Arabs in Aspic – Syndenes Magi

[Apollon Records, 2017]

Εισαγωγή: Θωμάς Σαρακίντσης
Μετάφραση: Αλέξανδρος Μαντάς
07 / 11 / 2017

Οι συνειρμοί όταν αντικρύζεις για πρώτη φορά το όνομα Arabs in Aspic είναι αφενός προδήλως δεδομένοι αφετέρου κάπως παραπλανητικοί. Αναρωτιέσαι αν θα σε απασχολήσει κάτι πραγματικά ενδιαφέρον και ξεχωριστό ή αν πρόκειται για ένα ακόμα συγκρότημα το οποίο δημιουργήθηκε για να αποτίσει ευγνωμοσύνη στους δικούς του εμπνευστές. Η πρώτη μπάντα που αβίαστα έρχεται στη σκέψη είναι η εξής μία, αυτή που συνέθεσε το αξεπέραστο Larks’ Tongues in Aspic. Είτε είσαι ένας δυνάμει ακροατής των Νορβηγών είτε βίωσες αυτή την εμπειρία προ δεκατριών ετών όταν στο underground κύκλωμα των μανιακών ακόλουθων του ευρύτερου progressive rock συζητιόταν πολύ η κυκλοφορία του παρθενικού τους album, οι πρώιμες σκέψεις κατακλύζονται από επιφυλακτικούς συλλογισμούς φοβούμενος μήπως η αύρα των King Crimson επισκιάσει καθετί προσωπικό και μοναδικό, ωσότου το δισκίο εισέλθει στη συσκευή αναπαραγωγής επιβεβαιώνοντας μερικώς τις προαναφερθείσεις σκέψεις.


 

Το επιστέγασμα της δισκογραφικής τους πορείας

Ιθύνων νους των Νορβηγών αποτελεί ο κιθαρίστας / τραγουδιστής Jostein Smeby ενώ η μπάντα, με εξαίρεση το ντεμπούτο της, είναι κουαρτέτο αποτελούμενη εδώ και επτά έτη από την ίδια σύνθεση. Επίσης να σημειωθεί ότι ονομαστικά αλληθώριζαν μεταξύ δύο τίτλων, αυτό του Arabs in Aspic II και του Arabs in Aspic˙ το δεύτερο επανακατοχυρώθηκε όταν οι Νορβηγοί υπέγραψαν, λίγο πριν την κυκλοφορία του τρίτο τους δίσκου, στην ιταλική Black Widow Records.  Οι Arabs in Aspic λοιπόν θέτουν σε κυκλοφορία το νέο τους δημιούργημα ονόματι Syndenes Magi, το πέμπτο στη σειρά album τους. Αναφορικά με τον τίτλο, παρόλο που είμαι ο κατεξοχήν αναρμόδιος για να μεταφράσω φράσεις της ευρύτερης σκανδιναβικής γλώσσας, οι Arabs πλέκουν το εγκώμιο της αμαρτίας καθώς ο τίτλος, έπειτα από ένα υποτυπώδες ψάξιμο, αναφέρεται στη «Μαγεία της Αμαρτίας». Αυτή τη μαγεία ενσαρκώνει σουρεαλιστικά το εξώφυλλο, το οποίο φιλοτεχνήθηκε επιβεβαιώνοντας τη γνωστή αφαιρετική retro αισθητική την οποία ακολουθούν κατά πόδας από το πρώτο τους album.

Το πρώτο πραγματικά ενδιαφέρον γεγονός που κομίζουν οι Νορβηγοί δια του νέου τους δίσκου βρίσκεται στο στίχο και στη γλώσσα. Οι Arabs παρουσιάζουν το δημιούργημά τους εξ ολοκλήρου αποδοσμένο στιχουργικά στη φυσική τους γλώσσα. Αυτό εν πρώτοις μου μετέφερε κάτι από την παράδοση των μέγιστων Høst και Trettioåriga Kriget, αλλά ουδόλως αναφέρονται οι προαναφερθέντες ως παράδειγμα ηχητικής παραλληλίας. Aυτή μάλλον θα πρέπει να αναζητηθεί τόσο στα πεδία των συγκροτημάτων που πρωτοστάτησαν στα 70s όσο και σε νεώτερες μπάντες, συγκροτήματα που δόμησαν τον ήχο τους κάνοντας ευρεία χρήση του hammond organ. Ανέκαθεν οι Νορβηγοί φλέρταραν με τους ιεροφάντες του prog King Crimson επί John Wetton, τους Deep Purple Mark II, τους Ιταλούς Wicked Minds και ενίοτε με τον doomy riff πυλώνα των Black Sabbath. Παράλληλα, εκφάνσεις του 60s psychedelic rock είναι έκτυπες στο ύφος τους όπως και συγκροτήματα – θρύλοι του hammond driven heavy prog όπως οι Atomic Rooster και οι Bodkin. Αυτές οι μπάντες, άλλες λιγότερο άλλες περισσότερο, δίνουν το στίγμα του ήχου και του ύφους των Νορβηγών.

Ο δίσκος απαρτίζεται από τρεις μονάχα συνθέσεις, το ομότιτλο και τη συνέχεια του Mørket, τα Mørket 2 και 3 αντίστοιχα, που συναντάται στο εκπληκτικό Strange Frame of Mind. Το ομώνυμο του δίσκου εκκινεί jazzy και ρυθμικά με το μπάσο και τα πλήκτρα να πρωταγωνιστούν. Ακολουθεί ένα βαρύ κιθαριστικό riff εφάμιλλο της Robert Fripp σχολής, ενώ οι πολυφωνίες που ακολουθούν ανακαλούν τον αοιδό David Byron και γενικότερα ψήγματα από τους Uriah Heep συναντώνται σε διάσπαρτα σημεία των συνθέσεων. Το εμβόλιμο ταξιδιάρικο κιθαριστικό solo γίνεται αιτία αναρρίγησης, ενώ η αύρα των Pink Floyd της πρώιμης και μέσης φάσης τους είναι ευκρινής και έντονη σε αρκετές στιγμές του δίσκου. Πολύ ενθαρρυντική έναρξη, αλλά τα καλύτερα έρχονται όταν ορέγεσαι. Τα δύο Mørket είναι αυτά που τελειοποιούν τον ηχητικό καμβά των Νορβηγών. Το πρώτο ξεκινά με τον Stig Jørgensen (keyboards) στο προσκήνιο να δίνει το δικό του ρεσιτάλ εμφορούμενος από το πνεύμα του Richard Wright. Το refrain είναι απλά εκπληκτικό και η συνέχεια της σύνθεσης πιστοποιεί ότι οι Arabs in Aspic διαθέτουν προσωπικότητα και πλέον εμπειρία. Έχουν το χάρισμα να αποκρύπτουν τις επιρροές τους και αυτό το κάνουν με έναν καθ’ όλα πειστικό και αφομοιωτικό τρόπο. Το επόμενο και τελευταίο κομμάτι ξεκινά απαλά και ατμοσφαιρικά, για να μετατραπεί σε ένα heavy prog καθηλωτικό άσμα από το οποίο παρελαύνουν ήχοι που παραπέμπουν στους Pink Floyd, Uriah Heep και Deep Purple. Η μοναδική μου ένσταση έγκειται στο ότι έχουν παρατείνει τη χρονική διάρκεια της εν λόγω σύνθεσης η οποία θα μπορούσε να είχε συντμηθεί στα 10 – 12 περίπου λεπτά, δίχως την αχρείαστη παρεμβολή από sound effects. Έπειτα από αυτή την 7λεπτή περίπου παρέμβαση, το κομμάτι επανέρχεται στην κανονικότητά του με τον τρόπο που ξεκίνησε.

Συνοψίζοντας, οι Arabs in Aspic προσέφεραν ένα vintage heavy prog διαμάντι και δικαίως θα θεωρηθεί ως ο πιο ολοκληρωμένος δίσκος της καριέρας τους. Παρόλες τις μακρόσυρτες συνθέσεις, τα κομμάτια είναι μεστά με συγκεκριμένο προσανατολισμό και στόχευση. Επενδύουμε στην ποιότητά τους και τους ευγνωμονούμε.

9 / 10

Θωμάς Σαρακίντσης

 

2η γνώμη

 

Οι Arabs in Aspic αποτελούν μια τιμιότατη περίπτωση μπάντας επηρεασμένης από τα 70s. Στην πέμπτη studio δουλειά τους παρουσιάζονται καλύτεροι από ποτέ, χαρίζοντας έναν από τους πληρέστερους retro-prog δίσκους που θα ακούσετε φέτος. Οι τρεις μεγάλες σε διάρκεια συνθέσεις που περιέχονται στο album δεν κουράζουν στο ελάχιστο, αφού έχουν την σωστή περιπετειώδη prog εξέλιξη και κυρίως εμπνευσμένα θέματα και μελωδίες. Η ψυχεδελική πλευρά τους βγαίνει και αυτή στο προσκήνιο, με αποκορύφωμα το χάσιμο μετά τη μέση του Mørket 3, ενώ το σκηνικό ανά σημεία αποκτά αρκετά heavy πρόσωπο, όπως και King Crimson αναφορές (π.χ. στην αρχή του Syndenes Magi). Οι στίχοι στα Νορβηγικά προσθέτουν Σκανδιναβική χροιά στο τελικό αποτέλεσμα, αλλά δυστυχώς τα φωνητικά είναι τουλάχιστον μέτρια και όχι ιδιαίτερα, όπως και θα ήθελαν να ακούγονται. Αυτό βέβαια είναι και το μοναδικό χτυπητό μειονέκτημα μιας κατά τα άλλα πολύ δυνατής κυκλοφορίας.

7.5 / 10

Κώστας Μπάρμπας

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης