Hedvig Mollestad – Tempest Revisited

[Rune Grammofon, 2021]

Εισαγωγή: Δημήτρης Καλτσάς

Μόλις ένα χρόνο μετά το καταπληκτικό Ekhidna (δίσκος της χρονιάς για το 2020 με βάση τους συντάκτες του Progrocks.gr) για το οποίο κέρδισε το βραβείο Spellemannpris (Νορβηγικά Grammy), η Hedvig Mollestad επιστρέφει με νέο solo album, λίγους μόλις μήνες μετά την κυκλοφορία του εξαιρετικού Ding Dong. You’re Dead. με το δικό της Hedvig Mollestad Trio. Στο νέο της πόνημα, η Νορβηγίδα κιθαρίστρια έχει μαζί της τους: Trond Frønes (μπάσο – Cadillac, Grand General, Red Kite), Ivar Loe Bjørnstad (ντραμς – Hedvig Mollestad Trio), Marte Eberson (πλήκτρα – Hedvig Mollestad), Martin Myhre Olsen (σαξόφωνο – Megalodon Collective), Peter Erik Vergeni (σαξόφωνο, φλάουτο) και Mona Krogstad (σαξόφωνο).


 

Ένα κερδισμένο δύσκολο στοίχημα

Χωρίς αμφιβολία, η Hedvig Mollestad είναι απόλυτα αφοσιωμένη στο μουσική της και βρίσκεται στο απόγειο της δημιουργικότητάς της σήμερα. Το Tempest Revisited είναι ο τρίτος της δίσκος μέσα σε 18 μήνες και αυτό είναι ακόμα πιο εντυπωσιακό αν συνυπολογίσουμε πόσο καλοί ήταν οι προηγούμενοι δύο. Το πρώτο της solo album μας είχε ενθουσιάσει, ενώ o φετινός, έκτος δίσκος του trio της είναι πιθανότατα και ο κορυφαίος του σχήματος μέχρι σήμερα. Το Tempest Revisited θα μπορούσε να «πατήσει» στα επιτεύγματα αυτά και η αλήθεια είναι ότι κανένας δεν θα κατηγορούσε την Mollestad αν έκανε κάτι τέτοιο, αλλά από τις πρώτες νότες του νέου της album είναι φανερό πως θέλει να κάνει κάτι αρκετά διαφορετικό.

Το Tempest Revisited είναι εμπνευσμένο από το The Tempest – Suite From the Ballet, ίσως το σημαντικότερο έργο του συνθέτη Arne Nordheim που είχε παρουσιαστεί το 1998 στα εγκαίνια του Parken, του νέου πολιτιστικού οίκου στο Ålesund, γενέτειρα της Hedvig Mollestad. Και είναι εξόχως εντυπωσιακό πώς ένα έργο μοντέρνας κλασσικής μουσικής μετουσιώνεται σε ατμοσφαιρικό jazz-rock με avant-garde jazz και progressive rock απολήξεις, θυμίζοντας κάτι σαν ένα αφηγηματικό soundtrack μιας νορβηγικής ταινίας με ελάχιστους διαλόγους, το οποίο μπορεί να σταθεί χωρίς την εικόνα. Κι αυτό, γιατί αυτές οι πανέμορφες εικόνες προκύπτουν από τη μουσική που δεν τις επενδύει απλά και αυτό είναι πιθανότατα το μεγαλύτερο καλλιτεχνικό επίτευγμα του Tempest Revisited.

Για άλλη μία φορά, η ενορχήστρωση της Mollestad είναι ιδιοφυής. Τα τρία σαξόφωνα λειτουργούν άψογα ως πολλαπλή lead δύναμη, η Eberson έχει εξίσου σημαντικό ρόλο όσο και στο Ekhidna (π.χ. στα κομμάτια Winds Approaching, High Hair), ενώ το rhythm section των Frønes και Bjørnstad είναι εξαιρετικό τόσο στα αμιγώς jazz όσο και στα πιο rock μέρη. Τέλος, ως πρώτη μεταξύ ίσων, η Mollestad καταφέρνει να λάμπει σε όλο το δίσκο ως riffmeister (Sun On A Dark Sky, High Hair), lead κιθαρίστρια (Kittiwakes In Gusts) και πιο κυρίως ως «αφηγήτρια» με τα αριστουργηματικά soundscapes της στο 418 (Stairs In Storms), σε 11 και κάτι λεπτά απόλυτης ομορφιάς. Η ευκολία με την οποία μετακινείται από την jazz στο rock είναι τουλάχιστον αξιοθαύμαστος. Το μοναδικό της ταλέντο εντοπίζεται κυρίως στην επιδραστικότητα που έχει το παίξιμό της στον ακροατή και για άλλη μία φορά αποδεικνύει πως είναι μία από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της ηλεκτρικής κιθάρας στην εποχή μας.

Το Tempest Revisited δεν βασίζεται σε πιασάρικες συνθέσεις, χωρίς αυτό να σημαίνει πως απουσιάζουν τέτοιες στιγμές από το δίσκο. Η επιβλητική ατμόσφαιρα σε ένα περιβάλλον υψηλής αισθητικής όπου η jazz φαντάζει να κολακεύει την rock, είναι απόλυτα επιτυχημένη και το σύνολο είναι ένα δύσκολο στοίχημα που κερδίζεται με άνεση σε κάθε ακρόαση.

8.5 / 10

Δημήτρης Καλτσάς

 

2η γνώμη

 

Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του Tempest Revisited είναι πως δεν αποτελεί την φυσική συνέχεια του Ekhidna, αλλά επίσης απέχει αρκετά από το Ding Dong. You’re Dead. Αποτελεί μια ξεχωριστή one-off προσθήκη στη δισκογραφία της Νορβηγίδας, παρότι το trademark παίξιμό της και η αισθητική της παραμένουν και εδώ άθικτα. Μετά την προ ολίγων μηνών επίθεση γκρουβάτου jazz-rock, εδώ επιλέγει να ρίξει αρκετά τις εντάσεις και να μας δώσει τον μέχρι στιγμής πιο moody δίσκο της. Σύμφωνα με την Mollestad ο καιρός της Νορβηγίας επηρέασε την ιδιοσυγκρασία του δίσκου και αυτό γίνεται ξεκάθαρο από τις πολλές αλλαγές στη διάθεση των μουσικών, αλλά από την προσπάθεια τους για την δημιουργία εκτενών ηχοτοπίων ανάμεσα στις συνθετικές κορυφώσεις. Όλα τα μέλη της μπάντας κάνουν ξεκάθαρη την παρουσία τους στον δίσκο μέσω του παιξίματός τους, αλλά είναι η Mollestad που για μια ακόμα φορά λάμπει μεταξύ ίσων, με το τόσο χαρακτηριστικό και γεμάτο ουσία παίξιμό της. Το Tempest Revisited αποτελεί μία ακόμα στιβαρή προσθήκη στη δισκογραφία της και μία ακόμα απόδειξη του συνθετικού και παικτικού της ταλέντου, όπως και της υψηλότατης καλαισθησίας με την οποία προσεγγίζει την τέχνη της.

8.5 / 10

Κώστας Μπάρμπας