The Winstons – Pictures at an Exhibition

[AMS Records, 2018]

Εισαγωγή: Δημήτρης Καλτσάς
23 / 12 / 2018

Οι Winstons είναι μία από εκείνες τις λατρεμένες περιπτώσεις συγκροτημάτων που αποτελούν ισχυρό επιχείρημα για την ενασχόληση με την σύγχρονη rock μουσική. Το trio των Lino Gitto, Roberto Dell’Era και Enrico Gabrielli (με ψευδόνυμα Linnon, Rob και Enro Winston) από το Μιλάνο μας κατέπληξε με το εξαιρετικό ομώνυμο ντεμπούτο το 2016. Η μουσική τους εκεί ήταν φόρος τιμής στην βρετανική σκηνή του Canterbury με τον ήχο να ισορροπεί αριστοτεχνικά μεταξύ prog και ψυχεδέλειας, με ελάχιστη χρήση κιθάρας.

Ο φετινός δεύτερος δίσκος τους κινείται σε εντελώς διαφορετική κατεύθυνση, θυμίζοντάς μας φυσικά το εγχείρημα των ELP το αντίστοιχο 1971. Αυτή τη φορά η κιθάρα απουσιάζει εντελώς.


 

Μια πραγματικά πρωτότυπη προσέγγιση

Το να δοκιμάσει κανείς να αποδώσει ένα κλασικό έργο όπως το Pictures at an Exhibition του σπουδαίου Modest Mussorgsky σε prog rock φόρμες αποτελεί από μόνο του ένα ρίσκο, πολλώ μάλλον όταν το έργο αυτό στο rock σύμπαν έχει ταυτιστεί με τους τεράστιους Emerson, Lake and Palmer. Για να το καταφέρει κανείς, πέρα από την απαραίτητη μουσική γνώση και κατάρτιση, χρειάζεται και φαντασία και μουσικότητα για να μπορέσει να δώσει χαρακτήρα σε αυτό ειδικά ως ένας καινούριος καλλιτέχνης στον χώρο. Αυτό ακριβώς διαθέτουν οι Ιταλοί The Winstons.

Η τριάδα των Gabrielli, Dell’Era και Gitto λάμπει σε όλο το δίσκο αλλά αυτός που πραγματικά κλέβει την παράσταση είναι ο εξαιρετικός guest βιολιστής Roberto Izzo ο οποίος σε όλα τα μέρη που το βιολί μετέχει στο έργο είναι πραγματικά εξαιρετικός. Πραγματικά στο νήμα «χάνει» το μεταλόφωνο του επίσης guest Roberto De Genarro το οποίο αποδίδει μοναδικά τόσο στα ήρεμα όσο και στα πιο γρήγορα σημεία του κλασικού αυτού έργου. Θα ήταν αδικία πάντως να ξεχωρίσουμε τον οποιονδήποτε σε αυτή την κυκλοφορία καθώς μιλάμε για μια ομάδα με όλη τη σημασία της λέξης με τους πρωταγωνιστές να εναλλάσσονται διαρκώς. Αρτιότατη μουσική εκτέλεση, εκπληκτικές δυναμικές και σεμιναριακή ενορχήστρωση είναι τα μόνα πράγματα που θα έρθουν στο μυαλό κάθε φίλου του prog rock. H παραγωγή και η μίξη αναδεικνύουν τη δουλειά που έχει γίνει ακόμη παραπάνω, ενώ το ιδιαίτερο εξώφυλλο από μόνο του κεντρίζει την περιέργεια θεωρώ να αναζητήσει κανείς το μουσικό περιεχόμενο του δίσκου.

Θεωρώ ότι έχουμε να κάνουμε με μια σημαντική δουλειά. Πέραν του εκτελεστικού κομματιού, ο τρόπος που έχει αποδοθεί το Pictures at an Exhibition εδώ τονίζει ακόμη περισσότερο την άμεση σχέση της κλασικής μουσικής τόσο με το συμφωνικό αλλά κυρίως με αυτό που τα τελευταία χρόνια συνηθίζεται να αποκαλείται ως eclectic prog rock. Η συνύπαρξη βιολιού, μεταλλόφωνου, πλήκτρων, μπάσου, ντραμς είναι ούτως ή άλλως πρωτότυπη και ασυνήθιστη στη rock ακόμη και τη jazz-rock μουσική, ενώ η προσέγγιση των ταλαντούχων Ιταλών είναι όπως ήδη τονίσαμε μοναδική και αυτόφωτη σε σχέση με αυτή των ELP (άλλωστε στηρίχτηκαν μόνο στο αυθεντικό έργο).

Φρονώ ότι ο μουσικόφιλος που θα ασχοληθεί με την παρούσα κυκλοφορία θα έχει στο μέλλον πολλές φορές το δίλημμα αν θα διαλέξει να ακούσει αυτήν ή την σπουδαία δουλειά των τριών τεράστιων Βρετανών.

8.5 / 10

Τάσος Ποιμενίδης