The Tronosonic Experience – The Tronosonic Experience

[Losen Record, 2017]

Εισαγωγή: Π. Παπαδογιάννης
Μετάφραση: A. Mαντάς, Δ. Καλτσάς
07 / 09 / 2017

Η πιο ενδιαφέρουσα σκηνή παγκοσμίως αυτή τη στιγμή, αυτή τη Νορβηγίας, μας προσφέρει το ομώνυμο  ντεμπούτο άλμπουμ των The Tronosonic Experience. Η μπάντα με το παράξενο αυτό όνομα αποτελείται από τους Øyvind Nypan στην κιθάρα, τον Per Harald Ottesen στο μπάσο, τον Iver Loe Bjørnstad στα ντραμς και στα κρουστά (αναρωτήθηκα αν έχει κάποια συγγένεια με το γνωστό Νορβηγό jazz-ίστα συνθέτη / πιανίστα Kjetil Bjørnstad, αλλά κάτι τέτοιο δε συμβαίνει) και τέλος τον Ole Jørgan Bardal στο σαξόφωνο. Φωνητικά δεν υπάρχουν, η μπάντα είναι instrumental.

Οι μουσικοί διαθέτουν jazz υπόβαθρο με τον γνωστότερο δισκογραφικά στο prog rock κοινό να είναι ο ντράμερ τους που συμμετέχει μεταξύ άλλων στους ενδιαφέροντες Hedvig Mollestad Trio. Η μπάντα μας συστήνεται ως avant-jazz-punk-drone-rock from Norway, ένας χαρακτηρισμός που αν μη τι άλλο, καταφέρνει να ιντριγκάρει.


 

Υψηλό επίπεδο ηχητικής απόλαυσης

Η ηχογράφηση του άλμπουμ έγινε σε συνθήκες live μέσα σε τρεις μέρες, κάτι που αποκαλύπτει και την αυτοσχεδιαστική ατμόσφαιρα που διακατέχει το άλμπουμ. Ωστόσο το jazz-rock των Νορβηγών ως αποτέλεσμα δεν ακούγεται ως προϊόν άκρατου τζαμαρίσματος και μόνο. Ένα από τα χαρακτηριστικά του άλμπουμ είναι ότι το ιδιαίτερα τεχνικό παίξιμο των μουσικών καταφέρνει να μην φαντάζει ως μία απλή σύμπραξη εκπληκτικών jazz μουσικών -κάθε άλλο- αλλά να είναι και ιδιαίτερα ευχάριστο στο αυτί ως τελικό αποτέλεσμα. Πιθανολογώ  ακόμα και από κάποιον μη μυημένο σε τέτοια ακούσματα.

Η διάρκεια του άλμπουμ είναι περίπου στα 37 λεπτά, ιδανική για τέτοιου είδους άλμπουμ. Κάτι σε μεγαλύτερη διάρκεια δε θα κούραζε απαραίτητα αλλά ίσως στερούσε την ευκολοάκουστη ροή του. Την παραγωγή επιμελήθηκαν τα ίδια τα μέλη του γκρουπ. Διαυγής και με κάθε όργανο να ακούγεται καθαρά, επιτρέπει να φανερωθούν οι αρετές των μουσικών. Όντως, κάθε μέλος μέσα από αυτή τη συνεργασία λάμπει προσωπικά αλλά και συνολικά η μπάντα. Οι αυτοσχεδιασμοί στην κιθάρα σε σημεία είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακοί τεχνικά, ο μπασίστας είναι ένας πραγματικά σπουδαίος μουσικός (αποτελεί και τον βασικό συνθέτη του συγκροτήματος), ενώ ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στην φανταστική δουλειά που έχει γίνει στα ντραμς / κρουστά. Και κάπου εδώ έρχεται η παρουσία του σαξοφώνου ως ισότιμου οργάνου στις συνθέσεις να επιστεγάσει το πολύ καλό άλμπουμ των Νορβηγών.

Οι  ηχητικές αναφορές των The Tronosonic Experience είναι σίγουρα συγκροτήματα όπως οι Hedvig Mollestad Trio, οι Elephant9 αλλά και οι Møster! Κοινό χαρακτηριστικό αυτών η Νορβηγική καταγωγή αλλά και ο συγκερασμός των jazz επιρροών από τα μεγάλα ονόματα του χώρου με ποικίλες εκφάνσεις του rock. Ειλικρινά όμως, punk / drone στοιχεία δεν μπόρεσα να εντοπίσω στη μουσική τους.

Μαζί με τις απαιτητικά τεχνικά συνθέσεις, συνυπάρχουν άλλες φαινομενικά πιο λιτές, που σταδιακά εμπλουτίζονται και εκεί είναι που πιστεύω ξεχωρίζουν οι The Tronosonic Experience. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το A Quiet Flame και το προσωπικό αγαπημένο Catching the Nile Perch, που πιθανολογώ διαμορφώθηκαν στην τελική τους μορφή έπειτα από διαδικασία τζαμαρίσματος.

Αρνητικά στοιχεία δεν υπάρχουν στο άλμπουμ. Όλες οι συνθέσεις στέκουν σε υψηλό επίπεδο. Δε θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως αριστούργημα, αλλά η ποιότητά του εγγυάται ένα υψηλό επίπεδο ηχητικής απόλαυσης.

7.5 / 10

Πέτρος Παπαδογιάννης

 

2η γνώμη

 

Από τα πρώτα δευτερόλεπτα, το ντεμπούτο των Tronosonic Experience από το Όσλο προκαλεί ένα χαμόγελο ευφορίας στους λάτρεις του σκανδιναβικού jazz-prog. Πρόκειται για ένα πολύ δεμένο κουαρτέτο με μοιρασμένους ρόλους, τον τυπικό νορβηγικό jamming χαρακτήρα και τις jazz ενέσεις που μόνο στον Βορρά γίνονται τόσο διακριτικά και ως αποτέλεσμα, εύστοχα. Οι επτά συνθέσεις του album χαρακτηρίζονται από υπέροχες φράσεις χτισμένες σε ατμοσφαιρικά (No Country for Young Men / Lights as a Feather, Heavy as a Lead Balloon / A Quiet Flame) ή πιο ενεργοβόρα θέματα (Die Streif / The Crossing). Η μουσική τους αποτελεί ένα μωσαϊκό με ποικίλες επιρροές, εκ των οποίων κυριαρχούν οι Elephant9, οι Møster! και οι Hedvig Mollestad Trio. Αν υπάρχει κάτι αρνητικό εδώ, ίσως είναι η μερική προβλεψιμότητα, που μπορεί να γίνεται δευτερεύουσα υπό το συνθετικό βάρος των κομματιών, αλλά εκμηδενίζεται εμφανώς όταν η μπάντα μπλέκει ευφυώς όλα τα συστατικά της (Catching the Nile Perch).

7 / 10

Δημήτρης Καλτσάς

By using the ProgRocks.gr website you agree to our use of cookies. ☒Accept