Weedpecker – III

[Stickman, 2018]

Εισαγωγή: Δημήτρης Καλτσάς
07 / 02 / 2018

Οι Weedpecker είναι ένα psych / stoner / space rock κουαρτέτο από τη Βαρσοβία που ξεκίνησε δισκογραφικά το 2012 με το ομώνυμο EP, το ομώνυμο album το 2013 και συνέχισε με το II δύο χρόνια μετά αφήνοντας υποσχέσεις για το μέλλον. Η μετακίνησή τους σε νέα εταιρεία για την κυκλοφορία, τους βρήκε έτοιμους για ένα ανοδικό άλμα. Η Stickman είναι γνωστή ως η εταιρεία υπεύθυνη για τις κυκλοφορίες των Motorpsycho τα τελευταία 23 χρόνια, καθώς επίσης και για albums των 35007 και πιο πρόσφατα των Elder.

Όσοι είχαν επαφή με τους Weedpecker από τα πρώτα τους βήματα ήταν πιθανότατα έτοιμοι να δεχτούν αυτό που εκπλήσσει τους υπόλοιπους στο φετινό ΙΙΙ.


 

Η αλήθεια είναι αναπόφευκτη

Είχα την τύχη να έρθω σε επαφή με τους Weedpecker από το πρώτο τους album το 2013 και η αρχική μου εντύπωση (που δεν άλλαξε έκτοτε είναι η αλήθεια) ήταν πως ξεχώριζαν σε μεγάλο βαθμό από τον συρφετό των σύγχρονων stoner συγκροτημάτων που υπερεκτιμούνται πρωτοφανώς. Εδώ η ψυχεδέλεια ήταν σαφής (και όχι ανύπαρκτη) και μάλιστα απόλυτα επιτυχημένη, ενώ το grunge στοιχείο ταίριαζε απόλυτα. Η συνέχεια ήταν ανάλογη και στο ΙΙ, αλλά η εξέλιξη της μπάντας σχετικά μικρή. Αν έβαζα στοίχημα για τη συνέχεια, αυτό θα ήταν υπέρ μιας ανοδικής έκρηξης.

Όπερ και εγένετο με το IIΙ που κυκλοφόρησε φέτος από την Stickman και οι αλλαγές στον ήχο των Weedpecker είναι εντυπωσιακές. Το συμμετρικό εξώφυλλο του Maciej Kamuda κερδίζει αισθητικά τις εντυπώσεις κυρίως λόγω χρωμάτων αποτελώντας έναν ιδανικό πρόλογο για το ηχητικό περιεχόμενο. Όντως, η ατμοσφαιρική ψυχεδελικότητά τους κυριαρχεί ξανά, αλλά το stoner υποχωρεί και ενισχύονται περιπετειώδεις δομές και παιξίματα που παραπέμπουν στο ελεύθερο και εκρηκτικό πνεύμα των Motorpsycho, το βάρος των Elder (και οι δύο ομόσταβλοι των Πολωνών στην Stickman) και το μελωδικό riffing των Mastodon βέβαια, οι οποίοι αποτελούν βασική επιρροή και των Εlder. Είναι φανερό πως η αιθέρια psych / space ατμόσφαιρα δένει άψογα με το πιο τεχνικό πλέον παίξιμο της μπάντας. Οι κιθάρες και οι φωνές των αδελφών Wyro και Bartek Dobry ακούγονται πιο συγγενείς από ποτέ, σε αναπτύξεις ρυθμικών, lead ή ατμοσφαιρικών θεμάτων που κάνουν κάθε ακρόαση μία νέα, πλούσια εμπειρία. Ωστόσο, ο mvp σε αυτό το εκρηκτικό σύνολο είναι ο Grzegorz “Mroku” Pawlowski, που με το μπάσο του δίνει groove και βάθος, σε σημεία αποτελεί τρίτη κιθάρα φρασάροντας παράλληλα με τους Dobry, ενώ το δέσιμό του με τον ντράμερ Robert Kułakowski (aka Pan Falon) είναι απλά εντυπωσιακό.

