Prospekt – The Illuminated Sky

[Sensory Records / Laser’s Edge Group, 2017]

Εισαγωγή: Τάσος Ποιμενίδης
Μετάφραση: Αλέξανδρος Μαντάς
21 / 08 / 2017

Οι Prospekt μας έρχονται από την Oxford της Αγγλίας και βρίσκονται υπό τη δισκογραφική σκέπη της Sensory Records, μιας εταιρείας που αρέσκεται στο τεχνικό progressive metal και στο παρελθόν έχει ανακαλύψει ή υποστηρίξει τόσο μερικές ιδιαίτερες και δύστροπες ηχητικά μπάντες όσο και μελωδικές prog / power. Οι Prospekt προσδιορίζονται ηχητικά στη δεύτερη κατηγορία και φιλοδοξούν στη δεύτερη κυκλοφορία τους να μπουν στα elite σχήματα του ιδιώματος και της εν λόγω εταιρείας φυσικά, μιας και δεν είναι λίγα τα αριστουργήματα που φέρουν το λογότυπο Sensory / Laser’s Edge Group.


 

Καλοπαιγμένο αλλά όχι καινοτόμο

Αρκεί για κάποιον να ακούσει την εισαγωγή του δίσκου, το instrumental Ex Nihilo, για να καταλάβει πολλά για την συνθετική προσέγγιση των Prospekt. Το progressive metal της χρυσής περιόδου των Symphony X παίζει σημαντικότατο ρόλο στη διαμόρφωση του ήχου τους και στην κατεύθυνση τους. Από εκεί και πέρα Dream Theater αναφορές δε θα μπορούσαν να λείπουν, ενώ μια ηχητική συνιστώσα θα έλεγε κανείς ότι είναι και οι Angra της Edu Falaschi περιόδου, ιδίως στις power metal εκρήξεις κάποιων συνθέσεων. Όπως καταλαβαίνει κανείς εκ των παραπάνω τα μέλη των Prospekt διαθέτουν άριστη τεχνική της οποίας κάνουν εκτεταμένη χρήση στο δίσκο, αλλά ευτυχώς για τον γραφόντα όχι κατάχρηση.

Αρκετές συνθέσεις ξεχωρίζουν και σίγουρα τους βγάζουν από τον prog metal σωρό. Χαρακτηριστικό δείγμα των προαναφερθέντων επιρροών είναι το Cosmic Emissary το οποίο θα μπορούσε να αποτελεί και ένα resume στο τι αποτελούν ηχητικά οι Prospekt. Από εκεί και πέρα το ομότιτλο αποτελεί ένα από τα καλύτερα κομμάτια του δίσκου με εναλλαγές και εξαιρετικά κιθαριστικά θέματα, ενώ ένα από τα πιο κολλητικά τραγούδια του δίσκου είναι το In the Shadows of the Earth στην ανάπτυξη του οποίου θα δει κανείς έντονη αποτύπωση των Angra στοιχείων που αναφέραμε πριν. Το καλύτερο όμως οι Prospekt το αφήνουν για το τέλος. Το Where Masters Fall διαθέτει όλα τα στοιχεία που μια σύγχρονη prog metal μπάντα οφείλει να διαθέτει. Ενδιαφέρουσες αλλαγές, εξαιρετικό rhythm section, όμορφα κιθαριστικά θέματα και leads, τόσο στα σκληρά σημεία, όσο και στα καθαρά και αξιόλογες φωνητικές γραμμές. To Alien Makers of Discord είναι επίσης ένα από τα πολύ καλά κομμάτια του δίσκου, με συμμετοχή του μοναδικού Greg Howe σε ένα solo.

