Cynic – Ascension Codes

[Season Of Mist, 2021]

Εισαγωγή: Τάσος Ποιμενίδης

Οι Cynic είναι μία από τις σημαντικότερες progressive μπάντες στην ιστορία της μουσικής και ας είναι το έργο τους τόσο μικρό σε ποσότητα. Με ένα album ανά δεκαετία τις τέσσερις τελευταίες δεκαετίες, δύο καταφανή αριστουργήματα, τα Focus και Traced In Air και ένα καλό album αλλά μάλλον λίγο συγκρινόμενο με τα δύο πρώτα τους (Kindly Bent to Free Us) άλλαξαν σε πολύ μεγάλο βαθμό το ευρύτερο progressive metal του σήμερα. H πιθανότητα να βρει κανείς στις αρχές της δεκαετίας του ‘90 στην Florida τέσσερα σχεδόν αμούστακα παιδιά να αγαπούν με θέρμη την jazz fusion όσο και το τεχνικό death metal ήταν σχεδόν ανύπαρκτη, να όμως που συνέβη και η ατομική βόμβα του Focus άφησε ενεργό φορτίο που πλέον εντοπίζεται στην πλειονότητα των τεχνικών death metal μπαντών αλλά και σε αρκετές progressive metal μπάντες του σήμερα. Η απώλεια των δύο Seans, αυτών των απίθανων one of a kind μουσικών ήταν οδυνηρή, αλλά ο Masvidal βρήκε το θάρρος να επιστρέψει με καινούρια μουσική που όχι μόνο τιμάει τη μνήμη τους, αλλά είναι από τις θριαμβευτικότερες στιγμές των τελευταίων ετών.


 

Το σήμα μεταδόθηκε, το συναίσθημα ελήφθη

Η σκιά του θανάτου τα τελευταία χρόνια ήταν πολύ βαριά για τον Paul Masvidal, τον αντίκτυπο του οποίου έχει εκφράσει και ο ίδιος ο Masvidal μέσα από τους social media λογαριασμούς του. Ο ήδη απών από την μπάντα για χρόνια Sean Reinert είναι μάλλον ο πρώτος drummer στην ιστορία που πάντρεψε το extreme metal με το fusion drumming, ενώ ο μοναδικός Sean Malone που δεν έλειψε σχεδόν ποτέ από την μπάντα υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους μπασίστες παγκοσμίως. Πώς μπορεί κανείς να αντικαταστήσει δύο μουσικούς γίγαντες;

Στην θέση του πρώτου, ο Masvidal επέλεξε έναν από τους πιο εκπληκτικούς ντράμερ της γενιάς του, τον σπουδαίο Matt Lynch. Η δουλειά του στο album σε σημεία είναι από άλλο πλανήτη, φυσικά με καταβολές από τον αποθανόντα προκάτοχο του, αλλά προσθέτοντας τη δική του πανίσχυρη μουσική προσωπικότητα. Πραγματικά δεν μπορώ να φανταστώ πολλούς drummers που θα μπορούσαν να έχουν τόσο ταιριαστή και φανταστική απόδοση σαν τη δική του σε αυτή τη δουλειά.

Όσο για τον Malone; Εδώ η επιλογή του Masvidal ήταν να μην αντικατασταθεί. Οι μπασογραμμές είναι παιγμένες από το bass synthesizer του Dave Mackay οποίος είναι υπεύθυνος και για τα πλήκτρα που σε αυτό τον δίσκο έχουν πολύ έντονο και κεντρικό ρόλο με ήχους που αναδεικνύουν άψογα τις συνθέσεις. Έχοντας άλλο ένα μελωδικό όργανο λοιπόν πλην της ηλεκτρικής κιθάρες, ακούμε ένα πολύ πλούσιο ηχητικά αποτέλεσμα και εμπνευσμένα θέματα που δεν είχαμε ξανασυναντήσει σε Cynic δίσκους. Η δε δουλειά με το bass synth σε σημεία είναι τόσο πειστική που αν δεν το διάβαζα δεν θα μάντευα ποτέ ότι δεν ανήκει σε κανονικό μπάσο. Η δε συμμετοχή του χαρισματικού Plini στις lead κιθάρες αποτελεί ένα ακόμη σπουδαίο μουσικό υλικό από το οποίο φτιάχτηκε το Ascension Codes.

