Dury Dava – Dury Dava

[Inner Ear Records, 2019]

Εισαγωγή: Κώστας Μπάρμπας
Μετάφραση: Λευτέρης Σταθάρας
19 / 07 / 2019

Τους Dury Dava αποτελούν οι: Γιωργής Καρράς (ηλεκτρική κιθάρα, dilruba), Ηλίας Λιβιεράτος (τύμπανα, κρουστά), Δημήτρης Κούλογλου (φωνητικά, ηλεκτρική κιθάρα, μπουζούκι), Κάρολος Μπεράχας (μπάσο, πλήκτρα, synth) και Δημήτρης Πρόκος (κλαρινέτο, νέυ, synth). Αποτελούν σίγουρα μια από τις πιο ιδιαίτερες, προερχόμενες από τη χώρα μας, μουσικές προτάσεις των τελευταίων ετών. Υπάρχουν από το 2016, κάνοντας live σε ιδιαίτερους χώρους, αστικούς και μη. Το φθινόπωρο του 2018 ηχογράφησαν στο Hobart Phase την πρώτη τους ομώνυμη δισκογραφική δουλειά. Τα δέκα κομμάτια του δίσκου ηχογραφήθηκαν ζωντανά χωρίς overdubs, ποικίλουν σε διάρκεια και διαρκούν συνολικά σχεδόν 70 λεπτά. Το ύφος του μοιάζει πρωτοφανές για τα ελληνικά δεδομένα. Οι ίδιοι αναφέρουν πως για τη μουσική τους αντλούν έμπνευση από τον ψυχεδελικό ήχο των 60s, το γερμανικό krautrock, τις μουσικές παραδόσεις της ανατολικής μεσογείου και την αμεσότητα του punk, δημιουργώντας ένα αντιφατικό ηχητικό αποτέλεσμα, ενώ πολύ ενδιαφέρουσα μοιάζει η επιλογή τους να τραγουδούν στα Ελληνικά και σε ένα κομμάτι στα Τούρκικα.


 

Ψυχεδέλεια και πειραματισμός made in the East Mediterranean

Στις μέρες μας έχει εμφανιστεί μια πληθώρα από μπάντες που προσπαθούν να παρουσιάσουν μια ψυχεδελική μουσική πρόταση, σε διαφορετικά πλαίσια η καθεμία. Ανεξαρτήτως πλαισίου, το στοιχεία που ξεχωρίζουν τις πετυχημένες προσπάθειες, είναι πρωτίστως η δημιουργία και ένταξη του ακροατή σε ένα πιστικό ψυχεδελικό μικρόκοσμο και δευτερευόντως ο πειραματισμός και η διαφοροποίηση από την πεπατημένη. Η τεχνική και ηχητική αρτιότητα είναι ασφαλώς καλοδεχούμενες, μόνο όταν συνεπικουρούν στα δύο παραπάνω ζητούμενα.

Οι Dury Dava καταφέρνουν πρωτίστως από το ντεμπούτο τους να έχουν δημιουργήσει έναν δικό τους μουσικό μικρόκοσμο, με ορθάνοιχτη μεν πρόσβαση για τους ακροατές τους, χωρίς όμως να τους προσφέρουν ευκολίες σε αυτή τη μετάβαση. Η περιγραφή που οι ίδιοι δίνουν στην μουσική τους δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα. Το πνεύμα τις ψυχεδέλειας των 60s είναι εδώ, δοσμένο μέσα από την εξελικτική διαδικασία που ακολούθησε στα 70s μέσω του space rock και κυρίως του krautrock. Οι motorik ρυθμοί των Can, το κοινοβιακό πνεύμα των Amon Düül II και η κοσμική ορμή των Hawkwind, βρίσκονται στο dna τους. Το punk attitude που είχαν έτσι και αλλιώς οι προαναφερθέντες μπάντες, συναντάται πιο πολύ στα φωνητικά και σε κάποια μικρότερα σε διάρκεια κομμάτια, με ξεκάθαρες post-punk και new wave επιρροές. Η μεγάλη τους νίκη είναι ο αβίαστος και πλήρης τρόπος με τον οποίο έχουν εντάξει την παράδοση της ανατολικής μεσογείου, χρησιμοποιώντας τις «μεθυστικές» ανατολικές μελωδίες και ρυθμούς για να εντείνουν την ψυχεδελική έκσταση της μουσικής τους.

Το ταξίδι που οι Dury Dava βάζουν τους ακροατές περνά από 10 κομμάτια, που – παρά τον κοινό τους άξονα – διαφοροποιούνται αρκούντως μεταξύ τους. Το Αφρική που ανοίγει το δίσκο αποτελεί ιδανικό μπάσιμο στο κλίμα του δίσκου, ενώ το αποδομημένο Κάνε Λίγο Αληθινά ρίχνει πολύ πετυχημένα την αυλαία. Στο ενδιάμεσο απλωμένα ψυχεδελικά έπη όπως το Τρίπτυχο, το 34522 και το Ταρλάμπασι, εναλλάσσονται με τα πιο άμεσα και εκρηκτικά Έλα Πάλι Να και Αταξία, την ιδιαίτερη παραδοξότητα του Ζούπα, το υπνωτιστικό Καλοκαίρι και το απόκοσμο χάος του Σατανά.

Η μόνη πραγματική ένσταση που θα μπορούσε έχει κάνεις από τον δίσκο, είναι τα φωνητικά. Φυσικά δεν θα απαιτούσε κανείς ο Δημήτρης Κούλογλου να είναι καλλίφωνος. Απλά ο τρόπος που τραγουδά είναι αρκετά ιδιαίτερος και πιθανόν να ξενίσει ακόμα και φίλους του είδους. Από την άλλη προσθέτει στην ιδιαιτερότητα των Dury Dava και αποτελεί μέρος της ταυτότητας τους. Προσωπικά το μόνο που με πείραξε είναι πως βγάζει μια αίσθηση επιτήδευσης, που δεν υπάρχει στο υπόλοιπο μουσικό κομμάτι του δίσκου και πιθανότατα να φταίνε και κάποιοι από τους στίχους για αυτό.

Εδώ όμως τελειώνουν και τα λίγα παράπονα. Οι Dury Dava κατάφεραν με την πρώτη τους προσπάθεια να δημιουργήσουν έναν από τους πιο ιδιαίτερους δίσκους στην ιστορία της ελληνικής προοδευτικής και ψυχεδελικής μουσικής. Με ξεκάθαρη γνώση για το τι παίζουν και πολύ ταλέντο για να το καταφέρουν, δημιούργησαν το δικό τους μουσικό παράδοξο. Μόνο για αυτό τους αξίζουν συγχαρητήρια. Μακάρι στη συνέχεια της πορείας τους να κρατήσουν αυτή την έμπνευση και να εξελιχθούν ακόμα πιο πολύ, ταξιδεύοντας στην Μεσόγειο και αποφεύγοντας τους σκοπέλους της τυποποίησης.

8 / 10

Κώστας Μπάρμπας

 

2η γνώμη

 

Σαν σε τελετουργία, με την ενεργητικότητα να προσεγγίζει τον διονυσιασμό, το αθηναϊκό σύνολο των Dury Dava επιδίδεται σε ουσιαστικό σαματά. Η ψυχεδέλεια, με την ευρεία έννοια, βρίσκεται στο επίκεντρο του παρθενικού, ομώνυμου δίσκου τους, κουμαντάροντας κατάλληλα τις διαθέσεις των συνθέσεων. Ο δε σουρεαλιστικός χαρακτήρας που αποτυπώνεται στο πεδίο των στίχων, εντείνει σταδιακά την ευφορία και υφαίνει ένα πέπλο ψυχικής ανάτασης γύρω από τις ακροάσεις. Κι είναι απολύτως σημαντικό και αρκούντως συναρπαστικό το γεγονός ότι η τετραμελής αυτή παρέα, στήνει τις ιδέες της ανακατεύοντας φιλόδοξα μα και εξόχως αποτελεσματικά ήχους δυτικής, ανατολίτικης και αφρικανικής προέλευσης. Παρά το νεαρό της ηλικίας τους, λοιπόν, τα μέλη των Dury Dava δείχνουν να έχουν αφομοιώσει τα κελεύσματα των ’60s και ’70s, είτε αυτά προέρχονται από psych δρώμενα του San Francisco (το εισπράττεις στο ψυχοτρόπο στίγμα των κομματιών του LP), είτε από το κοσμικό ροκ των Can (το βιώνεις τόσα στα εξωτικά και απόκοσμα στοιχεία και στο funky groove τους), είτε από τον άγριο λυρισμό των Velvets (το νιώθεις στον τραχύ ρομαντισμό και τις λυσεργικές αναπτύξεις τους), είτε από τις jazz/blues ξεχαρβαλωσιές του Captain Beefheart (το αρπάζεις στις πειραγμένες κλιμακώσεις τους) και τα μετουσιώνουν απολαυστικά σε μια δική τους ηχητική διάλεκτο, μακριά από αυτοπεριορισμούς και προκαθορισμένη έκβαση του ύφους τους.

8 / 10

Παναγιώτης Σταθόπουλος

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης