Birth – Born

[Bad Omen Records, 2022]

Εισαγωγή: Θωμάς Σαρακίντσης

Για τους δύο δίσκους των Astra και το μοναδικό άλμπουμ των Psicomagia γίνεται συχνή αναφορά. Πρόκειται περί αριστουργηματικών πονημάτων, υλικό το οποίο αναδείκνυε μουσικούς με πολλές δυνατότητες. Η μουσική αμφότερων μάς έκανε δίχως καμία υπερβολή να τρίβουμε τα αφτιά μας, οπότε η απουσία τους παραμένει αισθητή. Στην υπό παρουσίαση και πρώτη ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά των Birth (προηγήθηκε το φερότιτλο EP) συμμετέχουν μέλη που πρωτοστατούσαν στα πραναφερθέντα σχήματα. Το line up έχει ήδη γνωστοποιηθεί, μέλη τα οποία κάποια λιγότερο κάποια άλλα περισσότερο καθόρισαν τον ήχο και το ύφος των Astra και Psicomagia. Ας αφιερωθούμε λοιπόν στην ακρόαση μίας άκρως αναμενόμενης κυκλοφορίας, ελπίζοντας σε μία ανάλογη του παρελθόντος  συνέχεια.


 

Καλλιτεχνική και αισθητική αναγωγή στο παρελθόν

Οι Birth, όπως καταδεικνύει και το εκπληκτικό εξώφυλλο, ασχολούνται με το γεγονός της γέννησης του ανθρώπινου είδους. Οι Αμερικανοί εμπνεόνται από το εν λόγω ζήτημα και ενδύουν με μουσική τις υπαρξιακές ανησυχίες τους. Το εξώφυλλο αναπαριστά με γλαφυρό τρόπο τις βιολογικές συνιστώσες της ύπαρξης και καθρεπτίζει το μουσικό σκέλος. Η ακρόαση του Born συνιστά μία εξώκοσμη εμπειρία, καθώς οι εικόνες μετατρέπονται σε ήχους. Ήχοι που ανήκουν σε άλλη σφαίρα.

Η έλευση του Born δεν άργησε σε σχέση με την πρόσφατη κυκλοφορία του EP τους, με το οποιο ασχοληθήκαμε επισταμένως. Τρεις συνθέσεις από το EP (Descending Us, Cosmcic Tears, Long Way Down) περιλαμβάνονται και στο Born. Ξεκινώντας ανάποδα, οι αδυναμίες δεν είναι χτυπητές, ούτε καν εμφανείς. Τουναντίον, οι έξι συνθέσεις δομούνται επί ενός άρτιου, γεμάτου ζέση και ξεκάθαρων ιδεών prog, με επικολυρικές προεκτάσεις (Another Time, For Yesterday) και συναισθηματικές εκρήξεις (Descending Us), περίτεχνα θέματα (Long Way Down) ακόμη και τζούρες από Deep Purple εποχής Burn (η funk / soul εισαγωγή του Cosmic Tears). Συνολικά, από τις έξι σνυθέσεις  οι δύο είναι ορχηστρικές, και είναι εξαιρετικές (Born, Cosmic Tears), ενώ να υπογραμμιστούν τα πολύ καλά και πιασάρικα φωνητικά του Conor Riley, κάτι που δεν αποτελεί κανόνα σε vintage prog σχήματα. Αντιθέτως, οι καλές φωνές σπανίζουν.

Ένα από τα θετικά που αποκομίζουμε από τις πρώτες ακροάσεις είναι το ακαθόριστο των επιρροών που διατρέχουν τη μπάντα. Αναμφισβήτητα, το ψυχεδελικό prog rock τους με ρανίδες από συμφωνικό και space rock είναι προϊόν Ευρωπαϊκής σχολής. Μετά από συναπτές ακροάσεις αντιλαμβανόμαστε την επίδραση που έχουν ασκήσει σχήματα τύπου ELP, Pink Floyd, Nektar, Camel αλλά και ιταλικές prog μπάντες. Κάπου μεταξύ όλων αυτών, με τη διαφορά ότι η προσωπικότητα του σχήματος δεν καταργείται ελέω Brian Ellis και Conor Riley (υπεύθυνοι και για τη παραγωγή και ως επί το πλείστον για το τελικό αποτέλεσμα, αν και αξίζει να σημειωθεί ότι η μπάντα αποτελείται  γενικά από καλλιτέχνες που μετρούν χρόνια εμπειρίας στο χώρο), λαμβάνει σάρκα και οστά το ηχητικό όραμα των Birth.

Ένα επίσης θετικό γνώρισμα είναι πως το Birth δεν συνεχίζει από εκεί που σταμάτησαν τα Black Chord ή το Psicomagia. Δίχως να προκαλεί σοκ ή να πλέει σε αχαρτόγραφητα νερά πρόκειται περί ενός αυτόφωτου πονήματος και προσθέτει επιπλέον πόντους στο βιογραφικό του συγκροτήματος.

Παρόλο που στο βάθος ελπίζουμε να ξαναδούμε το λογότυπο των Astra, το δείγμα των Birth είναι εξαιρετικό. Πληθώρα ουσίας και εκλεπτυσμένων συνθέσεων, εκτελέσεις με ευφάνταστα και συνάμα περιπετειώδη θέματα, prog που παραπέμπει σε μία άλλη εποχή αλλά αποτελεί προϊόν σημερινών εξελίξεων.

8.5 / 10

Θωμάς Σαρακίντσης

 

2η γνώμη

 

Το psych / prog σχήμα των Birthαπό το San Diego μόλις κυκλοφόρησε τον πρώτο ολοκληρωμένο δίσκο με τίτλο Born. Το συγκρότημα αυτών των ταλαντούχων μουσικών που εγκαταστάθηκαν στη Δυτική Ακτή διαμόρφωσαν ένα άλμπουμ που προέρχεται από την αποκλειστικότητα και την κομψότητα του πιο σύνθετου μέρους του progressive rock, καθαρά αγκυροβολημένο στην αισθητική των 70s. Ο συνολικός ήχος έχει στοιχεία από τους Astra σε σημεία, αλλά η μπάντα ακολούθησε μια ελαφρώς διαφορετική προσέγγιση στη σύνθεση και το παίξιμο και φαίνεται ότι έχουν μάθει καλά το είδος;, κατανοώντας τη σημασία της αργής ανάπτυξης, διατηρώντας το ενδιαφέρον με μια μεθυστική ατμόσφαιρα και όταν είναι απαραίτητο, συγκρατούνται αρκετά για να δημιουργήσουν δυναμική ένταση και τελικά μία σαγηνευτική εμπειρία. Υπάρχει μια λεπτή ισορροπία μεταξύ του ήχου του Mellotron και των μερών της κιθάρας. Φωνητικά είναι λίγο μονότονο, αλλά ταιριάζει με τη γενική μελαγχολική διάθεση της μουσικής, η οποία είναι αρκετά σκοτεινή. Όλα εδώ ακούγονται καθαρά και ρευστά, χωρίς καμία βοήθεια ή κάποιο κόλπο σε επίπεδο παραγωγής. Υπήρχαν αρκετά καλά vintage prog άλμπουμ τα τελευταία χρόνια, αλλά δεν κατάφεραν να ανακτήσουν αυτό το ελεύθερο πνεύμα και ατμόσφαιρα της δεκαετίας του ’70. Οι Birth το έκαναν σχεδόν αβίαστα στο Born.

8.5 / 10

Goran Petrić