Η attraction της μπάντας είναι ο κιθαρίστας τους Lee Luland ο οποίος είναι ένας εξαιρετικά ταλαντούχος και προικισμένος παίχτης, μια ηχητική μίξη Petrucci, Romeo και Loureiro. Οι lead ιδέες του αλλά και τα ρυθμικά θέματα είναι αξιομνημόνευτα και παρότι οι συνθέσεις δίνουν μεγάλη έφεση σε αυτά δε θα έλεγα σε καμία περίπτωση ότι προσπαθεί να καλύψει τα υπόλοιπα όργανα. Μετρημένος αλλά εκθαμβωτικός στα solos του (χαρακτηριστικό το In the Shadows of the Earth), αποτελεί αναμφίβολα το δυνατό χαρτί των Prospekt.

Τα αρνητικά που σίγουρα θα έβρισκε κανείς είναι η έλλειψη πρωτοτυπίας, καθώς πολλές φορές οι επιρροές είναι πολύ παραπάνω από εμφανείς, και ίσως ότι μερικές συνθέσεις πλατειάζουν και θα χρειαζόντουσαν edit. Ένα από τα μείον τους ίσως είναι η έλλειψη ενός σπουδαίου τραγουδιστή, μιας παραμέτρου που όλες οι μεγάλες μπάντες του είδους τη διαθέτουν σε μεγάλο βαθμό. Ο Michael Morris έχει μια φωνητική προσέγγιση που σίγουρα θα ξενίσει αρκετούς ακροατές. Προσωπικά δε θα έλεγα ότι μου χάλασε κάτι από την τελική γεύση, αλλά σίγουρα δεν ανεβάζει το αποτέλεσμα σε άλλο επίπεδο και αντιλαμβάνομαι ότι για κάποιους θα αποτελέσει τροχοπέδη να απολαύσουν το δίσκο.

Το τελικό πρόσημο είναι θετικό καθώς το ταλέντο εμφανέστατα υπάρχει, η κατάρτιση επίσης, αλλά θα πρέπει να προσπαθήσουν παραπάνω αν θέλουν να θεωρηθούν κάποια στιγμή elite σχήμα. Σίγουρα πάντως η παρούσα κυκλοφορία θα ικανοποιήσει αρκετούς φίλους του ιδιώματος, που πλέον δίνει αξιόλογους δίσκους με το σταγονόμετρο. Τη δυναμική την έχουν, μένει να δούμε στο επόμενο βήμα αν μπορούν να κάνουν άλμα στην elite.

7 / 10

Τάσος Ποιμενίδης

 

2η γνώμη

 

Οι Prospekt στο δεύτερο άλμπουμ τους μας παρουσιάζουν ένα άρτια παιγμένο progressive metal νεότερης κοπής, που πρακτικά σημαίνει ότι οφείλει τον ήχο του στους πρόσφατους Dream Theater και Symphony X ως εμφανέστατες επιρροές, ενώ παραπέμπει ηχητικά σε όλα τα  συγκροτήματα – ακόλουθους της πεπατημένης αυτής οδού. Τα υψίφωνα φωνητικά  μας χαρίζουν κάποιες όμορφες στιγμές αν και σε σημεία ξεφεύγουν σε οκτάβες και ενοχλούν αμυδρά. Η παρουσία των πλήκτρων είναι συνεχής ενώ ολοφάνερη είναι η προσπάθεια του γκρουπ να δημιουργήσει μία ορχηστρική-κινηματογραφική ατμόσφαιρα, μέσα στα συγκεκριμένα όμως πλαίσια αυτού του ήχου. Όσο εντυπωσιακές και να είναι οι συνθέσεις και όσο φανερό και αν είναι το πάθος του γκρουπ στο να υπηρετήσει τον εν λόγω ήχο, η αίσθηση ότι τέτοιου είδους συνθέσεις είναι χιλιοακουσμένες δε θα με κάνει να αναζητήσω το άλμπουμ για περαιτέρω ακροάσεις. Σίγουρα όμως είναι σχεδόν συγκινητικό που μία βρετανική μπάντα παίζει έτσι στις μέρες μας.

6.5 / 10

Πέτρος Παπαδογιάννης

By using the ProgRocks.gr website you agree to our use of cookies. ☒Accept