μπορεί να μην πρωτοτυπεί και να μην πρωτοστατεί όπως έπραττε στα ’70s / ’80s, αλλά φτιάχνει ακόμη ατόφια, μερακλίδικη και σφύζουσα τέχνης ηλεκτρονική μαγιά που φουσκώνει μέσα μας.

7.5 / 10

Παναγιώτης Σταθόπουλος

 

2η γνώμη 

 

Πέμπτη αισίως δισκογραφική δουλειά για τον Γάλλο electronic progster Zanov, όπου η συνταγή εξακολουθεί να περιέχει τα ίδια συστατικά όπως και στο μακρινό του ντεμπούτο, με την 70s ατμόσφαιρα στο φετινό “Open Worlds” ωστόσο να είναι αρκετά πιο έντονη από ότι στον προκάτοχό του. Όπως ήταν αναμενόμενο, οι Tangerine Dream και Klaus Schulze επιρροές είναι ο κύριος πλοηγός της μουσικής τους κατεύθυνσης, με το dark στοιχείο (που πάντα ήταν εμφανές σε ολόκληρο το γαλλικό progressive rock) να χαρακτηρίζει τον δίσκο στο σύνολό του. Επενδύοντας κυρίως στην αισθητική του, ο ακροατής θα βιώσει μερικές μοναδικές ambient / space στιγμές όπως στα εξαιρετικά “Next Trip” και “Remote Impact”. Παρόλο που πολλές φορές σου δίνεται η εντύπωση ότι αυτό που ακούς στερείται αυθεντικότητας και πρωτοπορίας, συνολικά έχουμε να κάνουμε με έναν από τους καλύτερους δίσκους των τελευταίων ετών ενός είδους που δεν θα ήταν υπερβολή να λέγαμε πως πνέει τα λοίσθια.

7 / 10

Πάρης Γραβουνιώτης

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης