Agusa ‎– En Annan Värld

[Kommun 2, 2021]

Εισαγωγή: Παναγιώτης Σταθόπουλος

To προοδευτικό rock των τελών ‘60s / αρχών ’70s έζησε (και ζει ακόμη) μια δεύτερη νιότη από το πρώτο μισό των ‘10s και αυτή η καλοδεχούμενη εξέλιξη οφείλεται εν πολλοίς στα όσα συμβαίνουν στο ανάλογο ηχητικό τερέν των σκανδιναβικών χωρών. Μέσα σε αυτό, διακρίθηκε η κολεκτίβα των Agusa από το σουηδικό Malmö, που πάτησε το κουμπί της εκκίνησης το 2013 για να εκδώσει έκτοτε τρία στουντιακά έργα και ισάριθμα που αποτυπώνουν τις επιδόσεις της ενώπιον κοινού.

Από την εν λόγω η συγκομιδή καθ’ ολοκληρία instrumental ηχητικών συλλήψεων, ξεχωρίζουν τα δύο πρώτα LP του σχήματος, κυρίως το Högtid του 2014 και το αμέσως επόμενο Två. Εντός τους, το γκρουπ έπλασε μια θαυμαστή και καθόλα συναρπαστική αλληλουχία στιγμιότυπων που τοποθετούν ευφορικά ισορροπημένα το rock νεύρο πλάι στην βουκολική, μυστικιστική και εν τέλει παγανιστική αύρα της υπαίθρου του τόπου του. Τριπαριστές κιθάρες και πλήκτρα βρήκαν μελωδικό αποκούμπι στο φλάουτο και από κοινού πέρασαν μια μαγική φορεσιά στις ακροάσεις μας.

Το τελευταίο full-length άλμπουμ των Agusa τιτλοφορήθηκε μονάχα με το όνομά τους και κυκλοφόρησε το 2017, απαθανατίζοντας ένα συγκρότημα σε καθοδική τροχιά. Η σαγήνη των μυσταγωγικών αρμονιών τους δεν λείπει, αλλά οι εκπλήξεις στις αναπτύξεις τους λιγόστεψαν σε μεγάλο βαθμό.

Το φετινό En Annan Värld τούς βρίσκει με δύο αλλαγές μελών (το μπάσο περνάει από τον Tobias Petterson στον Simon Ström, ενώ τα πλήκτρα από τον Jonas Berge στον Roman Andrén) και με διάθεση να σπρώξουν εγχείρημά τους σε νέες διαδρομές.


 

Ηχητικό πρόσωπο όχι ακριβώς φρέσκο αλλά (επιτέλους) απολαυστικό

Με την προαναφερθείσα μεταβολή στο lineup των Agusa από το 2017 και δεδομένου ότι το φερώνυμό τους άλμπουμ μαρτύρησε πτωτικές τάσεις στην δυναμική και τον αντίκτυπο των εμπνεύσεών τους, θα περίμενε κανείς και μια αλλιώτικη προσέγγιση στο περιεχόμενο του πλέον πρόσφατου τους δίσκου ονόματι En Annan Värld. Αντ’ αυτού, οι δύο συνθέσεις που τον απαρτίζουν αλλά και η μεταξύ τους εναλλαγή και λειτουργικότητα μάς μεταφέρουν απευθείας σε παραστάσεις από την έως τώρα πορεία του γκρουπ και κατ’ επέκταση σε κομβικά σημεία του συμφωνικού αλλά και του folk τμήματος του προοδευτικού rock των ’70s. Οι δε μελωδικές επιφάνειες που σκαρφίζεται το φλάουτο τραχύνονται από τα περάσματα παραμόρφωσης της κιθάρας και τις υποβλητικές συχνότητες των πληκτροφόρων (hammond και λοιπών ηλεκτρονικών keyboard). 

Το κλίμα του άλμπουμ χτίζεται στιγμή τη στιγμή, με τις λεπτομέρειες εδώ και εκεί να συγκροτούν μια ολότητα που μπορεί να μην επιφέρει πολλές εκπλήξεις αλλά αφήνει συγκινησιακά φορτία να αναδειχτούν. Μια τέτοια εξέλιξη δονεί την ατμόσφαιρα όταν, φερειπείν λίγο πριν τη μέση του εναρκτήριου Sagobrus, φλάουτο, κιθάρα και ρυθμικό σκέλος επιδίδονται σε ένα γαϊτανάκι μεταξύ σουηδικών παραδοσιακών απόηχων και rock, ενώ λίγο αργότερα πυροδοτείται μια αισθαντικότητα από το σόλο του hammond, τις ωδές του φλάουτου και τις ψυχεδελικές κιθαριστικές ριπές. Πρόκειται για μια καθόλα οργανική συνομιλία, δηλαδή δίχως λεκτικό έρεισμα, η οποία περνάει με ειδυλλιακό τρόπο από τις οδούς των Harmonium, Camel, Jethro Tull, Out of Focus, Kebnekaise και Änglagård.

25 λεπτά μετά, η βαρύτητα κάπως, κάπου μειώνεται ευδαιμονικά κι έχουμε ένα “space is the place”, για όλους ανεξαιρέτως, με τα τρεμάμενα vibes από το hammond, το φλάουτο και την κιθάρα να διαμορφώνουν ένα αιθέριο λυρισμό για ένα αδιάλειπτο δεκάλεπτο, ως ότου η αιωρούμενη κιθάρα και τα παραισθητικά πλήκτρα έρθουν στο προσκήνιο. Κι αυτό το «έπειτα», όπου τα ποιητικά αρπίσματα της ακουστικής κιθάρας και το ενθουσιώδες φλάουτο πάρουν τα ηνία σαν θαλασσοδαρμένοι καπετάνιοι σε απραξία, αποτελεί μια από τις πλέον μελίρρυτες καρτ ποστάλ της χρονιάς. Οι Floyd, οι King Crimson και οι Ragnarök ξεχωρίζουν μέσα στο πλήρωμα…

To En Annan Värld, τελικά, δεν είναι τίποτα άλλο από ένα ηχο-πορικό επιστροφής εκεί που πάλλεται η χαρά της φύσης και η προοπτική μιας ζωής πολύ έξω από εδώ λειτουργεί απελευθερωτικά, πέρα από οποιοδήποτε αστικό περιορισμό.

8 / 10

Παναγιώτης Σταθόπουλος

 

2η γνώμη

 

Το τέταρτο studio album των Agusa, τέσσερα χρόνια μετά τον ομώνυμο δίσκο τους που προσωπικά δεν με ενθουσίασε με τον υπερβολικά jamming χαρακτήρα του, το κουιντέτο από το Malmö επιστρέφει με δύο αλλαγές στη σύνθεση στη συνταγή των δύο side songs που είχε ακολουθήσει στο Två (2015). Στο En Annan Värld η μουσική παραμένει βαθιά ριζωμένη στα πρώιμα 70s, με το κοινοβιακό πνεύμα και τις κλιμακωτές αναπτύξεις των θεμάτων (και τα δύο κομμάτια διαρκούν πάνω από 20 λεπτά) να αναδεικνύουν το υπέροχο progressive / psych / folk rock των Agusa αποπνέοντας χαλαρότητα, ειλικρίνεια και πάνω απ’ όλα πειστικότητα. Το Sagobrus είναι από μόνο του ένας λόγος να ακούει και να αγαπά κανείς αυτή τη μουσική, ένα συγκλονιστικό epic με συναρπαστική εξέλιξη, πλούτο επιεικώς εμπνευσμένων ιδεών και γλυκύτατες φράσεις ως φόρο τιμής στους Camel. Αναμφισβήτητα είναι μία από τις κορυφαίες στιγμές των Agusa μέχρι σήμερα και φυσικά ένα από τα καλύτερα κομμάτια της χρονιάς. Το πιο ήπιο και αιθέριο, επίσης εξαιρετικό Uppenbarelser αποτελεί σχεδόν έκπληξη, εξερευνώντας την πιο ψυχεδελική πλευρά της μπάντας ξεκινώντας ακουστικά και καταλήγοντας σε ένα κλασικότροπο θέμα που χτίζεται άψογα, κλείνοντας έτσι έναν από τους κορυφαίους δίσκους της χρονιάς.

8.5 / 10

Δημήτρης Καλτσάς