POEM – Skein Syndrome

 [ViciSolum Productions, 2016]

POEM - Skein Syndrome

Εισαγωγή: Λ. Γκατζιούρα & Δ. Καλτσάς
20 / 03 / 2016

Οι POEM επέστρεψαν δυναμικά, 7 χρόνια μετά την κυκλοφορία του πρώτου τους album “The Great Secret Show”, με το “Skein Syndrome”. Από το σχηματισμό τους το 2006 οι προσδοκίες που δημιουργούσαν σε κάθε τους βήμα ήταν υψηλότατες και δεν είναι τυχαίο πως αν και το δεύτερο album τους καθυστέρησε αρκετά να κυκλοφορήσει, είναι πολλοί εκείνοι που το περιμένουν ανυπόμονα. Αυτό αποκτά πολύ μεγαλύτερη αξία αν συνυπολογίσει κανείς πως βρισκόμαστε σε μία εποχή υπερπληροφόρησης και μεγάλης προσβασιμότητας, κατά την οποία οι άνθρωποι ξεχνούν γρήγορα και εύκολα.

Στις 18 Μαρτίου λοιπόν, αναμένεται η επίσημη κυκλοφορία του από τη Σουηδική ViciSolum Productions, ενώ η μπάντα ζει ήδη το όνειρο, καθώς βρίσκεται on the road στην πρώτη της Ευρωπαϊκή περιοδεία με τους Amorphis, Textures και Omnium Gatherum, κάνοντας εμφανίσεις σε 38 πόλεις! Η αναγνώριση εντός και εκτός συνόρων σίγουρα τους αξίζει, όσο άξιζε και η αναμονή 7 ετών για το “Skein Syndrome”.

                           


 

Coloured skein of thoughts

Ο τίτλος του δίσκου σε κάνει να αναρωτιέσαι για το τι είναι αυτό το σύνδρομο που δεν είχες ποτέ ακούσει (και δικαίως, γιατί δεν υπάρχει) όμως η λέξη «κουβάρι» σε συνδυασμό με το πολύ πετυχημένο artwork σε οδηγούν στο να βγάλεις κάποια συμπεράσματα για τη θεματολογία. Σκοτεινή, με προβληματισμούς για το είναι του σύγχρονου ανθρώπου, τη συναισθηματική κενότητα και την παρακμή της κοινωνίας. Κι όμως, ακούγοντας το δίσκο αισθάνεσαι καλά, καθώς λειτουργεί λυτρωτικά θα έλεγα.

Ο δίσκος ανοίγει με το “Passive Observer”, ένα κομμάτι που η μπάντα επέλεξε να το γυρίσει ως video-clip. Καλό δείγμα για μια πρώτη γεύση, αν και η αλήθεια είναι ότι τα κομμάτια διαφέρουν αρκετά μεταξύ τους με το συγκεκριμένο να έχει δυναμική και μελωδικά περάσματα στα οποία κολλάς. Το δεύτερο κομμάτι, το δυνατό “Fragments” ανεβάζει την αδρεναλίνη, ενώ το “The End Justifies The Means” είναι μάλλον αυτό που θα αρέσει στους περισσότερους. Το love song του δίσκου έχει εμπνευσμένη σύνθεση και φοβερή ερμηνεία. Το σημείο «the sky is not that grey» (το κρατάμε αυτό) σου προκαλεί μια ανατριχίλα. Σειρά έχει το Bound Insanity, ίσως το καλύτερο κομμάτι κατ’ εμέ. Πλούσιο, με ποικίλα μέρη, ωραίες μελωδίες που αναπτύσσονται και διακυμάνσεις από το μείζον στο έλασσον και αντίστροφα.

Γενικά έχει μεγάλο ενδιαφέρον, όμως το επόμενο, το “Weakness”, είναι αυτό που ξεχώρισα. Πιασάρικο ρεφρέν και ρυθμός που σου μένει. Η φωνή σού σκίζει τα σωθικά και τα drums σε χτυπάνε αλύπητα. Και βασικά το τραγούδι είναι αυτό ακριβώς που λέει: σαν να πέφτεις στο ποτάμι. Τέτοια αίσθηση αφήνει.  Σειρά έχει το “Desire”, το οποίο παίζει να γίνει το επόμενο hit-άκι του συγκροτήματος με τα δεύτερα φωνητικά να προσδίδουν την απαραίτητη πινελιά. Το album κλείνει με το “Remission Of Breath”, το οποίο αποκτά ενδιαφέρον κυρίως από τη μέση και πέρα και το οποίο έχει αρκετά προοδευτικά στοιχεία.

Οι επιρροές είναι πολλές, από σπουδαίες και αγαπημένες μπάντες του χώρου όπως Opeth, Tool, Porcupine Tree, Pain of Salvation, Katatonia και Karnivool. Αυτό που νομίζω ότι κάνει τη συνταγή τόσο πετυχημένη είναι ότι ακριβώς ενσωματώνουν τόσο άρτια τα στοιχεία από τη μουσική που αγαπούν και τους καλλιτέχνες που θαυμάζουν, που αυτό βγαίνει αβίαστα στο παίξιμό τους. Αν και δεν ακούμε κάτι πρωτότυπο, το αποτέλεσμα είναι τόσο οικείο και φρέσκο που σε συνδυασμό με το υψηλού επιπέδου παίξιμο των μελών κάνει την όλη εμπειρία ακρόασης να απογειώνεται. Επαγγελματισμός, δεμένες εκτελέσεις και ποιότητα στην ερμηνεία δίνουν το στίγμα μιας πραγματικά εντυπωσιακής δουλειάς στο χώρο του εγχώριου metal. Η παραγωγή είναι καλή, όπως θα έπρεπε, το rhythm section εκπληκτικό, οι κιθάρες πότε στιβαρές και πότε μελωδικές και τα φωνητικά ομολογουμένως ξεχωρίζουν…

9.5 / 10

Λίλα Γκατζιούρα

 

2η γνώμη 

 

Οι Poem χωρίς να κρύβουν τις επιρροές τους, κερδίζουν το στοίχημα της συμπαγούς τους αφομοίωσης σε ένα άρτια δεμένο και πλούσιο στη λεπτομέρεια προϊόν. Με το βάρος των συνθέσεων να πέφτει στα υψηλής τεχνικής φωνητικά του Γ. Προκοπίου, το φάσμα τους φτάνει για να καλύψει ένα ευρύ πεδίο εγκεφαλικών και συναισθηματικών διαθέσεων.

8.5 / 10

Σπύρος Κονιτόπουλος

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης