Riverside – Eye of the Soundscape

[InsideOut, 2016]

riverside-eye-of-the-soundscape

Εισαγωγή: Δημήτρης Καλτσάς
13 / 12 / 2016

Το “Eye of the Soundscape” δεν είναι απλώς το έβδομο studio album των Riverside. Είναι το τελευταίο με ηχογραφήσεις του εκλιπόντα Piotr Grudziński και αυτό που κλείνει το κεφάλαιο της μπάντας ως κουαρτέτου. Όπως είναι αυτονόητο, η συγκεκριμένη κυκλοφορία είναι αφιερωμένη στη μνήμη του σπουδαίου κιθαρίστα και το ύφος είναι μοιραία επηρεασμένο από την πρώτη αναγκαστική αλλαγή στη σύνθεση της μπάντας. Αυτό που έχει ίσως μεγαλύτερη σημασία είναι η κατεύθυνση των Riverside ως τρίο στο μέλλον και πόσο δηλωτικό αυτής είναι το “Eye of the Soundscape”.   


 

The river is not the same

Ύστερα από τον πρόωρο θάνατο του Piotr Grudziński κανείς δεν μπορούσε να πει στα σίγουρα όχι μόνο αν θα κυκλοφορούσε η παρούσα δουλειά των Riverside, αλλά και αν θα συνέχιζε να υφίσταται η μπάντα. Η απάντηση είναι στα χέρια μας και όσο αφορά το μέλλον της μπάντας, επίσης είναι γνωστό.

Τι έχουμε λοιπόν εδώ; Ένα διπλό CD (οι κόπιες του τριπλού βινυλίου ήδη εξαντλήθηκαν!) διάρκειας κάτι παραπάνω από 100 λεπτά όπου θα βρούμε καινούριο και όχι-και-τόσο-καινούριο υλικό, ας μην ξεχνάμε άλλωστε πως η παρούσα κυκλοφορία εξυπηρετεί (και) ως μεταβατικό στάδιο για τη νέα μουσική κατεύθυνση που θα ακολουθήσει το, πλέον, τρίο. Θα βρούμε όλο το bonus υλικό από τα “Shrine of New Generation Slaves” (τα “Night sessions”) και “Love, Fear and the Time Machine” (τα “Day sessions”) συν επαναμιξαρισμένα τα “Rapid Eye Movement” και “Rainbow Trip” έτσι, ώστε να ταιριάζουν στο πνεύμα αυτής της κυκλοφορίας, με την υπογραφή “Riverside” υποβόσκουσα παντού. Από καινούριο υλικό, έχουμε τέσσερις συνθέσεις, τα “Where The River Flows”, “Shine”, “Sleepwalkers” και το ομότιτλο τραγούδι. Με το ξεκίνημα της ακρόασης είναι ολοφάνερο πως ο τίτλος και μόνο δίνει μια καλή ιδέα με το τι έχει να κάνει ο ακροατής, ο οποίος θα βρεθεί στο «μάτι των ηχοτοπίων» (αν κατανοώ σωστά τον τίτλο). Τι είδους όμως «ηχοτοπία»; Ας ξεχάσουμε λίγο-πολύ ό,τι ξέραμε σχετικά με το παρελθόν των Riverside, γιατί εδώ έχουμε να κάνουμε κυρίως με electro/ambient μουσική σε prog φόντο ως πρωτεύον στοιχείο στη μουσική τους, με το rock να υπολείπεται. Νομίζω πως αν φέρετε Tangerine Dream ή Klaus Schulze (ή και Lunatic Soul κάτι το οποίο προσωπικά με κάνει να αναρωτιέμαι «γιατί δύο μπάντες;») με το groove των πρώιμων Porcupine Tree στο μυαλό, θα είστε αρκετά κοντά στο τι πρόκειται να ακούσετε στα περισσότερα κομμάτια.

Με βάση τα παραπάνω, το όλο ζήτημα θα μπορούσε να συνοψιστεί ως εξής: αν τα παραπάνω σας λένε κάτι, ακούστε το οπωσδήποτε. Αν είστε οπαδός της περιπέτειας ή αναμένατε κάτι σαν τις πρότερες κυκλοφορίες τους (εξαιρουμένου του “Love, Fear and the Time Machine”) να είστε προετοιμασμένοι. Προσωπικά ανήκω στη δεύτερη κατηγορία. Μετά τα δύο πρώτα ακούσματα και αφού προσαρμόστηκα κάπως, δεν με «ενόχλησε» τόσο, ωστόσο δυσκολεύτηκα να βρω κάτι που θα μου κρατήσει το ενδιαφέρον. Κάποια καλά σημεία εδώ κι εκεί ναι, αλλά μέχρι εκεί. Όσο και αν προσπάθησα το ενδιαφέρον μου μειωνόταν. Όχι πως στα αυτιά μου ακουγόταν άσχημο, αλλά τίποτα το συγκλονιστικό, με τα “Where the River Flows”, “Night session”, “Rapid Eye Movement (2016 mix)”, “Heavenland”να ξεχωρίζουν σχετικά. Καταλαβαίνουμε λοιπόν, πως έχει άμεση σχέση με τα ακούσματα του κάθε ακροατή και ενδεχομένως με τη διάθεση του (θα πρότεινα επιπλέον νυχτερινές ώρες).

Πιο σημαντικό είναι ωστόσο πως αυτή η κυκλοφορία αποτελούσε διακαή πόθο -απ’ ό,τι διαβάζω- του συγκροτήματος και επιπλέον τους δίνει χρόνο για επούλωση βαθιών πληγών, αν γίνεται.

6.5 / 10

Αλέξανδρος Μαντάς

 

2η γνώμη 

 

Οι Riverside τολμούν και πειραματίζονται, καθώς το νέο τους πόνημα διαφέρει αρκετά από προηγούμενες δουλειές τους και αυτό ίσως δεν ενθουσιάσει τους οπαδούς του ήχου τους, αν και μένει πιστή στο πνεύμα του συγκροτήματος. Το ambient στοιχείο είναι κυρίαρχο τόσο σε παλιό, όσο και νέο υλικό και το γεγονός ότι μπορούν να παίζουν και τέτοιο στυλ αναδεικνύει το ταλέντο τους  και τη βαθιά μουσική τους παιδεία. Η ιδιαιτερότητα του δίσκου έγκειται επιπλέον και  λόγω του αγαπημένου εκλιπόντος Piotr Grudziński, οπότε και ο δίσκος έχει σημαντικότατη αξία, αφού περιλαμβάνει τις τελευταίες του ηχογραφήσεις με την μπάντα. Δικαιολογημένα λοιπόν το “Eye of the Soundscape” είναι αφιερωμένο σε αυτόν και το μόνο σίγουρο είναι το ορχηστρικό αυτό ταξίδι  δε θα αφήσει κανέναν ασυγκίνητο. Ένα μεγάλο κεφάλαιο έχει κλείσει πλέον για τους Riverside και η τελευταία τους δουλειά τούς τιμά, καθώς πάνω απ’ όλα αντικατοπτρίζει τη συνέπεια, την αγάπη και την αφοσίωση που τους διακατέχει.

7.5 / 10

Λίλα Γκατζιούρα