Τα επιτεύγματα των Weedpecker φυσικά δεν σταματούν στα παραπάνω. Η στροφή τους σε πιο progressive πεδία τους βρίσκει στην πιο εμπνευσμένη τους φάση. Μεταξύ των πέντε κομματιών του δίσκου δεν υπάρχει κανένα σημείο κανενός που υστερεί, υπάρχουν όμως στιγμές που αποτυπώνονται στη μνήμη με ευκολία. Το εναρκτήριο Molecule είναι η ιδανική εισαγωγή και περιλαμβάνοντας όλα τα στοιχεία των Weedpecker σβήνει με έναν μεγαλειώδη psych / space τρόπο. Το Embrace είναι πιθανότατα το κορυφαίο κομμάτι της μπάντας μέχρι σήμερα συνδυάζοντας τεχνικό παίξιμο, μελωδίες σε περίσσεια και ένα συγκλονιστικό κόψιμο. Το From Mars to Mercury, το μεγαλύτερο σε διάρκεια κομμάτι της μπάντας μέχρι σήμερα, με το υπέροχο, ογκώδες riff του εξελίσσεται υπέροχα σε ένα proggy psych epic. Στο Liquid Sky (άλλο ένα καταπληκτικό εναρκτήριο riff εδώ) φαίνεται πόσο δουλεμένες είναι οι δομές των κομματιών με την ορχηστρική πλοκή να μαγεύει, ενώ το Lazy Boy and the Temple of Wonders είναι η πιο groovy στιγμή του album, κλείνοντας το III ιδανικά.

Αν υπάρχει ένα μειονέκτημα σε αυτόν τον πανέμορφο δίσκο αυτό δεν είναι κάτι που πρωτοεμφανίστηκε στο ΙΙΙ. Τα φωνητικά των αδελφών Dobry είναι δίδυμα, πάντα αιθέρια πάνω σε όμορφες αλλά ασφαλείς μελωδίες και φαίνεται σαν να κρύβονται, αν και έχουν ταυτότητα και ταιριάζουν με το ύφος της μπάντας. Σε κάθε περίπτωση, το τρίτο album των Weedpecker αποτελεί έναν θρίαμβο για την μπάντα και ένα σπουδαίο επίτευγμα που είναι αποτέλεσμα δουλειάς και ατέλειωτου jamming. Το άνοιγμα του ηχητικού εύρους της μπάντας δικαιώνεται από τις τεχνικές ικανότητες και των τεσσάρων και παρά το υψηλό επίπεδο οι ίδιοι να δείχνουν ότι μπορούν να τα πάνε ακόμα καλύτερα στο μέλλον. Η ουσία των συνθέσεων, η μεστότητα του παιξίματος και η απόλυτα επιτυχημένη δομή των κομματιών τους ξεχωρίζουν από ένα τεράστιο σύνολο σύγχρονων ψυχεδελικών σχημάτων. Η εύκολη ατμόσφαιρα και η απομίμηση ύφους, groove και σκληρών riffs δεν είναι ποτέ αρκετά, γιατί τελικά η αλήθεια (ή η απουσία της) είναι που μετράει. Οι Motorpsycho είναι παλιοί διδάξαντες αυτού, οι Elder νεότεροι και οι Mastodon η μεγαλύτερη μπάντα στον πλανήτη εξαιτίας και αυτού του στοιχείου. Η αλήθεια της μουσικής των Weedpecker είναι αναπόφευκτη, ευτυχώς για εκείνους και εμάς.

8 / 10

Δημήτρης Καλτσάς

 

2η γνώμη

 

Με την τρίτη studio δουλειά τους οι Πολωνοί με το φοβερό όνομα, δείχνουν να απομακρύνονται από το stoner rock και να βουτούν βαθύτερα στα νερά του space-rock και της ψυχεδέλειας. Μοιάζουν ικανοί να διαχειριστούν άψογα αυτή την αλλαγή ύφους, δεδομένης και της άρτιας εκτελεστικής τους δεινότητας. Πέρα από το τεχνικό κομμάτι, οι Weedpecker να έχουν όλο το πακέτο που απαιτείται από μια μπάντα για να δώσει πειστικά το ψυχεδελικό της όραμα. Οι πέντε συνθέσεις είναι απλωμένες σε διάρκεια αλλά και σε διάθεση. Καταφέρνουν παρόλα αυτά να ισορροπούν στη λεπτή γραμμή jamming και σύνθεσης, συνδυάζοντας ένα μόνιμο ψυχεδελικό ντουμάνι ευφορίας, με πολλές φοβερές αυτόνομες στιγμές και μελωδίες. Το III προτείνεται ανεπιφύλακτα σε όλους τους λάτρεις του είδους και κυρίως σε αυτούς που λειτουργούν με μια παραπάνω εκλεκτικότητα μέσα στον απέραντο ωκεανό των νέων κυκλοφοριών.

8 / 10

Κώστας Μπάρμπας