Lalu – Paint the Sky

[Frontiers Music SRL, 2022]

Εισαγωγή: Γιάννης Βούλγαρης

Το Paint the Sky είναι ο τρίτος δίσκος των Lalu, του συγκροτήματος είναι κατ’ ουσίαν το solo project του Γάλλου πληκτρά / πιανίστα Vivien Lalu. Στα 19 χρόνια ύπαρξής τους κανένα μέλος δεν είναι σταθερό και αυτό που παρατηρείται είναι ότι ο Vivian Lalu επιστρατεύει μουσικούς για να αποδώσουν το καλλιτεχνικό του όραμα. Και τι μουσικούς! Στους Lalu έχουν συμμετάσχει οι Jordan Rudess, Jens Johansson, Virgil Donati, Simon Phillips, Tony Franklin, Gary Werhkamp, Simone Mularoni και πόσοι άλλοι αντίστοιχου διαμετρήματος. Αυτές οι συνεργασίες έχουν δώσει δίσκους που θεωρούνται πολύ ποιοτικοί και δημιουργούν μια πίεση στο Paint the Sky να φανεί αντάξιο των προσδοκιών. Τα καταφέρνει; Πάμε να δούμε.


 

Το παλιό το prog το ορθόδοξο – το καλο!

Η αλήθεια είναι πως τους Lalu δεν τους είχα ξανακούσει και ίσως και τώρα να μου είχαν ξεφύγει, αν στο Paint the Sky δεν είχε αναλάβει τα φωνητικά ο Damian Wilson. Με τη χαρακτηριστική του φωνή καλύπτει επάξια το κενό του Martin LeMar που τραγουδούσε στους δύο προηγούμενους δίσκους, αλλά δίνει και μια έξτρα αναγνωρισιμότητα στο group. Ειδική μνεία και στον κιθαρίστα Joop Wolters (τον μουσικό Διόσκουρο του Vivian Lalu, που επιστρέφει στο συγκρότημα μετά το ντεμπούτο τους), ο οποίος όχι μόνο στέκεται επάξια απέναντι σε κιθαρίστες όπως ο Marco Sfogli και ο Simone Mularoni, αλλά έχει αναλάβει και το μπάσο στο δίσκο και η δουλειά του είναι πραγματικά φοβερή.

Η μουσική των Lalu είναι progressive metal, όχι το Dream Theater-ίζον στυλ όμως, αλλά αρκετά μελωδικό χωρίς να είναι συμφωνικό. Θυμίζει μια μίξη από Shadow Gallery, Teramaze και Threshold, αλλά έχουν ένα δικό τους στοιχείο που ταυτόχρονα τους διαφοροποιεί και από όλους αυτούς. Η μουσική τους, λόγω του ότι δεν είναι πολύ βαριά, απαιτεί κρυστάλλινο ήχο και παραγωγή και εδώ οι Lalu πέτυχαν διάνα αφού τόσο η μπάντα όσο και οι guests μουσικοί ακούγονται το ίδιο καθαρά. Ένα ακόμα συν του Paint the Sky είναι οι συμμετέχοντες μουσικοί, διότι ταιριάζουν καταπληκτικά στα τραγούδια χωρίς να τα επισκιάζουν. Για παράδειγμα, στο The Chosen Ones το solo του Rudess ενώ θα μπορούσε να είναι σε τραγούδι των Dream Theater εδώ ταιριάζει υπέροχα παρόλο που η μουσική διαφέρει αρκετά. Το ίδιο ισχύει και για τον Sfogli στο Witness to the World που έχει μπει τόσο στο πνεύμα του τραγουδιού που αν δεν ήξερες ότι παίζει αυτός κιθάρα δεν θα καταλάβαινες, ενώ στο ομώνυμο οι συμμετέχοντες (Franklin, Werhkamp, Johansson μεταξύ άλλων) έχουν διαφοροποιήσει με ωραίο τρόπο τη μουσική που σου δίνει την εντύπωση πως κάποιοι άλλοι μουσικοί διασκευάζουν Lalu, αλλά είναι πιστοί σε αυτό που πρεσβεύει το συγκρότημα.

Για να μη μακρηγορώ, το Paint the Sky είναι ένας δίσκος πολύ ποιοτικός με λίγα αδύναμα σημεία, κυρίως στη διάρκειά του και στο ότι είναι αρκετά πυκνός και δεν προλαβαίνει ο ακροατής να δεθεί με ένα riff ή ένα refrain. Κατά τα άλλα, οι επιμεταλλωμένες Genesis επιρροές του, συν το ανοιχτό γήπεδο για να εκφραστούν διαφορετικοί μουσικοί, καθώς και τις τραγουδάρες We are Strong, Reset to Preset και Lost in Conversation τον καθιστούν κατ’ εμέ σε έναν από τους δίσκους της χρονιάς. Εύγε!

8 / 10

Γιάννης Βούλγαρης

 

2η γνώμη

 

Περισσότερα από οκτώ χρόνια μετά τon προηγούμενο δίσκο του, ο εξαιρετικός καλλιτέχνης / οργανίστας Vivien Lalu επιστρέφει με τη δική του μπάντα Lalu. Για το νέο άλμπουμ με τίτλο Paint the Sky ανέθεσε στον Damian Wilson για τα φωνητικά καθήκοντα. Μουσικά, ο Lalu σχεδίασε ένα άλμπουμ που είναι για άλλη μια φορά πολύ ολοκληρωμένη και κομψή δουλειά, γεμάτη μαγικές στιγμές και όλα αυτά με μια ιδιαίτερα εκλεκτική οπτική του progressive rock / metal. Το κύριο σημείο είναι καλοδουλεμένες συνθέσεις, λεπτομερής σύνθεση τραγουδιών και δυνατές μελωδίες. Για μια prog metal κυκλοφορία, το Paint The Sky είναι σίγουρα στην πιο ελκυστική πλευρά των πραγμάτων, αλλά έχει επίσης πολύπλοκα και jazz fusion στοιχεία. Οι πιασάρικες μελωδίες το κάνουν ένα αρκετά ευκολοάκουστο άλμπουμ που θα ταίριαζε και στους περισσότερους μη metalheads. Η πλειονότητα των τραγουδιών του δίσκου είναι περίπου 4-5 λεπτά κατά μέσο όρο και είναι αρκετά διαφορετικά όσον αφορά τις δομές και την ενορχήστρωση, ενώ με τις εξαιρετικές ερμηνείες του, η φωνή του Damian Wilson είναι το κερασάκι στην τούρτα. Σίγουρα ένα από τα καλύτερα prog metal άλμπουμ που κυκλοφόρησαν φέτος.

7.5 / 10

Goran Petrič