Sacri Monti – Waiting Room for the Magic Hour

[Tee Pee Records, 2019]

Εισαγωγή: Θωμάς Σαρακίντσης
15 / 09 / 2019

Είναι σαφές ότι εδώ και μία τετραετία (ίσως και λίγο παραπάνω) το βαθύ underground κοχλάζει στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Η αυτή τάση έχει επιδείξει ορισμένα πολύ καλά δείγματα παλιακού rock ιδωμένα μέσα από την πραγματικότητα που θέλει τις vintage μπάντες όταν δεν είναι με το στανιό παρελθοντολάγες να ποιούν εξαιρετικές δημιουργίες. Όλα αυτά ίσχυσαν και ισχύουν (και) πέραν του ευρύτερου prog. Παραμερίζοντας τις όποιες γενικές κρίσεις και γυρνώντας στο 2015, οι Sacri Monti από το Σαν Ντιέγκο των Η.Π.Α. ντεμπούταραν με το ομότιτλο LP τους και μας παρουσίασαν ένα σοβαρό, στιβαρό και βαρύ ψυχεδελικό guitar-oriented fuzzy tripped-out rock ωσάν οι Hawkwind και οι Mondo Drag να φιλτράρονται μέσα από τη δισκογραφία του Rocky Erickson με τον Jimi Hendrix και τον Tony Iommi να κραδαίνουν την εξάχορδη. Έκτοτε επανήλθαν το 2017 για ένα split 7″ με τους συντοπίτες τους Harsh Toke και Joy.


 

2019: το rock της δυτικής ακτής

Οι Sacri Monti συγγενεύουν με μπάντες τύπου Radio Moscow και Monarch (αξίζει να δοθεί η δέουσα προσοχή στο φετινό Beyond the Blue Sky), καθώς οι Anthony Meier (μπάσο) και Thomas DiBenedetto (τύμπανα στους  Sacri Monti, κιθάρες στους Monarch) συμμετέχουν σε αυτές. Γενικότερα οι καταβολές και οι προθέσεις μεταξύ των συγκροτημάτων που αναφέρθηκαν ως τώρα, αν εξαιρεθεί το straightforward bluesy hard ‘n’ heavy ύφος των Radio Moscow, είναι παρόμοιες. Αυτό δεικνύει τη δυναμική της σκηνής και το αισθητικό πρόσημο των νέων αμερικανικών σχημάτων, όντας όχι απολύτως συναρτώμενο με αυτό των αντίστοιχων ευρωπαϊκών.

Όταν ένας δίσκος εκκινεί με μία σύνθεση σαν το Waiting Room for the Magic Hour τότε οι προσδοκίες για τη συνέχεια του ακροάματος αυξάνονται. Το κουιντέτο μάς καλοσωρίζει με ένα αδιανόητης ενέργειας αστραποβόλο hard rock υψηλών οκτανίων στα πρότυπα των Mahogany Rush, Grand Funk Railroad και U.F.O. (μονο σ’ εμένα η χροιά του Brenden Dollar θυμίζει Phil Mogg;) όπου κιθάρες και τύμπανα προσφέρουν ηλεκτροφόρες δόσεις από ξεσηκωτικούς ρυθμούς. Πρόκειται δίχως καμία αμφιβολία για το καλύτερο hard rock κομμάτι της χρονιάς. Παρόλο που το σχήμα εμφανίζεται εξ αρχής φουριόζο, εφεξής οι εντάσεις χαλαρώνουν, από το δεύτερο κομμάτι κιόλας.

Τραγούδια όπως το Fear and Fire και Gone From Grace δορυφορούν με αποδομημένο τρόπο το παρθενικό τους άλμπουμ, ήτοι trippy αλλά με σαφώς λιγότερα έντονο αυτοσχεδιαστικό χαρακτήρα (δίχως την απουσία των heavy ξεσπασμάτων) και μία τάση για μία πιο συγκροτημένη δομή σύνθεσης. Πλέον ακόμη και τα εκπληκτικά refrains, γεγονός που εξέλειπε από το Sacri Monti LP, συμβάλουν σε ένα πιο στοχευμένο αποτέλεσμα. Κομματάρες όπως το ταξιδιάρικο μελίρρυτο Starlight, το Affirmation που ξεχωρίζει για τον νοσταλγικό πεσιμισμό του μαζί τα εξαιρετικά προαναφερθέντα, την Zeppel-ινική southern μπεκρομπαλάντα You Beautiful Demon, αφοσιώνονται σε ένα απροκάλυπτα ομοιογενές και συμπαγές πλέγμα το οποίο απαρτίζεται από Floyd-ική ψυχεδέλεια, heavy psych, jam rock, proto-metal, prog rock και heavy hammond rock. Υφίστανται και ευσύνοπτα breaks μεταξύ των συνθέσεων (Armistice, Waiting in Malcesine), τα οποία αν και ψυχεδελοποιούν περαιτέρω το σύνολο (ιδίως το δεύτερο) δεν κομίζουν κάτι το ιδιαίτερο.

Είναι γεγονός πως κατά τη διάρκεια των πρώτων ακροάσεων αυτή η όχι και τόσο ομαλή μετάβαση από το ανόθευτο hard rock του εναρκτήριου ομώνυμου στην mid 70’s Floyd-ίλα του Fear and Fire και πέρα, το πρόσημο κάθε άλλο παρά θετικό ήταν. Το Waiting Room for the Magic Hour χρήζει υπομονετικών ακουσμάτων, κι αυτό διότι οι Αμερικανοί δεν προσφέρουν κάτι υπεραπλουστευμένο αλλά τελούν υπό απαράμιλλου συνθετικού οίστρου. Στα συν του δίσκου είναι ότι δεν ακολουθούν την πεπατημένη που χάραξαν με το Sacri Monti, εντούτοις αλλάζουν βαθμηδόν συνθετικά κινούμενοι σε περισσότερο υποτονικές κλίμακες προσφέροντας έναν δεύτερο στη σειρά εξαιρετικό δίσκο. Heavy τόσο όσο και μία ενδελεχής εξερεύνηση σε ηχοτοπία και σε συναισθήματα. Συγκρότημα με μεράκι και γνώσεις πάνω στο ύφος που κινούνται. Ενδείκνυται για παρατεταμένες ακροάσεις.

8 / 10

Θωμάς Σαρακίντσης

 

2η γνώμη

 

Το γεγονός ότι θεωρώ το ομώνυμο ντεμπούτο των Sacri Monti (2015) ως ένα από τα κορυφαία heavy psych albums της δεκαετίας έκανε την ακρόαση του Waiting Room for the Magic Hour μία άκρως ενδιαφέρουσα διαδικασία. Η συνταγή και εδώ είναι λίγο-πολύ η ίδια. Το αμιγώς US heavy psych είναι χτισμένο σε prog δομές με τα αντίστοιχα κοψίματα και τις αλλαγές θεμάτων, ενώ δεν λείπουν οι proto-metal εκρήξεις και πολύ περισσότερο το groovy 70s hard rock που βασίζεται στην west coast καταγωγή των μελών. Η παραγωγή είναι και πάλι ισορροπημένη και vintage, αυτή τη φορά ίσως πιο θορυβώδης και «ακανθώδης» απ’ ό,τι χρειάζεται το υλικό τους. Αυτό επισκιάζεται ευτυχώς από το εντυπωσιακά υψηλό επίπεδο των κομματιών και το τόσο άνετο και «ανοιχτό» παίξιμο που σπανίζει πλέον. Εκεί που οι περισσότεροι θέλουν να εντυπωσιάσουν με την άσκοπη τεχνική, οι Sacri Monti μαγεύουν, γιατί καταφέρνουν να παίζουν καταπληκτικά ροκάροντας με όλη τους την ψυχή.

8 / 10

Δημήτρης Καλτσάς