Spiralmaze – Dunes of Dorlmeus

[Self-Released, 2018]

Εισαγωγή: Δημήτρης Καλτσάς
23 / 12 / 2018

Η κυκλοφορία του φετινού Dunes of Dorlmeus από τους Χανιώτες Spiralmaze μας υπενθύμισε πόσο γρήγορα πέρασαν τέσσερα ολόκληρα χρόνια από την κυκλοφορία του ντεμπούτου τους Back To The Center που μας είχε εκπλήξει όλους θετικά (οι κριτικές μας εδώ).

Η αλήθεια είναι ωστόσο ότι ακούγοντας το δεύτερο album τους η πάροδος του χρόνου φαίνεται πως δεν άλλαξε πολλά (ή έστω το παραμικρό) στον χαρακτήρα της μπάντας και τον μουσικό της προσανατολισμό. Και αυτό είναι απόλυτα ευτυχές νέο.


 

Τα αστρικά ταξίδια συνεχίζονται

Στο δεύτερο άλμπουμ τους οι Spiralmaze συνεχίζουν να κάνουν ότι και στο πρώτο τους album. Η αγάπη τους για την space / psych / prog μουσική τους οδηγεί σε ένα καθορισμένο ηχητικό φάσμα, το οποίο και γνωρίζουν ΑΠΟΛΥΤΑ. Και ακριβώς σε αυτή την λέξη διακρίνονται οι διαφορές από τα υπόλοιπα group που ακούμε κατά καιρούς να κινούνται σε αυτό το στυλ. Οι Χανιώτες είναι εξαιρετικοί συνθέτες και μουσικοί και κατέχουν πλήρως τα μυστικά του astral trip, το οποίο δεν ντύνουν μόνο με τα γνωστά πλήκτρα, αλλά κυρίως το χτίζουν με ΑΠΟΛΥΤΑ (πάλι αυτή η λέξη) μελετημένο τρόπο.

Έτσι, στο Dunes of Dorlmeus και βέβαια θα ακούσεις την σοδειά των Ozric Tentacles, όμως εκτελεσμένη και δομημένη με τέτοιο τρόπο που όχι μόνο δεν ενοχλεί αλλά ενθουσιάζει. Με δεδομένη ελέω τεχνολογίας την σχεδόν τέλεια παραγωγή, εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με μια αντιγραφή, αλλά για την ΑΠΟΛΥΤΗ εξέλιξη του συγκεκριμένου ήχου. Η εξαιρετική ποικιλία των synths (άκουσε για παράδειγμα την σύνθεση που κλείνει τον δίσκο και τιτλοφορείται ως Jimmy the Dog), η ευρηματικότητα στις κιθάρες και κυρίως ο τρόπος που (εξ)ελίσσονται οι μελωδίες μέσα σε κάθε ένα από τα κομμάτια, αποδεικνύουν ότι δεν πρόκειται για πρόχειρα jams, αλλά για καλοδουλεμένες συνθέσεις.

Πέρα από την τριπαρισμένη, space ατμόσφαιρα που υπάρχει διάχυτη σε ολόκληρο το υλικό και γκρούβες θα ανακαλύψετε (FTFO) και μπόλικο synthwave (Laccadive) και ska περάσματα (Dunes of Dorlmeus) αλλά και ευφάνταστο και καλοεκτελεσμένο prog rock (Third Zone). Η επιτυχία των Spiralmaze και στο δεύτερο άλμπουμ τους οφείλεται στο γεγονός ότι ενώ γνωρίζουμε τι περίπου θα ακούσουμε, καταφέρνουν συνεχώς να ετοιμάζουν μια μικρή έκπληξη. Και αυτή η συνεχής προσθήκη διαφορετικών στοιχείων (από ένα σόλο σε μπάσο, μέχρι λούπες από jazz drumming) να γίνεται χωρίς να χαλάει η ροή των κομματιών. Κι αυτό, γιατί όσοι καταφεύγουν σε αυτά τα «ταξίδια» δίνουν εξαιρετική σημασία στο να υπάρχει μια ομαλή ροή, μία ισορροπία δυναμικών και ήρεμων μερών. Άρα η έλλειψη αναταράξεων σε γνωστά μονοπάτια, είναι σίγουρο ότι θα σας ανταμείψει με μια αξέχαστη διαδρομή στον κόσμο των Dunes of Dorlmeus.

8 / 10

Αλέξανδρος Τοπιντζής