Gojira – Magma

 [Roadrunner Records, 2016]

Gojira - Magma

Εισαγωγή: Δημήτρης Καλτσάς
12 / 09 / 2016

Την τελευταία δεκαπενταετία οι Gojira έχουν χαράξει τον δικό τους προσωπικό δρόμο προς την καταξίωση και ανεξάρτητα γούστου είναι αντικειμενική αλήθεια πως η οδός που επέλεξαν δεν ήταν η πλέον εύκολη. Κάθε άλλο. Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο είναι ότι η τετράδα των J. Duplantier, Andreu, Labadie και Μ. Duplantier παραμένει μέχρι σήμερα σταθερή.

Από το “Terra Incognita” το ιδιόμορφο tech / groove / prog / death metal τους εξελίχτηκε σταδιακά και απρόβλεπτα. Το “From Mars to Sirius” (2006) προκάλεσε μεγάλο θόρυβο γύρω από το όνομά τους Τέσσερα χρόνια μετά το εντυπωσιακό “L’enfant sauvage” οι Γάλλοι αναζητούν την ευρύτερη καταξίωση με μια απότομη στροφή στον ήχο τους.

Το νέο album τους φέρει ως τίτλο το όνομα της κατά πολλούς σπουδαιότερης γαλλικής μπάντας στην ιστορία και από την ημέρα κυκλοφορίας του, το “Magma” αποτελεί ένα πολύ ενδιαφέρον θέμα για συζήτηση μεταξύ μουσικόφιλων.        


 

Θα δείξει

Δεν ξέρω κατά πόσο ένας φίλος της μουσικής μπορεί να αισθάνεται “προδωμένος” από μία τέτοια κίνηση εν έτει 2016, το γεγονός πάντως ότι μία μπάντα επιχειρεί να σπάσει τα στεγανά του είδους το οποίο “υπηρετεί” μόνο ως θετικό πρέπει να προσμετράται. Αυτό ακριβώς συμβαίνει με τους Gojira και τη νέα τους δουλειά, που φέρει τον (βαρυσήμαντο για τους φίλους του prog) τίτλο “Magma”, τέσσερα χρόνια μετά το εξαιρετικό “L’Enfant Sauvage”.

O νέος δίσκος των Gojira χαρακτηρίζεται από ένα βαθύτατα ατμοσφαιρικό, υποβλητικό κλίμα όπου οι καθαρές φωνητικές μελωδίες υπερτερούν σε σχέση με τα τραχιά φωνητικά του Joe Duplantier. Η μπάντα, έχοντας διατηρήσει τον ήχο – σήμα κατατεθέν της, επιχειρεί να μορφοποιήσει το δαιδαλώδες, χαλύβδινο παίξιμό της σε περισσότερο πιασάρικες και φιλόδοξες συνθέσεις και προσπαθεί να επαναπροσδιορίσει το μουσικό της ύφος ανακατεύοντας στοιχεία από τους Metallica του “…Justice”, τους Korn, τους Mastodon, τους Soulfly, ακόμα και τους πρώιμους Sabbath. Mε αυτόν τον τρόπο, θέλοντας και μη, βαδίζει σε περισσότερο mainstream μονοπάτια. Σε πολλά σημεία το αποτέλεσμα κρίνεται άκρως επιτυχημένο με χαρακτηριστικότερα τα “Silvera” (με το αριστουργηματικής αισθητικής βιντεο κλιπ), ”Stranded” και το ομώνυμο κομμάτι όπου οι ισορροπίες μεταξύ παιξίματος,ήχου και ιδεών αγγίζουν το τέλειο. Η χρήση καθαρών φωνητικών κυριαρχεί, χωρίς ωστόσο σε κάποια σημεία να αποφεύγονται οι υπερβολές, κυρίως σε επίπεδο ερμηνείας. Η ροή του δίσκου είναι καταιγιστική σε τέτοιο σημείο ώστε το tribal, ακουστικό κλείσιμο (“Liberation”) μοιάζει απαραίτητο. Με αυτόν τον τρόπο αναμφίβολα εξυπηρετείται μία καλλιτεχνική σκοπιμότητα, όμως η γυαλισμένη και «τεντωμένη» παραγωγή του δίσκου είναι πιθανό να κουράσει.

Το “Magma” έρχεται για τους Gojira σε μία ιδιαίτερα χρονική στιγμή, όπου οι αδερφοί Joe και Mario Duplantier, επηρεασμένοι από το χαμό της μητέρας τους αισθάνονται την ανάγκη να εκφραστούν καλλιτεχνικά με αυτόν τον τρόπο (και στο σημείο αυτό, οι παραλληλισμοί με τους Mastodon είναι αναπόφευκτοι). Πρόκειται για ένα μεταβατικό δίσκο και αυτό που μένει να δούμε είναι αν θα σηματοδοτήσει μία αλλαγή πλεύσης για το συγκρότημα στα πιο βαθιά νερά του ωκεανού της rock μουσικής εν γένει ή θα αποτελέσει μία παρένθεση στην ούτως ή άλλως ενδιαφέρουσα δισκογραφία τους. Σε κάθε περίπτωση, η στροφή που επιχειρούν στον ήχο τους είναι ένα πολύ ενδιαφέρον δείγμα προοδευτικής νοοτροπίας – αν μη τι άλλο. Χωρίς αμφιβολία, το “Magma” αποτελεί μία κυκλοφορία “πρώτης γραμμής” στα πλαίσια του σκληρού ήχου.

7.5 / 10

Ηλίας Γουμάγιας

 

2η γνώμη 

 

Στα πλαίσια της ένταξης των Gojira στο μεταλλικό πάνθεον, κάθε δίσκος τους αποτελεί σημείο αναφοράς της εκάστοτε χρονιάς. Και το “Magma” δικαιολογεί σε μεγάλο ποσοστό τον χαρακτήρα που το κοινό του αποδίδει, επιτυγχάνοντας να μην είναι ένα βαρετό αναμάσημα. Για πρώτη φορά παρατηρούνται αστάθειες στο όριο που διακρίνει το  «ψαγμένο» από το «πιασάρικο», προσφέροντας σχεδόν αντιφατικές απολαύσεις και απογοητεύσεις (λίγες). Πέρα από ένα πολύ αξιόλογο album το “Magma” πλέον θέτει και εύλογα ερωτηματικά για το ποια μπάντα πραγματικά επιθυμούν να είναι οι Gojira. Εγώ θα προτιμήσω αυτή των “The Shooting Star”, “Low Lands”, “Magma”, “Pray”.

7.5 / 10

Αλέξανδρος Τοπιντζής

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης