Teramaze – Are We Soldiers

[Music Theories Recordings, 2019]

Εισαγωγή: Γιάννης Βούλγαρης
Μετάφραση: Αλέξανδρος Μαντάς
10 / 09 / 2019

Πάνω που οι Teramaze στη δεύτερή τους περίοδο μας είχαν συνηθίσει με νέα κυκλοφορία σχεδόν κάθε χρόνο, τρεις δίσκους από το 2012 ως το 2015, τώρα έκαναν σχεδόν τέσσερα χρόνια για την νεότερή τους μετά το εξαιρετικό Her Halo (οι κριτικές μας εδώ). Προσωπικά πίστευα πως είχαν διαλυθεί, αλλά ευτυχώς έκανα λάθος και η καθυστέρηση ίσως είχε να κάνει με τις αλλαγές στα μέλη τις μπάντας, αφού από το προηγούμενο album έχουν παραμείνει μόνο ο βασικός συνθέτης και κιθαρίστας Dean Wells και ο τραγουδιστής Nathan Peachey.


 

Υπερμελωδικό progressive metal

Το ευτύχημα στο Are We Soldiers είναι πως τα νέα μέλη έφεραν και μια φρεσκάδα στο παίξιμο της μπάντας και αυτό διαφοροποιεί τον δίσκο κάπως από τους προκατόχους του, χωρίς όμως να μη θυμίζει Teramaze. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Η μπάντα συνεχίζει να παίζει ένα μείγμα μελωδικού progressive metal αλλά με πιο σύγχρονο ήχο, που εμένα μου θυμίζει αρκετά Threshold, Seventh Wonder, Redemption και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις. Ο δίσκος είναι πολύ πιο μελωδικός από τους προηγούμενους και έχει μια πιο pop διάθεση, μιας και τα τραγούδια έχουν μια πιο «κλασσική» δομή και τα refrain είναι πιο πιασάρικα, ενώ και η παραγωγή παραμένει πεντακάθαρη και δυνατή, με όλα τα όργανα να έχουν τον ίδιο χώρο να λάμψουν.

Από την άλλη όμως, τα τραγούδια μοιάζουν αρκετά μεταξύ τους και δεν δίνουν την απαραίτητη ποικιλία στον δίσκο. Δεν είναι μονότονος, αλλά δεν έχει την περιπέτεια ενός progressive δίσκου. Εννοείται πως υπάρχουν πολύ ωραία κομμάτια όπως το Control Conquer Collide, που είναι πολύ heavy, riffάτο και με φοβερό hammond, ή τα Orwellian Times και Weight of Humanity που μοιάζουν με φόρο τιμής στους Haken, ή το εξαιρετικό Depopulate που στα 11 λεπτά του καταφέρνει και συνδυάζει τους Genesis της pop περιόδου με το progressive metal των Dream Theater. Ίσως το καλύτερο του δίσκου. Από την άλλη βέβαια υπάρχουν και κομμάτια που κατά την άποψή μου δε δίνουν κάτι περισσότερο στο δίσκο πέρα από διάρκεια, όπως το ομώνυμο, το From Saviour to Assassin και το Fact Resistant Human, τα οποία έχουν επενδύσει στη μελωδία και δυστυχώς ακούγονται κάπως cheesy. Αλλά αν δεν υπήρχαν και αυτά θα μιλούσαμε για μια κορυφαία κυκλοφορία στο χώρο.

Αν το μοντέρνο progressive metal είναι το στοιχείο σου, τότε το Are We Soldiers είναι κατά τη γνώμη μου ένας καλοκαιρινός δίσκος, ιδανικός για συντροφιά στο αυτοκίνητο όση ώρα οδηγείς μέχρι την κοντινότερη παραλία. Θα σε χαλαρώσει με τη μελωδικότητά του και θα σου φτιάξει τη διάθεση με τον up-tempo ρυθμό του και τα riffs του ώστε να απολαύσεις τη μέρα σου στη θάλασσα. Ένας δίσκος όμως, που ο ρόλος του τελειώνει με τις πρώτες βροχές του φθινοπώρου.

7.5 / 10

Γιάννης Βούλγαρης

 

2η γνώμη

 

Το Are We Soldiers φιλοδοξεί να διευρύνει το κοινό που ακολουθεί τους Teramaze μετά το εξαιρετικό Her Halo. Μουσικά είναι πιο άμεσο, λιγότερο λυρικό, λιγότερο ατμοσφαιρικό και σε αρκετά σημεία πιο επιθετικό, ώστε να ταιριάζει με την οργουελική φιλοσοφία που το διέπει στιχουργικά. Δυστυχώς, παρά το γνώριμο ήχο των Teramaze και τις μουσικές αρετές του συγκροτήματος, πολλά από τα ρεφραίν/κουπλέ αν και ευμνημόνευτα (Fact Resistant Human), ακούγονται αρκετά αδύναμα ενώ η ποικιλία των συνθέσεων δεν είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή. Κιθαριστικά ο δίσκος είναι άρτιος εκτελεστικά, οι ιδέες παρουσιάζουν ένα ενδιαφέρον, ειδικά στην πιο σκληρή πλευρά του παρόντος δίσκου όπως το εκρηκτικό κλείσιμο του The One Percent Disarm, παρόλα αυτά δεν εντυπωσιάζουν όπως συνέβη με τον προκάτοχο του. Το τρικ της χρήσης των πλήκτρων κατά την αποφώνηση αρκετών συνθέσεων λειτουργεί επιτυχημένα, παρόλα αυτά επαναλαμβάνεται συχνά. Να τονισθεί πως η επάνοδος του αρχικού τραγουδιστή Brett Rerekura αλλάζει τη λογική των συνθέσεων, όμως κατά την ταπεινή μου γνώμη οι ερμηνείες του υπολείπονται συγκριτικά με αυτές του Nathan Peachey. Είναι εξαιρετικά αμφίβολο κατά πόσον το παρόν πόνημα θα αντέξει στον αμείλικτο χρόνο καθότι καμία σύνθεση δεν έχει το ειδικό βάρος για να ξεχωρίσει. Φυσικά, οι θιασώτες του μοντέρνου προοδευτικού ήχου θα εντοπίσουν ηχητικές αναφορές και μουσικότητα που θα ικανοποιήσει τις προτιμήσεις τους, εξάλλου η αυστραλιανή σκηνή βρίσκεται σε κατακόρυφη άνοδο, οι υπόλοιποι όμως μπορούν να ασχοληθούν με την υπόλοιπη δισκογραφία των Teramaze.

6 / 10

Μελέτης Δουλγκέρογλου