Phlox – Keri

[MKDK, 2017]

Εισαγωγή: Δημήτρης Καλτσάς
Μετάφραση: Β. Χριστοδούλου, Δ. Καλτσάς
09 / 10 / 2017

Οι Phlox δεν είναι μια οποιαδήποτε μπάντα. Παίζουν μια πρωτότυπη μίξη fusion και prog rock και έρχονται από το Tallinn της Εσθονίας. Σχηματίστηκαν το 1999 από τους Kristo Roots (κιθάρα), Raivo Prooso (κρουστά), Rainer Kapmann (ντραμς) και Priit Holtsmann (μπάσο). Αν και η σύνθεσή τους άλλαξε αρκετές φορές μέσα στα χρόνια, τα περισσότερα μέλη τους συνεργάζονται με την ‘MKDK’, μια a jazz-rock / avant-garde δισκογραφική εταιρεία. Το Fusion κυκλοφόρησε το 2000 και ακολούθησαν τα Piima (2004) και Rebimine and Voltmine (2007). Το κορυφαίο τους album όμως μέχρι σήμερα είναι το Talu (2010), το οποίο σηματοδότησε μία μακρά παύση της μπάντας, που ευτυχώς έληξε φέτος με την κυκλοφορία του Keri από την MKDK φυσικά.


 

Λιχουδιές fusion σε περιτύλιγμα Canterbury

Το Keri είναι το 6ο άλμπουμ των δημιουργικών Εσθονών από το Ταλίν, έπειτα από το ζωντανό Vali του 2013 και το Talu του 2010. Το 2017 βρίσκει τους Phlox να συνεχίζουν το ενεργητικό τζαζ/ροκ και προοδευτικό fusion τους, ενώ δεν θυσιάζουν τίποτα από την “όλα μέσα” διάθεσή τους αφού συνδυάζουν άψογα όποια επιρροή μπορεί να υπηρετήσει τη μουσική τους. Η μπάντα είναι πλέον πενταμελής από εξαμελής και η  ηχοπαλέττα ως συνήθως ενισχύεται και από ένα πλήθος επισκεπτών. Ο Kristo Roots [κιθάρα], ο Raivo Prooso [μπάσο], ο Kalle Klein [σαξόφωνα], ο Madis Zilmer [ντραμς] και ο Pearu Helenurm [πλήκτρα] είναι υπεύθυνοι για μία από τις καλύτερες κυκλοφορίες της χρονιάς.

Στυλιστικά το Keri δεν ξεφεύγει ιδιαίτερα από το παράδειγμα των προηγούμενων 3 άλμπουμ, ενώ το βρίσκω πιο εσωστρεφές, λίγο ηπιότερο και κάπως σκοτεινότερο. Θα έλεγα ότι αντλούν τις επιρροές τους από κάθε λογής πηγή εντός της φάσης τους με μία προτίμηση στη δεκαετία του ‘70 σαν αφετηρία. Έτσι μπορεί κανείς να ακούσει λιχουδιές α λα Weather Report να εξερευνούν το fusion όπως το διέγειρε το Inner Mounting Flame των Mahavishnu Orchestra. Ας μην παρεξηγηθώ όμως. Το άλμπουμ δανείζεται ισομερώς από το μήνυμα που διέδωσαν οι Hatfield and the North ή το 3ο και 4ο άλμπουμ των Soft Machine. Μήπως να ρίχναμε και λίγη τρέλα στο μπλέντερ; Ακριβώς, ακούγοντας το Keri θυμήθηκα και το ομώνυμο των Picchio dal Pozzo. Όλες αυτές όμως είναι απλά αναφορές τις οποίες διαπίστωσα, δεν λέω ότι έχουμε να κάνουμε με Canterbury fusion. Ή μήπως όχι;

Όχι. Αυτός δεν είναι ένας δίσκος αναβίωσης, αν και σίγουρα δεν ντρέπεται να εμφανίζει τις επιρροές του. Η σύγχρονη τζαζ είναι επίσης και ακόμη ένα δυνατό στοιχείο στη μουσική των Phlox και το παίξιμο του Kalle Klein μεταφέρει σημαντική βαρύτητα (μου αρέσει ιδιαίτερα το soprano του). Το άλμπουμ αποτελείται κυρίως από δυνατές συνθέσεις ενώ οι (όχι τόσο πολλές, αν κατάλαβα καλά) αυτοσχεδιαστικές στιγμές δεν φοβούνται να θορυβήσουν ώστε να δημιουργήσουν ένταση. Η κυκλοφορία διέπεται από όμορφες μελωδίες και νομίζω πως αισθάνομαι κάποιες παραδοσιακές επιρροές από τη Βαλτική; Οι πιο γλυκές στιγμές δείχνουν πολυπλευρικότητα αφού η μπάντα δεν στηρίζεται μόνο στη δύναμη και γενικά το Keri κερδίζει σε ατμόσφαιρα, ιδίως όσο προχωρά η ακρόαση. Η σύνθεση και η εκτέλεση παραμένουν τόσο δυνατές όσο και στις προηγούμενες κυκλοφορίες αν και πιστεύω ότι τα πράγματα είναι πιο απαιτητικά εδώ. Συστήνω ανεπιφύλακτα το άλμπουμ σε όλους τους περιπετειώδεις ακροατές μιας και πρόκειται αναμφισβήτητα για έναν από τους αγαπημένους μου δίσκους για το 2017.

8 / 10

Βαγγέλης Χριστοδούλου

 

2η γνώμη

 

Επτά χρόνια μετά το Talu οι ιδιαίτεροι αυτοί Εσθονοί επιστρέφουν με το Keri. Το jazz-fusion είναι η βάση του ήχου τους, αλλά όπως πάντα το progressive rock αλλά και πιο avant-garde στοιχεία κάνουν αισθητή την παρουσία τους. Οι συνθέσεις είναι αρκετά επιθετικές, σκοτεινές και παιγμένες σε γρήγορες ταχύτητες ως επί το πλείστον, αλλά δεν λείπουν τα απαραίτητα αργά και κάπως πιο ατμοσφαιρικά διαλείμματα. Οι lead μελωδίες τους είναι χαρακτηριστικές και αρκετά ιδιαίτερες και αποτελούν βασικό τους ατού. Είναι μάλιστα παιγμένες από ποικιλία οργάνων, όπως το σαξόφωνο, το βιολί και η κιθάρα, ενώ και κάποιες φωνητικές μελωδίες αναλαμβάνουν πρωτοβουλία σποραδικά. Το πειραματικό στοιχείο δεν καπελώνει τις συνθέσεις και τις μελωδίες αφού δρα παράλληλα με αυτές. Το Keri είναι ένας avant-fusion δίσκος με έμφαση στη σύνθεση και φίλοι σχημάτων όπως οι Scherzoo  και οι Niechęć θα είναι καλό να τον ακούσουν.

7.5 / 10

Κώστας Μπάρμπας

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης