Motorpsycho – Kingdom of Oblivion

[Stickman Records / Rune Grammofon, 2021]

Εισαγωγή: Κώστας Μπάρμπας

Είναι πλέον περιττό να συζητάμε για τη συνέπια με την οποία οι Motorpsycho κυκλοφορούν πραγματικά καλή μουσική. Η δισκογραφία τους αποτελεί πλέον μέρος της πολιτιστικής κληρονομιάς της Νορβηγίας και χωρίζεται σε πολλές περιόδους. Η περίοδος που διανύουν αυτή τη στιγμή μοιάζει να άρχισε με την προσθήκη του ντράμερ Tomas Jarmyr στο line-up τους. Τα The Tower, The Crucible και The All Is One αποτέλεσαν τα κομμάτια ενός ενιαίου αφηγήματος, στο οποίο το progressive rock τους αγκαλιάζει όλο και περισσότερο τη rock βάση του. Οι Sabbath, οι King Crimson και οι Pink Floyd παντρεύονται πλήρως μέσω της μουσικής των Νορβηγών, οι οποίοι έχουν την εμπειρία και τη βαθιά γνώση για να τους αφομοιώσουν πλήρως και να παρουσιάσουν παράλληλα ένα 100% Motorpsycho αποτέλεσμα. Το παράδοξο της υπόθεσης είναι η νεανική ορμή με την οποία συνθέτουν και εκτελούν, μετά από 30 και κάτι χρόνια ύπαρξης. Το Kingdom of Oblivion προσθέτει φέτος άλλα 70 λεπτά μουσικής στο μωσαϊκό ήχων που μας έχουν προσφέρει μέχρι σήμερα οι θρύλοι από το Trondheim.


 

Μια νέα, διαφορετική πρόταση από τους Νορβηγούς ηγέτες, υπό τη σκιά της πρόσφατης τριλογίας

Ασταμάτητοι. Μόνο έτσι θα μπορούσε κάποιος να χαρακτηρίσει πλέον τους Νορβηγούς, οι οποίοι φαίνεται να συνεχίζουν απτόητοι και χωρίς καμία διάθεση να κόψουν ταχύτητα, σε μια πορεία που εντυπωσιάζει και με κάθε της βήμα προσφέρει ένα ποιοτικότατο λιθαράκι στο σύγχρονο ευρωπαϊκό rock στερέωμα. Και ενδεχομένως, ίσως θα περίμενε κανείς ότι μετά από την τριλογία Gullvåg (δύο διπλά και ένα μονό άλμπουμ σε τρία χρόνια δηλαδή!) οι Motorpsycho θα επιθυμούσαν ένα διάλειμμα, έστω για λίγο, να ανασυνταχτούν και να συνεχίσουν να εκπλήσσουν.

Παρόλα αυτά, δεν φαίνονται διατεθειμένοι να ελαττώσουν ρυθμούς και επιστρέφουν με ένα νέο άλμπουμ, ακόμα ένα προσφερόμενο έπος, από εκείνα που οι ίδιοι οι Motorpsycho γνωρίζουν να συνθέτουν, με τις δικές τους υψηλές απαιτήσεις να βρίσκουν ξανά το έδαφος για να ξεδιπλωθούν και να συναντηθούν με τις υπέρμετρες φιλοδοξίες που έχουν τριάντα χρόνια τώρα ανθίσει. Το Kingdom of Oblivion λοιπόν, έρχεται μετά από ένα ασύλληπτο σερί δίσκων για να συνεχίσει μέσα από μια άλλη κατεύθυνση, εγγύτερα σε εκείνη του Heavy Metal Fruit ας πούμε και του Little Lucid Moments περισσότερο και να προσδώσει μια νέα φρεσκάδα στις προοδευτικότερες αναζητήσεις των Νορβηγών.

