Oria – Sublimation(s)

[Self-released, 2020]

Εισαγωγή: Δημήτρης Καλτσάς

Οι Oria είναι μια τετραμελής progressive groove metal μπάντα από την Θεσσαλονίκη που σχηματίστηκε το 2018. Η μουσική τους συνδυάζει το groove metal με το σύγχρονο progressive και το Sublimation(s) είναι το ντεμπούτο τους που κυκλοφόρησε φέτος. Η ίδια η μπάντα σχολιάζει: «Η λέξη Sublimation έχει δύο διαφορετικές έννοιες. Στη Χημεία, είναι η μετάβαση ενός στερεού αντικειμένου απευθείας στην αέρια φάση , ενώ στην Ψυχολογία είναι ένας τύπος αμυντικού μηχανισμού όπου τα αρνητικά ένστικτα και οι παρορμήσεις διοχετεύονται σε κάτι θετικό και δημιουργικό. Και οι δύο έννοιες σχετίζονται με κάποιο τρόπο με το τι αφορά αυτό το άλμπουμ. Μεταφορικά, με την πρώτη έννοια, είναι ο τρόπος με τον οποίο συνθέτουμε τη μουσική μας. Είναι μια αναστατωτική διαδικασία αφού προσπαθούμε να αποδομήσουμε διάφορες μουσικές συμβάσεις και να πειραματιστούμε με τη δομή, τους περίεργους ρυθμούς, τις πολυρυθμίες κ.τ.λ., ενώ ταυτόχρονα προσπαθούμε να το κάνουμε να ακούγεται και να είναι προσβάσιμο. Με τη δεύτερη έννοια, οι στίχοι μας είναι αρκετά συχνά αρνητικά φορτισμένοι, αντιμετωπίζοντας πολύ δύσκολα θέματα αλλά διοχετεύονται μέσω της μουσικής με τέτοιο τρόπο που τουλάχιστον το θεωρούμε όμορφο.»

Τα δύο πρώτα singles και videos από το album (Cope, The Demon Beside my Bed) ήταν μία απολαυστική πρόγευση του δίσκου και μία ισχυρή ένδειξη πως οι Oria έχουν υψηλές βλέψεις για το μέλλον.


 

Un début prometteur

Τους Θεσσαλονικείς Oria δεν τους είχα ξανακούσει και όταν διάβασα ότι πρόκειται για ένα κουαρτέτο που αυτοχαρακτηρίζεται ως groove metal μπάντα με progressive στοιχείο, θέλησα να ψάξω τη μουσική τους, γιατί όπως και να το κάνεις η μίξη αυτών των ιδιωμάτων ακούγεται παράταιρη και συνάμα ενδιαφέρουσα. Η αλήθεια είναι πως ότι κάνουν, το κάνουν με μεράκι και επαγγελματισμό. Ο ήχος τους είναι καθαρός και δυνατός, δηλαδή υπέροχος για τη μουσική που υπηρετούν και κανένα όργανο δεν μοιάζει θαμμένο στην παραγωγή. Πράγματι, το groove στοιχείο είναι πολύ έντονο και το rhythm section έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στη μουσική τους, όμως ειδική μνεία αξίζει στο κιθαριστικό παίξιμο, που ξεφεύγει από το κλασσικό επαναλαμβανόμενο ρυθμικό, συνδυάζοντας lead σημεία και riffs σε ένα διαρκές παιχνίδισμα με τα μέτρα και τους χρόνους που ακολουθούν τα υπόλοιπα όργανα. Αυτή η εναλλαγή ρυθμών (polyrythmics) φέρνει στο μυαλό djent συγκροτήματα, εμένα μου θυμίζουν λίγο τους Monument, αλλά δεν είναι αυτός ο χώρος τους. Περισσότερο θα έλεγα ότι είναι μια εκδοχή των Gojira, αλλά όχι τόσο death metal όσο οι Γάλλοι.

Είναι πολύ ωραίο και υπέρ τους το ότι είναι ισάξιοι μουσικοί και υψηλού επιπέδου, μιας και κομμάτια όπως τα Template of Nothingness, Flisvus και Blame Yourselves δεν είναι εύκολα να τα συνθέσεις και να τα αποδώσεις. Riff-άρες, εναλλαγή ρυθμών, μίξη καθαρών και ακραίων φωνητικών, τεχνικά τύμπανα και μια μελαγχολική prog διάθεση αναμιγνύονται όλα μαζί σε κάτι πρωτότυπο. Επίσης, ο τρόπος που συνδυάζουν τις groovy / heavy ιδέες τους με ατμοσφαιρικά σημεία στα Limitless Insanity και The Demon Beside my Bed δείχνουν πως υπάρχει δυναμική για κάτι ιδιαίτερο που ξεφεύγει από τα όρια του underground. Βέβαια, τα Cope και Fed to the Wrong τα βρήκα λίγο άνισα, αλλά δεν είναι αρκετά για να χαλάσουν την ομοιομορφία και συνοχή του δίσκου. Ειδική μνεία στο Violated το όποιο είναι το αγαπημένο μου κομμάτι στο δίσκο και πιστεύω πως θα μπορούσε να σταθεί και σε δισκογραφία μεγάλης μπάντας (των… Gojira ας πούμε) κάτι που δείχνει πως η έμπνευση και η ικανότητα υπάρχει. Εδώ αρχίζει και η πρώτη ένστασή μου, διότι σε ορισμένα σημεία η επιρροή είναι τόσο έντονη που χάνεται η προσωπικότητα. Κάποιες στιγμές νιώθω πως ακούω έναν δίσκο φόρο τιμής στους Gojira, χωρίς να παίζονται τα τραγούδια τους. Για παράδειγμα, το κομμάτι Regret the Fall. Η δεύτερη ένστασή μου, έχει να κάνει με τα φωνητικά, που πιστεύω ότι δεν έχουν βρει το στυλ τους με αποτέλεσμα να μην έχουν την ίδια δυναμική με τη μουσική.

Σε γενικές γραμμές, το Sublimation(s) είναι μια νέα κυκλοφορία που δεν ταράζει τα νερά αλλά δεν σε αφήνει και αδιάφορο. Είναι ένας ωραίος μοντέρνος δίσκος από μια μπάντα με προοπτική για κάτι μεγαλύτερο και το μόνο που χρειάζεται είναι επιμονή και δουλειά και πιστεύω θα μας απασχολήσουν ευχάριστα στο μέλλον.

7 / 10

Γιάννης Βούλγαρης

 

2η γνώμη

 

Στο ντεμπούτο τους Sublimation(s) οι Oria κάνουν σαφείς τις προθέσεις τους με το πρώτο άκουσμα. Με το groove ως κινητήριο μοχλό, η μπάντα μας παρουσιάζει την δική της πρόταση για ένα περίπλοκο αλλά άμεσο progressive death metal. Ακομπλεξάριστοι λάτρεις των Gojira, οι Oria θέτουν προηγούμενα για να ενταχθούν στον χάρτη και τις playlist των φίλων των βαριών riffs και τον μελωδικών περασμάτων με σκοπό την δημιουργία ροής στον δίσκο. Όλοι οι μουσικοί κάνουν εξαιρετική δουλειά με το μπάσο να δίνει την απαραίτητη δυναμική που αρμόζει στον ήχο. Εκεί που φαίνεται το ταλέντο της μπάντας είναι όταν στις συνθέσεις βάζουν λίγο παραπάνω από την προσωπικότητα τους και διανθίζουν τον βαριά επηρεασμένο από τους Gojira ήχο. Ένα καλό παράδειγμα είναι το The Demon Beside My Bed με τα ιδιαίτερα φωνητικά που δημιουργούν μια πιο σκοτεινή, εσωστρεφή και δυσοίωνη ατμόσφαιρα. Περισσότερο από αυτό παρακαλώ. Ένα παράξενο γεγονός είναι πως ενώ ο δίσκος κυλάει πολύ εύκολα, φαίνεται να έχει περισσότερες αξιοσημείωτες στιγμές στο δεύτερο μισό του. Το Blame Yourselves είναι άλλο ένα από τα κομμάτια που είναι διανθισμένο με κάποια 70s vibes που αντιτίθενται  στις στιγμές progressive «μανίας». Μια πολύ καλή αρχή από τους Oria από την Θεσσαλονίκη που σίγουρα θα βρίσκονται στο ραντάρ μας στο μέλλον.

7.5 / 10

Λευτέρης Σταθάρας