Laughing Stock – The Island

[Apollon Records, 2020]

Εισαγωγή: Λευτέρης Σταθάρας
Μετάφραση: Λ. Σταθάρας, Δ. Καλτσάς

Η αγάπη που έχουμε ως συντάκτες για τη μουσική που προέρχεται από τη Σκανδιναβία είναι πολύ καλά τεκμηριωμένη. Ο κατακλυσμός της ποιοτικής μουσικής που βγαίνει από τη Νορβηγία και τη Σουηδία είναι οριακά γελοίος. Οι Laughing Stock ξεκίνησαν το ταξίδι τους στην ηλικία των 12 με συγκροτήματα όπως οι Tears for Fears και οι Talk Talk (πιθανή έμπνευση για το όνομα της μπάντας). Από τότε δημιούργησαν διαφορετικές μπάντες και ηχογράφησαν διαφορετικά τραγούδια με ποικίλα επίπεδα επιτυχίας. Η πιο αξιοσημείωτη επιτυχία ήταν το συγκρότημα Gate9 του Jan Mikael, ενώ o Håvard Enge (κιθάρα, πλήκτρα, φλάουτο) είχε ένα διαφορετικό είδος επιτυχίας ως ακαδημαϊκός. Οι Laughing Stock δημιουργήθηκαν το 2016 και το 2018 κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο τους με τίτλο The Island. Ένα χρόνο αργότερα, το δεύτερο άλμπουμ τους Sunrise κατάφερε να κερδίσει το ενδιαφέρον της Apollon Records που αποφάσισε να κυκλοφορήσει εκ νέου το ντεμπούτο τους το 2020.


 

Neo-doom arises

Δεν υπάρχει τίποτα αστείο σε αυτό το νέο / ντεμπούτο άλμπουμ των Laughing Stock. Tο The Island, είναι ένα αρκετά down tempo με μια πολύ ατμοσφαιρική αίσθηση τρέχει κατά μήκος του άλμπουμ. Το concept του δίσκου ασχολείται με τους καθημερινούς αγώνες που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι και ενώ σίγουρα τα τραγούδια έχουν ένα νεύρο, η ατμόσφαιρα είναι ο κύριος φορέας του μηνύματος εδώ. Τα δυο εναρκτήρια κομμάτια, The Island και That Face, παρουσιάζουν ακριβώς αυτό, καθώς ξεκινούν πολύ μελωδικά και καλοκαιρινά, μέχρι το break στη μέση, όπου εμφανίζονται οι Κασσάνδρες και η κατήφεια.

Και ενώ η εισαγωγή (στο άλμπουμ και σε αυτό το review) μπορεί να το κάνει να φαίνεται σαν να μην υπάρχει τίποτα συναρπαστικό σε αυτό το άλμπουμ, κάτι τέτοιο δεν είναι αλήθεια. Η μουσική του συγκροτήματος θα μπορούσε να τοποθετηθεί οπουδήποτε απόν το prog και την ψυχεδέλεια  απο τα μέσα της δεκαετίας του ’70, την pop της δεκαετίας του ’80, το folk και ακόμη το heavy metal των  80s-90s. Όλα τα παραπάνω στυλ συνδυάζονται με μια μινιμαλιστική προσέγγιση και με μεγάλη προσοχή με ένα πολύ ικανοποιητικό αποτέλεσμα.

Το Descension είναι ένα instrumental κομμάτι που κατά καιρούς ακούγεται σαν μια άσκηση κλασικής  κιθάρας μέχρι να γίνει ελαφρώς πιο δυσοίωνο κοντά στο τέλος του για να εισαγάγει το Vulutres, Bats and Reptiles που είναι το μεγαλύτερο κομμάτι στο άλμπουμ διάρκειας 10:45. Εδώ είναι όπου οι ιδέες έχουν τον χρόνο για να αναπτυχθούν και οι αλλαγές από ατμοσφαιρικές σε βαριές είναι αβίαστες. Ο συνδυασμός κιθάρας και φωνητικών δίνουν ένα ζεστό Neil Young vibe και τα samples λειτουργούν καλά έτσι ώστε να γειώσουν το κομμάτι στην πραγματικότητα. Αυτό οδηγεί The Partys Over, το οποίο έχει μια αίσθηση συνέχειας με το Descension στη διάθεση και την αίσθηση.

Το Canyon Crawlers συνεχίζει με αυτό το χαμηλό τέμπο και τελειώνει με ένα μεγάλο Gilmour-esque σόλο στη κιθάρα που τελειώνει ίσως λίγο-πολύ νωρίς. Το Fallen Star συνεχίζει την αλληλουχία μινιμαλιστικών μελαγχολικών – μινιμαλιστικά ενεργών τραγουδιών του άλμπουμ ως κυρίως ένα κομμάτι πιάνου. Το Who We Are είναι πιο δραστήριο με την έννοια των αλλαγών και των εξελίξεων στο τραγούδι που αναδεικνύουν την ικανότητα των μουσικών να συνδυάζουν τις ιδέες τους.

Το 30 Years κλείνει το άλμπουμ και θα μπορούσε εύκολα να χρησιμεύσει ως υπενθύμιση σε ό,τι έχει προηγηθεί. Τα φωνητικά προσφέρουν μια πιο πνευματική αίσθηση στο τραγούδι που κλείνει τον δίσκο με ένα χαλαρό συναίσθημα και δίνει την ευκαιρία για μια εσωτερική αναζήτηση και εξήγηση των γεγονότων της καθημερινότητας.

Πιθανώς, η πιο κατάλληλη ταμπέλα που θα ταίριαζε σε ένα άλμπουμ όπως το The Island είναι αυτή του neo-prog, αλλά είναι μια πρόταση στα πλαίσια του neo-prog που είναι μάλλον πιο φρέσκια. Υπήρχε πάντα μια γλυκιά μελαγχολία στο neo-prog, αλλά αυτό το άλμπουμ έχει ένα παχύ πέπλο κατήφειας πάνω του. Αυτό, σε συνδυασμό με την περίπλοκη αλληλεπίδραση της pop, της folk, της psychedelia και του heavy metal κάνει τους Laughing Stock μια ενδιαφέρουσα πρόταση για κάθε fan της μουσικής.

8 / 10

Λευτέρης Σταθάρας

 

2η γνώμη

 

Οι Laughing Stock είναι ένα prog rock trio από την Νορβηγία. Norway. Το The Island είναι το δισκογραφικό τους ντεμπούτο, το οποίο κυκλοφόρησε πριν δύο χρόνια ψηφιακά και φέτος η Apollon Records κυκλοφόρησε τον δίσκο σε CD.

Είναι δύσκολο να κατηγοριοποιήσει κανείς τη μουσική των Laughing Stock, καθώς δημιουργούν έναν μοναδικό ήχο συνδυάζοντας διάφορες επιρροές. Μερικές φορές μπορεί κανείς να ακούσει όμορφο neo-prog, άλλες φορές post-rock (οι Talk Talk είναι προφανώς μία από τις βασικότερες επιρροές τους) και υπάρχουν πολλά στοιχεία από το prog των 70s και την pop των 80s. Επίσης, οι διπλές φωνητικές αρμονίες στο κομμάτι Canyon Crawlers φέρνουν στο νου τις σπουδαιότερες στιγμές των Alice in Chains. Ο ήχος συνολικά είναι αρκετά περίπλοκος, αλλά υπάρχουν πολλά ήρεμα, χαλαρωτικά και ευκολοάκουστα σημεία. Ο ήχος της κιθάρας είναι καθαρός και συναισθηματικός σε όλο το άλμπουμ. Παρά τη μελαγχολική και ονειρική ατμόσφαιρα, το The Island θα μπορούσε να είναι το ιδανικό soundtrack για ηλιόλουστες μέρες δίπλα στη θάλασσα. Είμαι απόλυτα γοητευμένος από αυτό το album και κατά κάποιο τρόπο εκπλήσσομαι που αυτοί οι τρεις μουσικοί  είναι ακόμα σχετικά άγνωστοι εντός ή εκτός της prog rock κοινότητας. Το The Island είναι μία πολύ απολαυστική κυκλοφορία και προτείνεται ανεπιφύλακτα σε όλους τους φίλους της καλής μουσικής.

8 / 10

Goran Petrić