Η διαφορά που ο ακροατής θα αντιληφθεί από την πρώτη κιόλας ακρόαση του Kingdom of Oblivion είναι η εστίαση στα riffs και η επιστροφή σε πιο heavy rock μονοπάτια, τα οποία εξελίσσουν τις συνθέσεις και τις καθοδηγούν. Ο αεικίνητος πυρήνας των Bent Sæther και Hand Magnus Ryan απομακρύνεται από τις προηγηθείσες ψυχεδελικές, κινηματογραφικές εξερευνήσεις και κομμάτια σαν το The United Debased ή το εναρκτήριο (σα να γράφτηκε στον αυτόματο) The Waning (Pt. 1 & 2) αφήνουν καθαρά το στίγμα της guitar driven προσπάθειας που αναλαμβάνουν να φέρουν σε πέρας. Και το καταφέρνουν, ως είθισται με τους συγκεκριμένους τύπους, με έναν άψογο τρόπο που ακρόαση την ακρόαση προσφέρει νέα στοιχεία που στα πιο δαιδαλώδη τους περάσματα αποκρύπτουν. Είτε είναι τα διακριτικά πλήκτρα, είτε οι κλασικότροπες ακουστικές folk παραπομπές που λειτουργούν σαν ενδιάμεσοι σταθμοί του heavy prog ήχου που έχουν τόσο οικειοποιηθεί.

Από κει και πέρα, ο δίσκος κυλάει με μια γνωστή, ανεπιτήδευτη, ελευθεριάζουσα ροή, με κάποιες πιο μέτριες στιγμές να συνενώνουν τις μεγαλύτερες συνθέσεις, εκ των οποίων το The Transmutation of Cosmoctopus Lurker είναι η στιγμή εκείνη που η κορύφωση του δίσκου πραγματώνεται με ένα ακόμα κορυφαίο Motorpsycho κομμάτι της τριαντάχρονης πορείας τους. Ίσως συνολικά, οι ενδιάμεσες ακουστικές, ημιακουστικές και folk λοξοδρομήσεις να αποσπούν το Kingdom of Oblivion από την κιθαριστική του δυναμική και τις 70’s prog rock πινελιές, αλλά φαίνεται ότι όπως και τα προηγούμενα άλμπουμ εξυπηρετούν μια ποικιλομορφία.

Το Kingdom of Oblivion είναι μια ακόμα εντυπωσιακή προσθήκη στον δισκογραφικό πλούτο των Νορβηγών, ένα άλμπουμ που τους διατηρεί σε μια άτυπη πρωτοκαθεδρία ενός συγκροτήματος που έχει κερδίσει το σεβασμό του κοινού, σαν μια κορυφαία σύγχρονη μπάντα με καμία έκπτωση στις διαθέσεις για μεγαλουργία, αλλά είναι και ένα άλμπουμ που φαίνεται να παρασύρεται από το μεγαλείο του τι προηγήθηκε. Ένα άλμπουμ εξαιρετικό, που με κάθε ακρόαση κερδίζει έδαφος, αλλά η τριλογία που έχει να διαδεχτεί είναι αυτή που θέτει τόσο υψηλές απαιτήσεις, ώστε να είναι ένα κλικ πιο πίσω.

8 / 10

Πάνος Παπάζογλου

 

2η γνώμη

 

Το Kingdom of Oblivion έρχεται για να συνεχίσει αυτό που έκαναν οι Motorpsycho στα τρία προηγούμενα album τους με μερικές μικρές διαφορές. Το progressive rock μένει αυτή τη φορά στο background των συνθέσεων, με το σκληρό ψυχεδελικό rock να βγαίνει παραπάνω στο προσκήνιο, χωρίς φυσικά αυτό να συμβαίνει πλήρως σε όλα τα κομμάτια του δίσκου. Τα 70 λεπτά είναι πολλά και οι ευτυχώς οι Motorpsycho, παρότι έχουν κατασταλάξει υφολογικά, παραμένουν πάντα πολυποίκιλοι μέσω της σεμιναριακής συνθετικής δεινότητάς τους. Τα κομμάτια ποικίλουν στη διάρκεια, αλλά και στις «διαθέσεις» τους και παρόλο που στο σύνολο του δίσκου υπάρχουν και πιο αδύναμα σημεία, οι κορυφαίες στιγμές είναι από αυτές που μόνο οι Νορβηγοί μπορούν να δημιουργήσουν. Χαρακτηριστικότατο παράδειγμα αποτελεί το The Transmutation of Cosmoctopus Lurker, ένα από τα καλύτερα κομμάτια στην ιστορία της μπάντας. Νομίζω πως πλέον δεν έχει νόημα να γίνει σύγκριση στα σημεία με τις προηγούμενες κυκλοφορίες τους, για το ποια είναι καλύτερη. Αυτό που έχει σημασία είναι πως για μία ακόμα φορά οι Motorpsycho κλειδώνουν στα αυλάκια ενός δίσκου την πεμπτουσία της rock μουσικής και μας την προσφέρουν.

8 / 10

Κώστας Μπάρμπας