Parthian Shot – Promises

[Self-released, 2020]

Εισαγωγή: Δημήτρης Καλτσάς

Οι Parthian Shot σχηματίστηκαν στην Αθήνα το 2003 και μετά από μακρά πορεία στον Underground metal χωρό, το 2012 κυκλοφόρησαν το ομώνυμο EP τους. Το πολυαναμενόμενο full-length ντεμπούτο της μπάντας έγινε φέτος κυκλοφόρησε φέτος και τα χρόνια που μεσολάβησαν μέχρι να έρθει στο φως φαίνεται πως λειτούργησαν μόνο υπέρ της μπάντας.

Μπορεί το progressive metal να έχει αλλάξει πρόσωπο τα τελευταία χρόνια, ωστόσο η μουσική των Parthian Shot γεφυρώνει το ένδοξο παρελθόν του ήχου με το πιο εναλλακτικό ύφος από τα 90s μέχρι σήμερα. Το Promises είναι είναι ένα δικαιολογημένα φιλόδοξο ξεκίνημα μιας μπάντας που αξίζει την προσοχή των φίλων του prog metal.


 

Ένα απολαυστικότατο περιπετειώδες ταξίδι

Ένα από τα πλέον υποσχόμενα progressive metal σχήματα κυκλοφόρησε επιτέλους το πολυαναμενόμενο ντεμπούτο του με τίτλο Promises. Το album περιλαμβάνει εννέα τραγούδια και περισσότερα από 70 λεπτά μουσικής. Έχοντας στοιχεία από ένα μεγάλο εύρος του metal, του prog rock, του alt rock και κάμποσα ακόμα, η μίξη των κιθαροκετρικών μελωδιών, των δυναμικών πλήκτρων και πολύπλοκων μουσικών δομών οδήγησε στον εντυπωσιακό ήχο του συγκεκριμένου δίσκου.

Από το ξεκίνημα, στο εναρκτήριο epic Promises φαίνεται πως πρόκειται για κορυφαίους τεχνικά μουσικούς με πολλή φαντασία και δημιουργικότητα. Οι τόσες αλλαγές ρυθμών, τα ακουστικά κιθαριστικά μέρη, τα υπέροχα φωνητικά και τα εξαιρετικά κιθαριστικά σόλο τοποθετούν το συγκεκριμένο στα πιο ενδιαφέροντα του δίσκου. Το Prey έχει την προοπτική να γίνει hit, τουλάχιστον στον underground χώρο. Στην αρχή δεν με εντυπωσίασε, αλλά όσο εξελισσόταν με κέρδισε, κυρίως λόγω των φωνητικών και της ενορχήστρωσης. Η μπάντα επιδεικνύει εκπληκτική χρήση των διπλών φωνητικών αρμονιών και των background effects για να φτάσουν σε μια κλιμάκωση πριν το ρεφραίν, με το συναίσθημα αυτό να κρατά ως το τέλος. Το Overcast είναι πιθανότατα το πιο βαρύ κομμάτι στο album, με υπέροχα ενεργοβόρα riffs, πολύ όμορφη μπασογραμμή και δυναμικό και έξυπνο drumming. Το Jaded είναι πιθανότατα το αγαπημένο μου κομμάτι του Promises. Πρόκειται για μια mid tempo μπαλάντα χτισμένη σε 90’s νοσταλγικό prog metal στυλ, με πανέμορφο καθαρό ήχο κιθάρας και πολύ εγκεφαλικά πλήκτρα, τα οποία σε σημεία γίνονται το κυρίαρχο όργανο. Ο Γιώργος Προκοπίου των Poem και Mother of Millions κάνει μια guest εμφάνιση στο For Me δίνοντας στο κομμάτι μια έξτρα γοητεία. Το Guilty of a Dream, το οποίο κλείνει τον δίσκο, είναι ένα φοβερό progressive τραγούδι και άλλο ένα παράδειγμα της ικανότητας των Parthian Shot να δημιουργούν αξιομνημόνευτες στιγμές σε 10-λεπτα κομμάτια.

Συνολικά, το δεύτερο μέρος του album είναι πολύ μελωδικό, αλλά ωστόσο φαίνεται να χάνει μερική από τη συναισθηματική ένταση που κορυφώθηκε στο πρώτο μέρος. Σε κάθε περίπτωση, η διάθεση που μπορούν να δημιουργήσουν οι Parthian Shot σε κάθε κομμάτι είναι αναμφισβήτητα εντυπωσιακή και προσωπικά είμαι απόλυτα ικανοποιημένος με την προσοχή που έδειξαν όλοι σε κάθε κομμάτι. Το album είναι prog και ως εκ τούτου έχει εμφανή progressive στοιχεία, αλλά νομίζω ότι τα κομμάτια είναι γραμμένα με τρόπο που θα προσελκύσει πολλούς φίλους και άλλων στυλ της heavy μουσικής γενικά.

Το Promises δεν είναι ένας τέλειος δίσκος, αλλά είναι ένα απολαυστικότατο και πραγματικά περιπετειώδες ταξίδι. Είναι φανερό ότι η μπάντα δούλεψε πολύ σκληρά και παθιασμένα για να φτάσει σε αυτό το αποτέλεσμα. Θα είναι πολύ ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν στο μέλλον.

7.5 / 10

Goran Petrić

 

2η γνώμη

 

Δείχνει να υπάρχει αναζωογόνηση του προοδευτικού μεταλλικού στοιχείου στην Ελλάδα οπότε η νέα κυκλοφορία των Parthian shot πρόκειται για ένα σημαντικό γεγονός. Η σημασία του οποίου επιβεβαιώνεται από το μουσικό περιεχόμενο. Σφιχτό, άρτια δομημένο κι εξαιρετικά παιγμένο prog metal το οποίο παρότι βρίθει μοντέρνων ήχων με βαριά riffs και δυναμικό ήχο, παράλληλα δεν χάνει το λυρισμό του και καθοδηγείται από το μεταλλικό ήχο της τελευταίας 20ετίας. Ιδιαίτερα καλή εντύπωση μου έκαναν τα κουπλέ σε τραγούδια όπως τα Prey και Devil’s Κiss, τα οποία σε παρασύρουν και σου εντυπώνονται. Κιθαριστικά, υπάρχει μια ευρεία γκάμα σε σόλο εκτελέσεις τα οποία πλαισιώνονται πολύ πετυχημένα από τα πλήκτρα (για παράδειγμα το Guilty οf a Dream) και αποτελούν τον κινητήριο μοχλό αυτής της καλοκουρδισμένης μηχανής στηριζόμενα από ένα αξιοπρεπέστατο rhythm section. Η φωνή του Παναγιώτη Παπαγεωργίου δεν υπολείπεται σε ποιότητα από τα standards του χώρου, αν και η ελληνική προφορά είναι αρκετά εμφανής, παρόλα αυτά όμως δένει αγαστά με το δημιούργημα των Parthian Shot. Το Promises όπως και ο τίτλος άθελα του υποδηλώνει είναι ένας υποσχόμενος δίσκος κι ένα πολύ συμπαγές άκουσμα το οποίο αξίζει την προσοχή σας αλλά δεν ταράζει συθέμελα το χώρο αν κάποιος ενδιαφέρεται για κάτι ρηξικέλευθο.

7.5 / 10

Μελέτης Δουλγκέρογλου

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης