Thank You Scientist – Stranger Heads Prevail

 [Evil Ink, 2016]

thank-you-scientist-stranger-heads-prevail

Εισαγωγή: Λευτέρης Σταθάρας 
28 / 10 / 2016

Οι Thank You Scientist μπορούν εύκολα να περιγραφούν σαν μια crossover μπάντα, αλλά νομίζω πως χρειάζεται μία παραπάνω προσπάθεια στην περιγραφή της μουσικής τους. Λίγο Jazz, λίγο big band επιρροές, εξαιρετικά δεμένο rhythm section και όλα αυτά πάντα με αρκετή δόση ενέργειας. Έτσι ίσως είναι λίγο καλύτερη η περιγραφή του ήχου τους.

Το “Stranger Heads Prevail” είναι το δεύτερο άλμπουμ της μπάντας από το New Jersey η οποία με την πρώτη της κυκλοφορία το 2012 “Maps of Non-Extent Places” κέντρισε το ενδιαφέρον του Claudio Sanchez των Coheed and Cambria, ο οποίος τους έκανε αποκλειστικό opening act και τους προσέφερε συμβόλαιο με την Evil Ink Records η οποία επανακυκλοφόρησε τον πρώτο δίσκο τους το 2014.


 

Let yourselves have fun

Στο σεπτέτο των Thank You Scientist μπορεί να μην υπάρχει κιμπορντίστας, αλλά τα πνευστά και το βιολί δημιουργούν έναν αξιομνημόνευτο ήχο. Αυτό που είναι ιδιαίτερα ξεχωριστό στο “Stranger Heads Prevail” είναι ότι υπάρχει μία ισορροπία ανάμεσα στα διάφορα είδη. Τα πνευστά είναι ακούγονται συνεχώς μαζί με το rhythm section δημιουργώντας έναν γεμάτο ήχο. Οι ενορχηστρώσεις είναι προσεγμένες και πολλές φορές τα κλασσικά όργανα οδηγούν, δίνοντας μια big band αισθητική. Η τόσο καλή χρήση των οργάνων όπως τα πνευστά και το βιολί είναι αυτό που κάνει ξεχωριστό τον ήχο των Thank You Scientist. Οι συνθέσεις είναι όλες πολύ μελωδικές και κυρίως αρκετά ευχάριστες. Υπάρχει μια διάχυτη θετική ενέργεια σε όλο τον δίσκο. Σε αυτό βοηθούν αρκετά και τα φωνητικά του Salvatore Marrano που είναι ιδιαίτερα θεατρικά. Το “Mr. Invisible” είναι αρκετά καλό παράδειγμα των φωνητικών ικανοτήτων του Sal, αλλά και του εκρηκτικού μείγματος της μουσικής των Αμερικανών.

Κάθε μουσικός έχει κάτι θετικό να προσφέρει στον ήχο και τα κομμάτια είναι έτσι δομημένα, ώστε να υπάρχει χώρος για αυτό. O Tom Monda προσφέρει εξαιρετικά leads και γεμίσματα στο “Caverns”, ενώ το σόλο του στο “Blue Automatic” είναι απολαυστικότατο. Ο ντράμερ Odin Alvarez είναι επίσης σταθερός σε όλο το δίσκο, είτε κρατώντας ωραίο groove στα πιο γρήγορα κομμάτια όπως το “The Somnambulist”, είτε προσφέροντας μέχρι και πιο ανατολίτικο ρυθμό στο “Psychopomp». Το θετικό με τον κάθε μουσικό να έχει το χώρο του είναι ότι κάθε σόλο -πέραν του ότι είναι τεχνικά εξαιρετικό- είναι και πολύ προσεγμένα τοποθετημένο σε κάθε κομμάτι αλλά και αυτοτελές. Και αυτό ισχύει τόσο για την κιθάρα όσο και για το σαξόφωνο και το βιολί, αλλά και τα τύμπανα.

Αναπόφευκτα όμως, ο πολύς χώρος κάποιες φορές δίνει την αίσθηση ότι κάποια κομμάτια είναι παραφορτωμένα και ίσως κάπως φλύαρα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα κομμάτια σαν το “A Wolf in Cheap Clothing» και “Need More Input” να οδηγούν το χέρι να πατήσει next. Ακόμα και στο “Psychopomp” που έχει δυνατές στιγμές, υπάρχουν κάποια instrumental σημεία με την κιθάρα και το βιολί που καταφέρνουν να κουράζουν.

Δεν υπάρχει αμφιβολία όμως ότι οι Thank You Scientist είναι μία ομάδα από ιδιαίτερα ταλαντούχους μουσικούς με εξαιρετική αντίληψη. Το “Stranger Heads Prevail” δείχνει έντονα ποια κατεύθυνση θέλει να ακολουθήσει η μπάντα και ως αποτέλεσμα έχουμε έναν διασκεδαστικό και πολύ ενδιαφέροντα δίσκο.

8 / 10

Λευτέρης Σταθάρας

 

2η γνώμη 

 

Η μουσική της μπάντας από το New Jersey είναι πολυσυλλεκτική, καθώς πρόκειται για ένα μείγμα ανθρώπων με διαφορετικές ρίζες και πολλών μουσικών οργάνων. Παραδόξως, αυτή η μπερδεμένη και πολύπλοκη τεχνικά συνταγή δεν κουράζει, αλλά προσκαλεί τον ακροατή σε χορευτικούς pop και funky ρυθμούς. Η παρουσία του βιολιού και του σαξόφωνου είναι από άποψη παραγωγής στη σωστή ποσότητα, προσδίδοντας jazz ύφος σε ένα μουσικό σύνολο που κυμαίνεται από τον πειραματικό χώρο έως το χώρο του alternative metal, πάντοτε όμως με έναν προοδευτικό προσανατολισμό. Γενικά στις συνθέσεις του δίσκου κερδίζει η ισορροπία προς όφελος του τελικού αποτελέσματος, ενώ η σαρκαστική και παιχνιδιάρικη αντίληψη του συγκροτήματος διαφαίνεται ήδη από τον τίτλο του δίσκου, αν σκεφτεί κανείς την άρρηκτη σύνδεση της Αμερικανικής πολιτικής σκηνής με τη λέξη «prevail».

6.5 / 10

Λίλα Γκατζιούρα