SixForNine – Parallel Universe

[ECLIPSE Records, 2019]

Εισαγωγή: Λευτέρης Σταθάρας
Μετάφραση: Λ. Σταθάρας, Δ. Καλτσάς
25 / 09 / 2019

To δεύτερο άλμπουμ των SixForNine το περιμέναμε με ανυπομονησία μετά το ντεμπούτο τους πριν από τέσσερα χρόνια (οι κριτικές μας εδώ). Ο crossover / alternative metal ήχος τους έκανε την μουσική τους αρεστή σε αρκετό κόσμο και έβαλαν το όνομα τους στο καπέλο με τις πολλές μπάντες της εγχώριας μουσικής σκηνής.

Ο νέος δίσκος ονομάζεται Parallel Universe και ηχογραφήθηκε στα Deva Soundz studios του τραγουδιστή Fotis Bernardo, ο οποίος επιμελήθηκε και της παραγωγής του δίσκου. Ακόμα, την μίξη του δίσκου την επιμελήθηκε ο Paul Pavao (Disturbed, Stone Temple Pilots) ενώ το mastering έγινε από τον Tom Baker (Rob Zombie, Nine Inch Nails, Motley Crue). Η ερώτηση που μένει να απαντηθέι είναι εάν η μπάντα μπορεί να κρατήσει το momentum που δημιούργησαν από τον πρώτο τους δίσκο και της live εμφανίσεις τους και να συνεχίσουν να παράγουν ποιοτικό υλικό.


 

Αποκλίνοντες παραλληλισμοί

Οι SixforNine ξεκίνησαν το μουσικό τους  ταξίδι το 2011 αλλά το 2015 ήταν η χρονιά που κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους δίσκο, και δημιούργησαν το δικό τους κύμα στην λίμνη της ελληνικής alternative prog metal σκηνής. Ωστόσο, όλα τα μέλη της μπάντας έχουν πολλά χρόνια ενέργειας στην μουσική σκηνή με διαφορετικά επίπεδα επιτυχίας. Μια σειρά συγκυριών τους έφερε να ενώνουν της δυνάμεις τους και να δημιουργήσουν έναν δίσκο που ήταν μια πολύ καλή εισαγωγή στον alt metal ήχο τους με progressive επιρροές. Και ακριβώς επειδή έχουν αυτά τα χρόνια εμπειρίας, οι προσδοκίες είναι ακόμα μεγαλύτερες.

Στον νέο δίσκο, οι συνθέσεις φαίνεται να έχουν αρκετά κοινά σημεία με το ντεμπούτο. Το εναρκτήριο Every Cloud Has a Silver Lining ξεκινάει με ένα heavy ύφος με την κιθάρα να οδηγεί, με αρκετές αλλαγές από τα βαριά riffs σε μελωδικά μέρη που οδηγούν το ρεφραίν. Το Life Devouring Demons έχει ένα παρόμοιο vibe και έρχεται σαν οδοστρωτήρας ειδικά με το βαρύ και επιθετικό rhythm section. Αμέσως, μετά τα πρώτα δύο κομμάτια είναι εμφανές ότι η μπάντα επικεντρώνεται στο να κάνει τον ήχο τους πιο εύπεπτο και να κάνουν τα τραγούδια τους πιο “radio friendly” (όσο radio friendly μπορεί να είναι η heavy μουσική).

O ήχος είναι πολύ γυαλισμένος, και φαίνεται να είναι αρκετά επηρεασμένος από τα πρόσωπα πίσω από την μίξη και το mastering. Ενώ η συνθέσεις έχουν προφανείς ομοιότητες με τον πρώτο δίσκο, η αλλαγή στην μίξη και το mastering έχει επηρεάσει τον ήχο ο οποίος είναι αρκετά πιο Αμερικάνικος. Ενώ σίγουρα η παραγωγή έχει κάνει τον ήχο να είναι τεράστιος που βοηθάει τα groovατα riffs, το σύνολο ακούγεται λίγο συμπιεσμένο και κορεσμένο που δεν δίνει χώρο στα κομμάτια για να αναπνεύσουν και να βοηθήσουν στο βάθος των συνθέσεων.

To Counting Stars (a Parallel Universe) είναι ένα καλό παράδειγμα του πως η σύνθεση έχει αναγκάσει την αναπνοή και την εμφάνιση βάθους. Ακόμα και αν η παραγωγή αφαιρεί μέρος της περιπετειώδους αίσθησης που υπήρχε στον πρώτο δίσκο, αυτό το κομμάτι είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα του αδιαμφησβήτητου ταλέντου που έχει η μπάντα. Από την άλλη μεριά, τα πιο άμεσα Out of the Blue και Sea of Lies θα είναι αγαπημένα του κοινού σε live εμφανίσεις που θα προσφέρουν άφθονο headbanging και moshing.

Το δεύτερο άλμπουμ των SixforNine σίγουρα έχει ομοιότητες με τον ντεμπούτο αλλά ταυτόχρονα δείχνει τον δρόμοπου θέλει να ακολουθήσει η μπάντα με τον πιο αμερικάνικο ήχο που αναπόφευκτα κάνει τον δίσκο λιγότερο περιπετειώδη για να κάνει χώρο τον πιο άμεσο συναυλιακό ήχο.

7 / 10

Λευτέρης Σταθάρας

 

2η γνώμη

 

Ο δεύτερος δίσκος των SixforNine στάθηκε για μένα μια έκπληξη. Χωρίς να είμαι ιδιαίτερος γνώστης της μουσικής τους και της πορείας τους ως μπάντα, η μουσική του Parallel Universe με ώθησε να εντρυφήσω με πάθος στο έργο τους. Ο συνδυασμός μοντέρνου metal που σφύζει από πάθος και ένταση, η μελωδία ειδικά στα φωνητικά, η άνεση να μεταχειριζόνται τις επιρροές τους που κυμαίνονται από το nu metal, στους Τool και μεχρι το hard rock είναι το λιγότερη συναρπαστική. Το ερώτημα που αυτόματα γεννιέται από τα προηγούμενα είναι: και η θέση του prog που βρίσκεται στα νεότευκτα κομμάτια τους; Σε μερικά όπως το ομώνυμο η συγκεκριμένη διάθεση είναι εμφανής και η έκταση του κομματιού της επιτρέπει να εκδηλωθεί με αξιοπρόσεκτο τρόπο. Στα περισσότερα κομμάτια, το prog είναι μπολιασμένο έξυπνα κάτω από πολυεπίπεδο ήχο λ.χ. όπως του Every House has a Silver Lining (τα drums θυμίζουν S.O.A.D. του Hypnotize) ή έξυπνα αποτραβηγμένο για να αφήσει την εκρηκτικότητα των υπόλοιπων στοιχείων να λάβει χώρα σε πλήρη έκταση. Το Parallel Unieverse είναι ακριβώς μια έκρηξη και ο ακροατής μένει καθηλωμένος στη θέση του για να την απολαύσει.

8.5 / 10

Χρήστος Μήνος