Teramaze – Ι Wonder

[Wells Records, 2020]

Εισαγωγή: Γιάννης Βούλγαρης

Ένα χρόνο μετά το Are We Soldiers, οι Teramaze επανέρχονται με νέο δίσκο και με αλλαγές στο line-up. Συνηθισμένες κινήσεις για τους οπαδούς τους, μιας και πριν τη τετράχρονη διακοπή τους έβγαζαν δίσκο σχεδόν κάθε χρόνο και τα μέλη της μπάντας δεν ήταν ποτέ σταθερά. Στον έκτο τους δίσκο πλέον, το rhythm section παραμένει ίδιο, αλλά η αλλαγή στη φωνή και η μείωση χρήσης των πλήκτρων τους διαφοροποιεί ξανά ηχητικά. Βέβαια, το πόσο μπορείς να αλλάξεις μουσικά όταν ο κύριος συνθέτης, Dean Wells, έχει σχεδόν μετατρέψει τη μπάντα σε one man project, είναι άλλη ιστορία. Στο I Wonder οι Teramaze μας παρουσιάζουν τη νέα τους σύνθεση. Έχουν να μας πουν και κάτι νέο συνθετικά; Για να δούμε…


 

Επιστροφή στις ρίζες

Είναι εντυπωσιακό αυτό που γίνεται με τον Dean Wells (βασικό συνθέτη της μπάντας) και την μουσική του παραγωγικότητα. Κάθε χρόνο νέα κυκλοφορία δίσκου με διάρκεια άνω της μιας ώρας και δίσκους από καλούς μέχρι καταπληκτικούς. Φοβερό ταλέντο και σπάνιο φαινόμενο. Στο I Wonder πλέον ο Wells εκτός από την κιθάρα, αναλαμβάνει τα πλήκτρα και τα φωνητικά. Στα πλήκτρα δεν είναι τόσο εντυπωσιακός όσο στο βασικό του όργανο (βέβαια και η μουσική είναι πιο άμεση αυτή τη φορά), όμως στα φωνητικά ο άνθρωπος είναι απίστευτος. Δεν ξέρω τι συνέβη μέσα σε ένα χρόνο, αλλά αν τραγουδούσε έτσι παλιότερα γιατί είχε άλλους τραγουδιστές η μπάντα;!;!; Δυνατή φωνή, με aggressive σημεία που δείχνουν ότι έχει και αυτή την πλευρά, αλλά κυρίως καθαρή και με μεγάλη έκταση. Το rhythm section είναι όσο τεχνικό πρέπει για μια prog μπάντα, αλλά κάπως πιο rock αυτή τη φορά, κάνοντας μια ωραία αντίθεση με το πιο heavy παίξιμο της κιθάρας. Περιττό να το πούμε, αλλά η παραγωγή είναι ξανά καταπληκτική όπως σε κάθε δίσκο τους.

Μουσικά οι Teramaze παραμένουν πιστοί το prog metal και μοιάζουν με του παλιούς Redemption, χωρίς τα τόσα πλήκτρα, όμως το I Wonder έχει αρκετή προσωπικότητα για να μοιάζει με κάτι άλλο. Αυτό είναι και το ωραίο, πως ενώ τείνουν να γίνουν solo project, μοιάζουν όλο και περισσότερο με μπάντα, μιας και ο δίσκος φέρνει στο μυαλό τις παλιές δουλειές τους (όντας σκοτεινός, αλλά όχι τόσο βαρύς). Οι συνθέσεις του album φαίνονται πιο εμπνευσμένες απ’ ό,τι στο Are We Soldiers και ποιοτικά θα το έβαζα κάπου κοντά στα Esoteric Symbolism και Her Halo. Πλέον μοιάζουν να είναι πιο rock και αυτό είναι πολύ εμφανές ειδικά σε κομμάτια όπως το Ocean Floor, το Only Daylight και το ομώνυμο. Τα τραγούδια είναι mid-tempo, με λιγότερη παραμόρφωση στην κιθάρα και βασισμένα στην ερμηνεία του τραγουδιστή. Κατ’ εμέ αυτή η αλλαγή τους ταιριάζει και τους κάνει πιο ιδιαίτερους. Βέβαια δε λείπουν και τα πιο prog metal τραγούδια, όπως το djenty This is Not a Drill, το Dream Theater-ίζον Idle Hands ή το aggressive A Deep State of Awake, τα οποία ευτυχώς είναι δοσμένα μέσα από το δικό τους μουσικό πρίσμα. Για παράδειγμα οι djent κιθάρες είναι συνοδευτικές και τα επιθετικά τους σημεία είναι διάσπαρτες στιγμές στο κομμάτι και όχι το κυρίως θέμα. Ειδική μνεία στο αγαπημένο μου Sleeping Man, με το απίστευτο refrain και μελωδία στα πλήκτρα που θυμίζει Evergrey αλλά πιο prog και πιο pop. Το hit του δίσκου!

Το I Wonder είναι ένας δίσκος που μας ξανασυστήνει τους Teramaze, αυτή τη φορά πιο ώριμους και έτοιμους για ακόμα μεγαλύτερο ακροατήριο. Ένας δίσκος μοντέρνου prog με φρέσκες ιδέες και καταπληκτική ενσωμάτωση των επιρροών τους που τους βάζει πλέον στο ίδιο επίπεδο με μπάντες όπως οι Haken ή οι Threshold. Δίσκος που δε πρέπει να ξεφύγει από τους λάτρεις του prog metal.

8.5 / 10

Γιάννης Βούλγαρης

 

2η γνώμη

 

Μόλις ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του Are We Soldiers, η μπάντα επιστρέφει με ένα υλικό που υπερβαίνει χρονικά τη μια ώρα. To Ι Wonder είναι ο τρίτος κατά σειρά δίσκος των Teramaze με διαφορετικό πρόσωπο να επωμίζεται τα καθήκοντα του τραγουδιστή. Αυτή τη φορά, ο κιθαρίστας και ιθύνων νους της μπάντας, Dean Wells, αναλαμβάνει τον διπλό ρόλο του τραγουδιστή και κιθαρίστα και σίγουρα με επιτυχία. Αν μη τι άλλο, όλο αυτό φανερώνει φιλοδοξία και ανεβάζει το πήχη των προσδοκιών αρκετά ψηλά προσμετρώντας και την πολύχρονη εμπειρίας των Teramaze στο χώρο. Το μελωδικό τους progressive metal με αναφορές και στο djent, κυοφορεί μερικά εξαιρετικά κομμάτια όπως το Idle Hands και το Ocean Floor (με εισαγωγή που μου θύμισε τους συμπατριώτες τους Voyager), κομμάτια που σφύζουν από μελωδία και εντυπωσιακή δουλειά για άλλη μια φορά στην κιθάρα και ένα αδιόρατο συναίσθημα μελαγχολίας να τα διατρέχει. Χωρίς σημάδια εξάντλησης, ο ήχος τους παρουσιάζει ένα μείγμα progressive και power metal που δύσκολα βρίσκει κανείς σε τέτοια ποιότητα σήμερα. Οι φιλοδοξίες της μπάντας συμβαδίζουν με το ταλέντο της και το I Wonder είναι η επιτυχημένη σύνθεση των δύο.

8 / 10

Χρήστος Μήνος