Οι απώλειες μοιραία έχουν σημαδέψει το δίσκο, πώς θα μπορούσε άλλωστε… Ο Masvidal είναι ένας άνθρωπος που ανέκαθεν είχε ροπή προς τη φιλοσοφία, τις θρησκείες της Ανατολής και τη φύση και ο θάνατος τροφοδότησε τη σκέψη του και το υλικό αυτής της δουλειάς τόσο σε ατμόσφαιρα όσο και στιχουργικά. Όμως ο δίσκος δεν είναι βουτηγμένος στον θρήνο και στην απώλεια, αλλά παίρνει τα γεγονότα αυτά και τα επεξεργάζεται, δίνοντας τροφή για σκέψη και ενδοσκόπηση.

Που τοποθετείται όμως μουσικά ο δίσκος; Προσωπικά μου δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι φαντάζει σαν μια φυσική συνέχεια του Traced in Air που είναι και ο δίσκος του παρελθόντος τους που φαντάζει εγγύτερα, κρατώντας όμως και κάποια στοιχεία από τα πιο rock του Kindly Bent to Free Us, ενώ ανάμεσα στα main κομμάτια υπάρχουν πάντα ambient interludes που ακούγονται πολύ ατμοσφαιρικά και spacey. Οι ρυθμικές metal κιθάρες επέστρεψαν για τα καλά μετά την φτωχή τους παρουσία στον προηγούμενο δίσκο και το αποτέλεσμα δικαιώνει τον Masvidal αλλά και όσους γκρίνιαζαν για το metal στοιχείο που έλειπε και τόσο ταίριαζε στους Cynic. Μαζί με τις κιθάρες επέστρεψε και το vocoder που αποτελεί σήμα κατατεθέν τους.

Πρόκειται για έναν δίσκο που ενώ ακούγεται 100% Cynic, ταυτόχρονα δείχνει και έναν συνθέτη που δεν φοβήθηκε σε πολλά σημεία να βγει από το comfort zone του. Ένα αυθεντικό redefinition της μπάντας, επ’ ουδενί αναμάσημα των παλιών δουλειών της μπάντας, αλλά ένα έργο που απλώνει το ένα χέρι του στο παρελθόν και με το άλλο δείχνει το παρόν και το μέλλον. Μια δουλειά που ακούγεται και βιώνεται στην ολότητα της, χωρίς χτυπητές αδυναμίες με ποιότητα που δεν πέφτει σχεδόν ποτέ κάτω του εξαιρετικού. Ένα album που γεννήθηκε με θάνατο και θρήνο που αποτελεί ταυτόχρονα μια γιορτή της ζωής και της ψυχής, ένας από τους καλύτερους δίσκους των τελευταίων χρόνων.

9 / 10

Τάσος Ποιμενίδης

 

2η γνώμη

 

Το 2020 ήταν μία τραγική χρονιά για αυτούς τους prog metal οραματιστές με έδρα το Miami. Με τα δύο τρίτα του κύριου γκρουπ απόντα πια, ένα άλμπουμ επιστροφής φαινόταν αδύνατο, αλλά η μυστικιστική κοσμοθεωρία του Masvidal τον οδήγησε να ξεκινήσει αυτό το νέο ταξίδι. Σε αυτόν τον δίσκο οδηγείται στο παρελθόν για να ξαναβρεί και να τιμήσει τους πεσόντες φίλους του. Το άλμπουμ ακούγεται αιθέριο, απόκοσμο, μοναδικό και απίστευτα ατμοσφαιρικό. Η μουσική είναι περίπλοκη και σύνθετη, αλλά όλη αυτή η πολυπλοκότητα λειτουργεί για να δημιουργήσει ένα σκοτεινό χαλαρό ηχητικό τοπίο. Ίσως το μεγαλύτερο μειονέκτημα που έχει το άλμπουμ είναι τα ιντερλούδια που μοιάζουν πολύ και με βγάζουν από τη ροή του άλμπουμ. Ωστόσο και παρά αυτό το παράπονο, οι συνθέσεις εξακολουθούν να έχουν σταθερότητα και να κρύβουν αρκετές λεπτομέρειες. Λατρεύω το πώς το στυλ του εξωφύλλου δεν έχει αλλάξει και μοιάζει αυθεντικά με τα παλιά. Το Ascension Codes είναι ένα παράξενα όμορφο έργο που περιέχει μια μυστηριώδη αιθέρια ενέργεια που σε ελκύει και σε κάνει να νιώθεις ότι μόλις πέρασες από μια αστρική πύλη και έγινες μάρτυρας κάτι εκτός ​​των συνηθισμένων. Φοβερή δουλειά Paul!

8.5 / 10

Goran Petrić