Verbal Delirium – The Imprisoned Words of Fear

 [Bad Elephant Music, 2016]

Verbal Delirium - The Imprisoned Words Of Fear

Εισαγωγή: Δημήτρης Καλτσάς
07
/ 10 / 2016

Πέρασαν κιόλας περισσότερα από 3,5 χρόνια από την κυκλοφορία του εκπληκτικού “From The Small Hours Of Weakness”, του δεύτερου album των Verbal Delirium που αποτέλεσε ένα πολύ μεγάλο βήμα προόδου από το πολύ καλό ντεμπούτο τους “So Close & Yet So Far Away” (2010). Το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα ήταν επίσης αρκετό για να επιβεβαιωθεί εκείνος ο αρχικός ενθουσιασμός, η μεγάλη έκπληξη και η αίσθηση βεβαιότητας πως πρόκειται για κάτι σπάνιο και πρωτόγνωρο για τα (μέχρι πρότινος μάλλον φτωχά) δεδομένα στο progressive rock στην Ελλάδα.

Σε πρόσφατες συναυλίες των Verbal Delirium (κλικ 1, 2, 3, 4) πήραμε γεύση από το τεχνικά απαιτητικό υλικό του “The Imprisoned Words of Fear”, το οποίο είχε γραφτεί πριν από αρκετά χρόνια και είχε ηχογραφηθεί για πρώτη φορά ως demo το 2007 (!). Οι εντυπώσεις ήταν τουλάχιστον πολύ θετικές, αλλά και ο πήχης βρίσκεται ήδη πολύ ψηλά για τους Verbal Delirium, με δική τους ευθύνη.


 

Προοδευτικό ντελίριο

Oι Verbal Delirium επιστρέφουν μετά το υπέροχο δεύτερο album τους, με στοίχημα να εδραιωθούν στο παγκόσμιο progressive rock στερέωμα. Σε μια πρώτη ανάγνωση, με το “The Imprisoned Words of Fear” διατηρούν όλα τα στοιχεία που τους έκαναν ιδιαίτερους, βελτιώνοντας παράλληλα όλους του επιμέρους τομείς και συνεχίζοντας πετυχημένα το πάντρεμα του παρελθόντος με το παρόν του progressive rock.

Η βασική ιδιαιτερότητα του δίσκου είναι η «διατάραξη» της συνθετικής συνέχειας της μπάντας, αφού τα κομμάτια προέρχονται από τις πρώτες ημέρες τους. Παρόλα αυτά, αν κάποιος δεν το γνωρίζει δεν θα του γίνει αντιληπτό. Οι έξι βασικές συνθέσεις (συν την ατμοσφαιρική εισαγωγή “Words”) φανερώνουν ένα πιο ώριμο από ποτέ συγκρότημα, ενώ ο δίσκος μοιάζει ομοιογενής παρά τις διαφορετικές κατευθύνσεις που παίρνει (όπως π.χ. το συγκλονιστικό “In Memory” που κλείνει την αυλαία). Αν ξεγυμνώσουμε τις συνθέσεις από τα «συνοδευτικά» φτάνουμε στο συμπέρασμα πως είναι ανώτερες του ντεμπούτου και σχεδόν ισάξιες του δεύτερου δίσκου. Είναι όμως τα «συνοδευτικά» που ανεβάζουν την μπάντα στο επόμενο επίπεδο. Ο ήχος εδώ έχει μεγαλύτερο βάθος και η μπάντα ακούγεται συμπαγέστερη. Γενικότερα, η παραγωγή είναι κάτι παραπάνω από εξαιρετική και αποτελεί μέρος της ταυτότητας του album. Ένα ακόμα μεγάλο ατού (και ίσως το μεγαλύτερο) αποτελεί η ενορχήστρωση και το παίξιμο. Η σταθεροποίηση του line-up, η live εμπειρία και το δέσιμο των μουσικών κεφαλαιοποιούνται και στο studio. Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στην απίστευτη βελτίωση στο rhythm section ηχητικά και παικτικά. Από την άλλη, αν και ο Jargon παραμένει ο μοναδικός συνθέτης, η προσθήκη του Νίκου Τερζή που συμμετέχει εκτελεστικά (για πρώτη φορά) στο πιάνο και η αναβάθμιση του Νικόλα Νικολόπουλου των Ciccada και στουντιακά σε mellotron-ίστα (εκτός του φλάουτου και του σαξόφωνου) πολλαπλασιάζουν τις ενορχηστρωτικές επιλογές και συμβάλουν στην ποικιλία. Ο Γιώργος Κυριακίδης είναι σίγουρα διαφορετικός κιθαρίστας από τον Νικήτα Κίσσονα (ο οποίος συμμετέχει πάντως σε τρία κομμάτια προσθέτοντας την ιδιαίτερη πινελιά του), δίνοντας μια πιο heavy χροιά στο τελικό αποτέλεσμα. Τέλος, ο Jargon δείχνει ερμηνευτικά πιο ώριμος από ποτέ, επενδύοντας, όπως ήταν αναμενόμενο, στην συναισθηματικότητα της πολύ χαρακτηριστικής φωνής του.

Το πρώτο πράγμα που παρατηρούμε προσπαθώντας να κάνουμε μια υφολογική αποτίμηση του δίσκου είναι η πιο έντονη χρήση συμφωνικών prog στοιχείων σε σχέση με τις δύο πρώτες δουλειές του συγκροτήματος. Επίσης, όπως προαναφέρθηκε, το τελικό αποτέλεσμα είναι σαφέστατα πιο heavy με αποκορύφωμα το αρκετά metal “Images From a Grey World”. Πάντως τα trademark στοιχεία και η χαρακτηριστική μελαγχολία που αποπνέουν οι συνθέσεις των Verbal Delirium παραμένουν παρόντα. Οι Genesis και οι Van der Graaf Generator (και ο Χατζιδάκις βέβαια στην υπέροχη μελωδία του “Misleading Path”) συνεχίζουν να στέκονται ως βασικές επιρροές, αλλά όχι τόσο έντονα πλέον, αφού πιο πολύ από κάθε φορά φαίνεται να έχει εδραιωθεί το προσωπικό Verbal Delirium ύφος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το “Close To You”, ένα κομμάτι που συνοψίζει υπέροχα τα βασικά χαρακτηριστικά της μπάντας. Τα τρία τελευταία κομμάτια είναι και τα μεγαλύτερα (άνω των δέκα λεπτών), αλλά αυτή η επιλογή δεν δείχνει να διαταράσσει τη ροή του δίσκου. Το “The Decayed Reflection” είναι σίγουρα μια από τις καλύτερές τους συνθέσεις, ενώ το συμφωνικό instrumental section από τη μέση και μετά μόνο ως μνημειώδες μπορεί να χαρακτηριστεί. Το “Fear” δεν είναι τόσο εντυπωσιακό μεν, αλλά πείθει πλήρως τον ακροατή μετά από πολλαπλές ακροάσεις, κερδίζοντας τον τίτλο του «grower». Τέλος, το αρκετά σκοτεινό και ηλεκτρονικό “In Memory” ξεφεύγει από το ύφος του υπόλοιπου δίσκου εξισορροπώντας την πιο 70s κατεύθυνση και πιστοποιώντας την crossover πολυσυλλεκτικότητα της μπάντας.

Συνοψίζοντας, το “The Imprisoned Words of Fear” είναι αδιαμφισβήτητα ένας από τους καλύτερους και πιο δουλεμένους progressive rock δίσκους που κυκλοφόρησαν ποτέ στη χώρα μας (που σιγά-σιγά γίνονται όλο και περισσότεροι) και αποτελεί μία ηχηρή δήλωση των Verbal Delirium στο παγκόσμιο γίγνεσθαι του είδους.

9 / 10

Κώστας Μπάρμπας

 

2η γνώμη 

 

Μία από τις πλέον αναμενόμενες εγχώριες κυκλοφορίες είναι επιτέλους γεγονός. Τρία χρόνια μετά το εξαιρετικό “From The Small Hours Of Weakness” και με τους George K στην κιθάρα, τον Νίκο Τερζή στο πιάνο και τον Στέλιο “Primordial” στα drums ως νέα μέλη, οι Αθηναίοι progsters επιστρέφουν δισκογραφικά με το “The Imprisoned Words Of Fear”. Η σκοτεινή αισθητική του πανέμορφου εξωφύλλου αποτυπώνεται κατευθείαν και στο μουσικό του περιεχόμενο από την πρώτη κιόλας ακρόαση. Η βαριά ατμόσφαιρα του δίσκου σε συνδυασμό με την εμφανώς πιο σκληρή κατεύθυνση που φαίνεται να ακολουθούν χαρακτηρίζουν το έργο τους σε όλη του τη διάρκεια. Οι  πινελιές του Νίκου Νικολόπουλου στο φλάουτο και στο σαξόφωνο και του Νικήτα Κίσσονα στην κιθάρα  ομορφαίνουν το τελικό αποτέλεσμα που χαρακτηρίζεται από την εντυπωσιακή του ποικιλία και φυσικά από το καλλιτεχνικό όραμα του ηγέτη τους Jargon. Το στοιχειωμένο “Words” δίνει τη θέση του στο πολύ heavy αλλά και 100% prog “Close To You”, ενώ η συνέχεια είναι ακόμη πιο περιπετειώδης με το πολυσυλλεκτικό “Misleading Path” και το progressive metal έπος που λέγεται “Images From A Grey World”. Τα “The Decayed Reflection (A Verbal Delirium)” και “Fear” που ακολουθούν αποτελούν και τα δύο epics του δίσκου όπου συγκεντρώνονται όλα τα χαρακτηριστικά των προηγούμενων συνθέσεων, ενώ οι απαράμιλλες αλλαγές και οι συναισθηματικές κορυφώσεις τα απογειώνουν. Το πειραματικό “In Memory” (με στοιχεία από Massive Attack μέχρι Leprous) σφραγίζει με την ιδιαιτερότητά του έναν δίσκο που με το σπαθί του κατατάσσεται στους φετινούς κορυφαίους.

8.5 / 10

Πάρης Γραβουνιώτης