Caligula’s Horse – In Contact

[InsideOut, 2017]

Εισαγωγή: Μελέτης Δουλγκέρογλου
Μετάφραση: Αλέξανδρος Μαντάς
19 / 09 / 2017

Υπάρχουν συγκροτήματα τα οποία είτε ελλείψει διαφήμισης είτε άγνοιας των ακροατών, παραμένουν στη λήθη ή ως επτασφράγιστο μυστικό θέμα συζήτησης των οπαδών τους. Οι Caligula’s Horse αν και ανήκουν σε μια ραγδαίως ανερχόμενη σκηνή όπως αυτή της Αυστραλίας και έχοντας παράξει ποιοτικότατες κυκλοφορίες, παραμένουν σχετικά άσημοι. Το άλογο του Καλιγούλα (φημολογείται πως ο παράφρων αυτοκράτωρ διόρισε ως μέλος της ρωμαϊκής συγκλήτου το αγαπημένο του άλογο Ιncitatus το 40 μ.Χ.) είναι το πνευματικό παιδί του εξαιρετικά ταλαντούχου συνθέτη και κιθαρίστα Sam Vallen, ο οποίος με τον εξίσου ικανό τραγουδιστή Jim Grey αποτελούν το σταθερό πυρήνα του σχήματος. Κατόπιν διάφορων πειραματισμών στη σύνθεση του σχήματος ανά κυκλοφορία, αισίως φτάσαμε στην τέταρτη κυκλοφορία του συγκροτήματος. Καίτοι ο προπομπός Bloom αποτέλεσε την πιο προσιτή και ίσως όχι ισάξια με τα εξαιρετικά δύο πρώτα albums κυκλοφορία, οι προσδοκίες έχουν τεθεί υψηλά με το τέταρτο album των Αυστραλών καλλιτεχνών.


 

Creatio Altae Aestheticae

Tο concept του δίσκου πραγματεύεται τη φύση της τέχνης, την έμπνευση και τη δημιουργικότητα καθώς και την πίεση του αδηφάγου κοινού. Το όλο θέμα σπονδυλώνεται δια μέσου τεσσάρων ξεχωριστών ιστοριών. Η τέχνη βέβαια είναι πολυφυής, άραγε το παρόν δημιούργημα είναι επαρκώς πολυσχιδές για να την προσεγγίσει;

Με μεγάλη ευχαρίστηση  διαπιστώνουμε πως ναι. Οι ίδιοι οι Caligula’s Horse ανέφεραν πως εργάσθηκαν με ακάματο ζήλο μέχρι να βελτιστοποιηθεί το εγχείρημα ετούτο, μια δήλωση που επαληθεύεται σε κάθε νότα, σε κάθε μουσική γέφυρα, σε κάθε περιπλάνηση επί του πενταγράμμου. Η ωριμότητα στη γραφή του Vallen είναι η ζωογόνος δύναμη του In Contact, μια δύναμη με μεταβλητό σημείο εφαρμογής και κατεύθυνση ανάλογα το ηχόχρωμα του Grey. Φυσικά, οι συμμετοχές των Cooper και Griffin στο rhythm section αλλά και του Goleby στα συνοδευτικά κιθαριστικά θέματα, συμπληρώνουν εμφατικά το μουσικό ψηφιδωτό.

Ο λυρισμός ερωτοτροπεί με την επιθετικότητα, η θεατρικότητα (ακούστε τη στιχουργική απαγγελία στο ιντερλούδιο Inertia and the Weapon of the Wall) συναντά τη μελαγχολία, το παρελθόν συνδιαλέγεται με τη μουσική τάση του σήμερα. Η φαρέτρα των Caligula’s Horse περιέχει βέλη που τρυπάνε αποτίoντας φόρο τιμής στο progressive rock και σαΐτες που σφυρίζουν στον ήχο του προοδευτικού και μη metal, σε μια έκκεντρη πορεία προς το στόχο, διότι περιμετρικά του κέντρου εδράζουν οι jazz δομές κι αναφορές και κάποια βέλη καρφώνονται εκεί. Φυσικά, οι εκάστοτε επιλογές καθορίζονται και από τη θεματική των αυτόνομων ιστοριών. Για να μην μακρηγορήσω , θα αναφέρω την πρώτη αφήγηση από τις τέσσερις του δίσκου. Τις υπόλοιπες μπορείτε να τις ανακαλύψετε, ακούγοντας το βαρυσήμαντο αυτό album.

Η εναρκτήρια ιστορία του In Contact λοιπόν σχετίζεται με έναν αλκοολικό ζωγράφο ο οποίος δημιουργεί με τη βοήθεια της εξάρτησης του αν και πασχίζει να ξεφύγει από αυτήν. Η δημιουργικότητα αποτυπώνεται με το μυσταγωγικό ύφος του Dream the Dead ενώ η εσωτερική ψυχολογική πίεση από το κοινό του ζωγράφου του απαιτεί τις δημιουργίες του ακόμα και με κόστος την ίδια τη ψυχική του ακεραιότητα, αποτυπώνεται μέσω της djent αισθητικής του πολύ δυναμικού Will’s Song. Η απόφαση του ζωγράφου να επιτελέσει άλλον έναν πίνακα, εξιστορείται από το πιο αισιόδοξο και μελωδικό The Hands are the Hardest, μια σύνθεση-προέκταση της λογικής που ακολουθήθηκε στον προπομπό του In Contact, το Bloom, ενώ η ανάγκη για απεξάρτηση και διαύγεια δηλώνεται στο θλιμμένο και συνάμα πολύ όμορφο Love Conquers All. Με παρόμοια λογική, ξεδιπλώνεται η συνθετική ικανότητα των Caligula’s Horse και επιτυγχάνουν μάλιστα να γράψουν αξιομνημόνευτες συνθέσεις που εντυπώνονται στη μνήμη του ακροατή κυρίως λόγω της προσεγμένης αλλά όχι ευτελώς εμπορικής δουλειάς στα κουπλέ και ρεφρέν.

Αισθητές αδυναμίες στο Ιn Contact δεν υπάρχουν, οι όποιες αναφορές στην υπάρχουσα δισκογραφία της μπάντας (το Graves θυμίζει το ντεμπούτο ενώ το εναρκτήριο Dream of the Dead όπως προαναφέρθηκε θυμίζει την Bloom εποχή) βρίσκονται προκειμένου να συνδέσουν όλο το φάσμα του ήχου των Caligula’s Horse. Επί συνόλω, το In Contact αποτελεί μια ώριμη δήλωση του σχήματος πως πρέπει να θεωρούνται ως μια από τις λίγες αιχμές των δοράτων του προοδευτικού μεταλλικού χώρου. Μέχρι το σύνολο των ακροατών μπορέσει να εμπεδώσει τη βαρύτητα του παρόντος πονήματος, εκείνο θα φιγουράρει άνετα στην κορυφή της λίστας των προτιμήσεων μου.

9 / 10

Μελέτης Δουλγκέρογλου

 

2η γνώμη

 

To In Contact είναι το τέταρτο κατά σειρά full-length album των Caligula’s Horse και απ’ ό,τι φαίνεται αυτό που πλέον μπορεί να τους κάνει να θεωρούνται σημείο αναφοράς στο σύγχρονο progressive metal. Κλασικές prog metal, djent και alternative επιρροές αναμειγνύονται ομοιογενώς. Παρότι το album συνολικά κυμαίνεται σε υψηλά επίπεδα ποιότητας, πιστεύω ξεχωρίζουν τα Dream the Dead, Songs for No One και το δεκαπεντάλεπτο Graves που προσωπικά μου άσκησε μια σχεδόν μαγνητική έλξη. Οι κιθάρες των εξαιρετικά ταλαντούχων Sam Vallen και Adrian Goleby είναι για σεμινάριο και ειδικά στα leads έχει γίνει καταπληκτική δουλειά. Το rhythm section ακολουθεί κατά πόδας υποστηρίζοντας με άρτιο τρόπο τα τραγούδια. Ο δε Jim Grey αποτελεί τον ιδανικό ερμηνευτή για το υλικό τους. Τεχνική κατάρτιση και τραγουδοποιία ισορροπούν τέλεια εδώ, πράγμα που είναι ζητούμενο για μια prog metal μπάντα, αλλά όπως ξέρουμε και το  πιο δύσκολο πράγμα να επιτευχθεί. Ένα από τα καλύτερα albums προοδευτικής metal μουσικής των τελευταίων ετών, αυτόφωτο και γεμάτο προσωπικότητα.

9 / 10

Τάσος Ποιμενίδης

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης