Magic Bus – The Earth Years

[Back to the Garden Records, 2020]

Εισαγωγή: Πάρης Γραβουνιώτης

Είναι εντυπωσιακό πώς μια σκηνή όπως αυτή του Canterbury με σχήματα όπως οι Soft Machine, Caravan και Egg επηρεάζει ακόμα και ως τις μέρες μας νέες μπάντες τόσο υφολογικά όσο και αισθητικά. Μία από τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις είναι οι Βρετανοί Magic Bus, οι οποίοι ντεμπούταραν το 2010 και κατάφεραν από κυκλοφορία σε κυκλοφορία να εξελίσσονται με αποκορύφωμα το εξαιρετικό Phillip The Egg του 2017 (οι κριτικές μας εδώ).

Φέτος, λοιπόν, με το The Earth Years έρχονται να μας αποδείξουν αν αυτή η συνεχόμενη ποιοτικά ανοδική πορεία θα έχει συνέχεια.


 

Μια μικρή οπισθοχώρηση

Όποιος έχει ασχοληθεί με τις προηγούμενες δουλειές των Magic Bus μπορεί να διαπιστώσει τη μεγάλη τους αγάπη για τον prog ήχου του Canterbury και την 60s West Coast ψυχεδέλεια όπως μας την παρουσίασαν ιστορικά σχήματα σαν τους Jefferson Airplane και Grateful Dead. Φαίνεται ότι εδώ, στην τέταρτη studio δουλειά τους, εστιάζουν πολύ περισσότερο σε αυτό το στυλ περνώντας με τον τρόπο τους έναν πιο hippie κοινοβιακό χαρακτήρα στον ακροατή. Η σύνθεση βέβαια παραμένει ίδια και απαράλλαχτη, με τον Paul Evans σε φωνή και κιθάρα, τον Terence Waldstadt στις κιθάρες και τον Jay Darlington στα πλήκτρα, σε μπάσο και drums αντίστοιχα τους Wihil Mellorz και Connor Spring, και την Vivien Goodwin-Darke σε κρουστά, δεύτερα φωνητικά και δυστυχώς όχι στο φλάουτο. Αυτό κάνει το The Earth Years να συτερεί σε μελωδία, δυστυχώς, σε σχέση με το προηγηθέν Phillip The Egg.

Από το ξεκίνημα κιόλας των Easy Om και Inca Trail είναι αντιληπτό ένα πιο χαλαρό και ήπιο ψυχεδελικό ύφος με τις ενορχηστρώσεις να είναι πολύ πιο απλές εν συγκρίσει με το πρόσφατο παρελθόν τους, οι κιθάρες λιγότερο heavy από ποτέ ακολουθώντας σχεδόν country rock μονοπάτια, και τα πλήκτρα να προσδίδουν ελάχιστα σε ατμόσφαιρα. Τα πράγματα δεν αλλάζουν στο ελάχιστο στα Setting Sun και The Road to Laz Mezquita που ακολουθούν, ολοκληρώνοντας μια σχεδόν μονότονη και άοσμη πρώτη πλευρά. Δυστυχώς οι προσδοκίες να ακούσουμε κάτι ηχητικά πιο πλούσιο και περιπετειώδες δεν εκπληρώνονται ούτε στη δεύτερη πλευρά με τα New Day και We Are One να συνεχίζουν στα ίδια επίπεδα μετριότητας και ουσιαστικά τα Barleycorn και Squirrel να σώζουν όλη την παρτίδα όπου για πρώτη φορά ακούμε διάσπαρτες μεν, progressive δε ιδέες που θυμίζουν κάτι από την Canterbury κληρονομιά.

Το χειρότερο συναίσθημα που σου δημιουργεί το The Earth Years είναι ότι δύσκολα σου δημιουργεί την επιθυμία να επιστρέψεις σε αυτό ως ακροατής, ενώ αν το καλοσκεφτείς δεν είναι ούτε κακό ούτε δυσάρεστο ως άκουσμα. Σίγουρα όμως είναι πισωγύρισμα για τη δισκογραφία των Magic Bus, οι οποίοι, όπως αναφέρθηκε και στον πρόλογο, έκαναν συνεχόμενα βήματα προς τα εμπρός. Εν κατακλείδι, κρατάμε 2-3 στιγμές, το πανέμορφο εξώφυλλο, και ευελπιστούμε να ξαναεπιστρέψουν στα πιο γνώριμα prog μονοπάτια για τα οποία τους αγαπήσαμε.

6 / 10

Πάρης Γραβουνιώτης

 

2η γνώμη

 

Με το The Earth Years οι Magic Bus εγκαταλείπουν την Canaa και αποβιβάζονται στη Γη. Η απουσία της Vivian-Goodwin Darke και του φλάουτού της, όπως και η αισθητά αδύναμη ταξιδιάρικη ατμόσφαιρα είναι τα σημαντικότερα μειονεκτήματα. Αντ’ αυτού, ενισχύθηκε ο ρόλος του κιθαρίστα Terence Waldstädt. Αρκετές συνθέσεις (Setting Sun, The Road to La Mezquita, We are One, Inca Trail) εμφορούνται από μία πέρα ως πέρα οπτιμιστική Καλιφορνέζικη αισθητική σε συνάρτηση με το Canterbury στοιχείο, το οποίο παρόλο που δεν είναι το ίδιο έκδηλο σε σχέση με το παρελθόν, είναι ακόμη διακριτό. Γενικότερα, το ύφος ακροβατεί μεταξύ West Coast rock, υπό του χίπικου κοινοβιακού χαρακτήρα της μπάντας και Canterbury ήχου. Παράλληλα, ανατολίτικα μυστικιστικά στοιχεία συναντώνται εδώ κι εκεί, όπως και 60s ψυχεδέλεια, χαρακτηριστικά τα οποία ανέκαθεν δεν ήταν ξένα με το ύφος του σχήματος. Πρόκειται περί ενός αρκετά καλού δίσκου, και κομμάτια όπως τα Barleycorn και Squirrel είναι από τα καλύτερα που έχει συνθέσει η μπάντα. Να σημειωθεί ότι τα εν λόγω αποτελούν τα αμιγώς prog κομμάτια του άλμπουμ. Απλά, εν συγκρίσει με το Phillip the Egg και τις δύο πρώτες δουλειές, το The Earth Years υπολείπεται συνθετικά.

7 / 10

Θωμάς Σαρακίντσης