Thank You Scientist – Terraformer

[Evil Ink, 2019]

Εισαγωγή: Δημήτρης Καλτσάς
Μετάφραση: Λευτέρης Σταθάρας
19 / 09 / 2019

Η επταμελής ορχήστρα των Thank You Scientist από το New Jersey αποτελούν πλέον ένα δυνατό όνομα στο χώρο του σύγχρονου progressive rock. Επτά χρόνια πλέον μετά το Maps Of Non-Existent Places και τρία μετά το εξαιρετικό Stranger Heads Prevail (οι κριτικές μας εδώ), ο τρίτος τους δίσκος φιλοδοξεί να τους καθιερώσει στην πρώτη γραμμή του ήχου. Με όπλο τους τον ξεκάθαρα crossover χαρακτήρα και με το χιούμορ να πρωταγωνιστεί σταθερά, φαίνεται πως η ώρα της καταξίωσης έρχεται με την κυκλοφορία του Terraformer.


 

Jazzy alt-prog χωρίς εκπλήξεις, αλλά με ψηλά τον ποιοτικό πήχη

Κάνοντας ένα πέρασμα από τα ηλεκτρονικά έντυπα και social media που ασχολούνται με το σύγχρονο progressive rock, γίνεται άμεσα αντιληπτό πως οι Thank You Scientist έχουν δημιουργήσει αρκετό θόρυβο γύρω από το όνομά τους. Ακούγοντας την τρίτη τους δισκογραφική δουλειά λύνονται οι όποιες απορίες για το γιατί συμβαίνει αυτό. Με το Terraformer καταφέρνουν να συγκεντρώσουν πολλά από τα στοιχεία που αναζητά ο ακροατής του είδους στις μέρες μας και να μας τα παραθέσουν μέσω μεγάλων και απαιτητικών συνθέσεων, μπολιάζοντας τα όμως με εύληπτες μελωδίες και φωνητικές γραμμές.

Η επταμελής μπάντα από το New Jersey έχει συγκεντρώσει πολλά από τα στοιχεία  που χαρακτηρίζουν το progressive rock του τρέχοντος αιώνα. Καταρχήν, έχουν ενσωματώσει την αισθητική του alt-prog, η οποία τους βοηθά να μην ακούγονται σχεδόν καθόλου retro. Από τη συγκεκριμένη μουσική τάση προέρχεται και η αισθητική των φωνητικών του Salvatore Marrano. Η φωνή του προθέτει στην μελωδικότητα του δίσκου, παρόλο που δεν αποτελεί το πιο δυνατό χαρτί της μπάντας, κυρίως λόγω έλλειψης προσωπικότητας και λιγότερο λόγω δυνατοτήτων. Από την άλλη, ένα από τα μεγάλα τους ατού είναι η χρήση του βιολιού, του σαξοφώνου και της τρομπέτας, ως αντίβαρο στην σχεδόν μηδενική χρήση πλήκτρων. Η επιλογή αυτή βαθαίνει τον ήχο τους και του δίνει τη δυνατότητα να εμπλουτίσουν τις συνθέσεις με jazz-fusion περάσματα. Επίσης καταφέρνουν αρκετά αβίαστα και χωρίς να το «κάνουν ζήτημα», να ακούγονται πιο σκληροί (ή στα όρια του metal) σε αρκετά σημεία.

Τα 13 κομμάτια και τα 84 λεπτά που διαρκεί ο δίσκος τον κάνουν αρκετά κουραστικό στην ακρόαση. Χωρίς να είναι δύσκολο ένας ακροατής εξοικειωμένος με το είδος να ακολουθήσει ξεχωριστά το κομμάτια, η ολική διάρκεια κουράζει λίγο. Πιθανόν ένα μικρό editing των 10-15 λεπτών να βοηθούσε αρκετά. Παρόλα αυτά μέσα στο Terraformer υπάρχουν πολλές καλές στιγμές και κομμάτια γεμάτα έμπνευση. Αν θα έπρεπε να ξεχωρίσω κάποια, αυτά θα ήταν το πολύ δυναμικό Swarm, το αρκετά jazzy Chromology και τέλος το εκπληκτικό Anchor, πιθανότατα το καλύτερο του δίσκου. Γενικότερα η ποιοτική στάθμη είναι σε υψηλό επίπεδο και αντισταθμίζει την έλλειψη πραγματικών εκπλήξεων.

Είναι ξεκάθαρο ότι οι Thank You Scientist έφτασαν εύκολα σε ποιότητα τις δύο προηγούμενες κυκλοφορίες τους και σε σημεία τις ξεπέρασαν. Επένδυσαν περαιτέρω στα instrumental σημεία των κομματιών τους, χωρίς παράλληλα να μειώσουν τα πολλά φωνητικά και έφτασαν σε ένα αποτέλεσμα που τους εδραιώνει στο progressive rock ακροατήριο του σήμερα. Η μουσική τους παρόλο που δεν θα ακουστεί εκτός των τειχών του είδους, θα ενθουσιάσει πολλούς από τους ταγμένους του ακροατές. Στην επόμενη τους προσπάθεια, το μόνο που θα τους χρειαστεί είναι ένα πέρασμα από την αίθουσα του μοντάζ και λίγο λιγότερη προβλεψιμότητα.

8 / 10

Κώστας Μπάρμπας

 

2η γνώμη

 

Οι Thank You Scientist καθιερώνουν περαιτέρω τον ήχο τους και δείχνουν ότι η ροκ μουσική μπορεί να είναι δημιουργική και διασκεδαστική το 2019. Αν και ο δίσκος διαρκεί σχεδόν 85 λεπτά καταφέρνει να σαγηνεύσει τον ακροατή με διαφορετικά στυλ, ενέργειες, ποπ κουλτούρα και εξαιρετική μουσικότητα. Η μπάντα είχε πάντα ταλέντο στο να δημιουργεί ένα συνεκτικό ήχο αναμειγνύοντας πνευστά και ήχους big band με classic rock, metal και jazz επιρροές. Από το εναρκτήριο Wrinkle η εισαγωγή στον πειραματικό και εκλεκτικό ήχο της Canterbury δίνει πολύ γρήγορα την γεύση για το τι θα μπορεί να περιμένει ο ακροατής. Το Terraformer ανεβάζει πιο ψηλά τον πήχη συγκριτικά με τον προηγούμενο δίσκο του γκρουπ, αφού αυτή τη φορά υπάρχει και περισσότερος χώρος για τις προσωπικότητες της μπάντας. Τα σόλο το κιθαρίστα Tom Monda στα Everyday’s Ghosts και Anchor (προσωπικό αγαπημένο) είναι φανταστικά, τα φωνητικά του Salvatore Marrano οδηγούν τα κομμάτια με περίσσεια ενέργεια, ενώ τα πνευστά των Joe Gullace και Sam Greenfield μαζί με το βιολί του Ben Karas δίνουν μια ακόμα διάσταση στον ήχο της μπάντας.

9 / 10

Λευτέρης Σταθάρας