Mindwork – Cortex

[Self-released, 2021]

Εισαγωγή: Γιάννης Βούλγαρης

Οι Τσέχοι Mindwork ιδρύθηκαν στην Πράγα το 2007 και κυκλοφόρησαν ένα EP (Inside the Consciousness – 2008) και δύο δίσκους (Into the Swirl – 2009 και Eterea – 2012) μέχρι που διαλύθηκαν το 2013. Ο χώρος που κινούνται είναι το progressive death metal και στον σύντομο βίο τους δημιούργησαν έναν ντόρο γύρω από το όνομά τους, αφού κατάφεραν να μοιραστούν το συναυλιακό σανίδι με μπάντες όπως οι Suffocation, Cynic, Nocturnus και αρκετές άλλες αφού έχουν συμμετάσχει δις στο Brutal Assault festival. Η επανεμφάνισή τους 7 χρόνια αργότερα συνδυάζεται με αλλαγή στο line-up και νέο EP και μένει να δούμε αν έχουν να μας δώσουν κάτι νέο και διαφορετικό ή αν συνεχίζουν από εκεί που το άφησαν.  Οι κριτικές ου ακολουθούν έχουν αυτόν ακριβώς τον σκοπό. Για να δούμε!


 

Μια νέα αρχή

Δεν είχα ιδέα για την ύπαρξη των Mindwork μέχρι την ημέρα που έπεσε στα χέρια μου το νέο τους EP και από τότε μπορώ να πω ότι έχω γίνει fan. Ταυτόχρονα με το Cortex άκουγα και την προηγούμενη δισκογραφία τους (ειδικά το Into the Swirl) και νομίζω υπάρχει μια διαφοροποίηση στη μουσική τους. Η βάση τους και κύρια επιρροή παραμένει το progressive death metal των Death, όμως τώρα έχουν εντάξει jazzy ιδέες ειδικά στο κιθαριστικό κομμάτι.

Αυτή η διαφοροποίηση ίσως έχει να κάνει με την αλλαγή στο lineup μιας και οι Jiri Rambousek και Dominik Vozobule είναι τα νέα μέλη σε κιθάρα και μπάσο αντίστοιχα, ενώ ο Martin Schuster παραμένει σε φωνητικά και ρυθμική κιθάρα και ο Filip Kittnar σταθερός στα drums. Αυτό το νέο αίμα τροποποίησε και την προσέγγιση στα κομμάτια αφού πλέον υπάρχει πιο έντονο το Cynic στοιχείο στη μουσική τους, ειδικά της Focus περιόδου. Αυτό είναι πολύ έντονο στο τελευταίο κομμάτι του ΕΡ, Grinding the Edges, που θυμίζει καταπληκτικά το How Could I? και το Voice of the Soul, σε συνδυασμό με τα μελαγχολικά σημεία που ανέκαθεν είχαν στη μουσική τους.

Αυτή η μελαγχολία όμως ευτυχώς δεν κυριαρχεί (όπως συνέβαινε στο Eterea, που είχε έναν έντονο πεσιμισμό), αλλά είναι διάσπαρτη εδώ και εκεί και απλώς δημιουργεί μια διαφορετικού τύπου βαριά ατμόσφαιρα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το Last Lie Told, ενώ από την άλλη το Depersonalized δίνει κυρίως βαρύτητα στο heavy riffάτο παίξιμο που θυμίζει κάπως το tech death των Pestilence, ενώ το solo του Bobby Koelble στην κιθάρα δίνει το κάτι έξτρα σε ένα πολύ ωραίο τραγούδι.

Η επαναδραστηριοποίηση των Mindwork νομίζω τους βρίσκει στην καλύτερή τους φάση, μιας και φαίνονται πιο συγκεκριμένοι σε αυτό που θέλουν να παίξουν, αναμιγνύουν καλύτερα τις επιρροές τους με το progressive χαρακτήρα της μουσικής τους και έχουν αποτινάξει τα πολλά παράταιρα στοιχεία τους (καθαρά φωνητικά, thrash riffs) που χαλούσαν το αφήγημά τους στο παρελθόν. Το Cortex είναι ένα EP που μας συστήνει ξανά την μπάντα και νομίζω ότι πρέπει να παρακολουθήσουμε την νέα τους εξέλιξη.

7.5 / 10

Γιάννης Βούλγαρης

 

2η γνώμη

 

Το Cortex είναι ένα EP τεσσάρων κομματιών (με το πρώτο εξ αυτών ένα μονόλεπτο intro). Προσωπικά μου αφήνει μια γεύση ακορεστότητας, καθώς η χρονική διάρκεια 15 λεπτών ίσως δεν είναι αρκετή να κρίνεις ποιότητα και ικανότητες μιας μπάντας. Άκουσα αρκετές φορές το Cortex χωρίς να διαβάσω το δελτίο τύπου του promo (θα εξηγήσω αργότερα επ’ αυτού).

Από τις πρώτες νότες του Depersonalized, αδιαπραγμάτευτα στο μυαλό σου έρχονται οι Death της Human, Individual Thought Patterns, Symbolic era, αλλά ΚΥΡΙΩΣ οι Cynic και θαρρώ σε σχεδόν επιλήψιμο βαθμό. Ειδικά το τελευταίο κομμάτι Grinding the Edges (προσωπικά μου άρεσε περισσότερο απ’ όλα) πέρα από τη γενικότερη αύρα του, συνθετικά, ενορχηστρωτικά κ.ο.κ., με τη χρήση του vocoder – σήμα κατατεθέν των χτυπημένων το 2020 από τη μοίρα Cynic – μοιάζει βγαλμένο από το Focus ή ακόμα περισσότερο από το Τraced In Air. Για να μην παρεξηγηθώ, οι Mindwork είναι φοβεροί παίχτες τεχνικά, γράφουν πανέμορφες και ολοκληρωμένες συνθέσεις, ο ήχος του Cortex είναι άριστος (Jens Bogren, the master) οι ενορχηστρώσεις των κομματιών είναι εξαιρετικές, αλλά είναι ποτισμένες παραπάνω από το επιτρεπτό με το DNA των λατρεμένων Cynic.

Όλα ΟΚ μέχρι εδώ, ώσπου διάβασα το δελτίο τύπου. Εκεί, η μπάντα μας πληροφορεί ότι η συγκεκριμένη κυκλοφορία έχει το ρόλο του tribute στο tech death metal των 90’s και ειδικά στους Cynic. Ακόμα και το εξώφυλλο του Cortex παραπέμπει ξεκάθαρα στο Traced In Air. Μάλιστα στο εναρκτήριο κομμάτι συνεισφέρει ένα πανέμορφο σόλο ο Bobby Koelble (κιθάρες στο Symbolic). Οπότε, εν αναμονή κυκλοφορίας ολοκληρωμένου full-length δώστε μια ευκαιρία στο Cortex. Θα σας αποζημιώσει όσο ένα νόστιμο ορεκτικό πριν το κυρίως γεύμα.

7 / 10

Βασίλης Κορολής