Poem – Unique

[ViciSolum, 2018]

Εισαγωγή: Δημήτρης Καλτσάς
05 / 02 / 2018

Μπορεί να περιμέναμε επτά ολόκληρα χρόνια για το διάδοχο album του The Great Secret Show από τους Poem (ένα από τα κορυφαία prog ντεμπούτα ελληνικής μπάντας θεωρώ), αλλά το Skein Syndrome απέδειξε πως η υπομονή μας άξιζε, καθώς η μπάντα φάνηκε πως ανέβηκε ένα επίπεδο. Η εκτενής περιοδεία για την προώθηση του δίσκου ήταν τουλάχιστον εναθαρρυντική για το μέλλον, όντας απόλυτα επιτυχημένη κερδίζοντας πολλούς νέους φίλους της μπάντας.

Οι Poem είναι γνωστό και καθολικά αναγνωρισμένο από όσους ακούσουν ένα δείγμα της μουσική τους πως είναι μία μπάντα διεθνούς βεληνεκούς που είναι «καταδικασμένη» να ανεβαίνει ψηλά. Το Unique ήρθε πολύ γρήγορα, σαν μια ανταμοιβή για την προηγούμρνη υπομονή μας, γεμίζοντάς μας χαρά και ανυπομονησία για πολλαπλές ακροάσεις που τελικά απολαύσαμε δεόντως, επιβεβαιώνοντας για άλλην φορά την αρχική μας βεβαιότητα.


 

Δείγμα σταθερότητας

Θυμάμαι τα χρόνια που και εγώ σαν νέο παιδί είχα ιδιαίτερο ενθουσιασμό στο να βρω νέες μπάντες από τον ελληνικό χώρο για να στηρίξω ως μεταλάς το ελληνικό προϊόν.  Το 2006 λοιπόν όταν ο γράφων ήταν 17, οι Poem ξεκινούσαν και αυτοί σαν μπάντα και είχαμε να λέγαμε τι ωραίοι που ήταν αλλά πάντα προσθέταμε το «για έλληνες». Δώδεκα χρόνια μετά οι Poem συνεχίζουν να κρατάνε το ενδιαφέρον μας αλλά πλέον σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες μπάντες της σκηνής χαιρόμαστε να λέμε ότι η ποιότητα πλέον υπάρχει σε περίσσεια.

Το Unique είναι ο τρίτος δίσκος της μπάντας ο οποίος έρχεται μετά από ανακατατάξεις στη σύνθεση της μπάντας, αλλά κυριότερα μετά από δύο επιτυχημένες περιοδείες με Amorphis και Persfone. Η ποιότητα των συνθέσεων είναι και πάλι υψηλή, ενώ το ύφος παραμένει σχετικά ίδιο με ό,τι θετικό ή αρνητικό αυτό συνεπάγεται.

Το εναρκτήριο False Morality δείχνει εύκολα τις διαθέσεις των Poem. Μετά το τέλος του My Own Disorder ο ακροατής καταλαβαίνει αμέσως τα δυνατά σημεία της μπάντας. Στιβάρο rhythm section με στακάτα riff και εξαιρετικά μελωδικά περάσματα, οι Poem συνεχίζουν να γράφουν μουσική για κάθε διάθεση. Με προσοχή στη λεπτομέρεια, κάθε κομμάτι έχει κάτι να προσφέρει στο σύνολο του δίσκου αλλά ταυτόχρονα αρκετά έντονο έτσι ώστε να μπορεί να σταθεί μόνο του σαν κομμάτι.

Για μια ακόμη φορά, ο Γιώργος Προκοπίου αφήνει την υπογραφή του σε κάθε κομμάτι, με ερμηνείες που ανεβάζουν ένα σκαλί παραπάνω την κάθε σύνθεση. Το Euthanasia είναι εξαιρετικό παράδειγμα του πως ένα καλό κομμάτι γίνεται ακόμα καλύτερο λόγω των φωνητικών.  Εναλλαγές από κοφτά riffs σε μελωδικά περάσματα και ένα ρεφραίν να μένει εντυπωμένο στον εγκέφαλο.

Οι Poem ποτέ δεν έκρυψαν τις επιρροές τους. Tool, Paradise Lost, Katatonia, Porcupine Tree είναι μερικές από τις μπάντες που μπορούν να έρθουν στο μυαλό ακούγοντας το Unique. Οι Poem όμως δεν τις κρύβουν. Τις «φοράνε» περήφανα και προσθέτουν σε αυτές προσωπικότητα και τη δική τους σφραγίδα δημιουργώντας κάτι ιδιαίτερο και ταυτόχρονα οικείο.

Τα λίγα καινούρια στοιχεία συγκριτικά με το Skein Syndrome δεν είναι τόσα έτσι ώστε να φέρουν πολλούς νέους οπαδούς στη μπάντα. Όμως είναι κάτι που βοηθάει στην εδραίωση του ήχου της μπάντας και μεγαλώνοντας τον κατάλογο με τα εξαιρετικά κομμάτια. Έτσι το μέλλον μπορεί να φέρει νέες περιοδείες, νέους οπαδούς και η συνέχεια μπορεί να είναι μόνο λαμπρή.

8.5 / 10

Λευτέρης Σταθάρας

 

2η γνώμη

 

Στη γιγάντωση της progressive metal σκηνής στην Ελλάδα, οι Poem κατά την άποψή μου έχουν παίξει σημαντικό ρόλο. Από τη μια γιατί κυκλοφορούσαν πάντοτε ποιοτικούς δίσκους που ικανοποιούσαν και τη prog αλλά και τη metal πλευρά, αλλά και γιατί προωθούσαν τη μουσική τους με εντυπωσιακά live. H κυκλοφορία του Unique τους βρίσκει μάλλον στην καλύτερη φάση της καριέρας τους και κατ’ εμέ αυτός ο τρίτος τους δίσκος σηματοδοτεί μια σημαντική αλλαγή προς το alt-prog. Οι συνθέσεις διατηρούν τον χαρακτήρα της μπάντας, δηλαδή έντονες ρυθμικές κιθάρες, ουσιώδη solo, τεχνικά τύμπανα και μελωδίες γραμμένες πάνω στη φωνή του τραγουδιστή, ενώ η παραγωγή είναι δυνατή και δίνει επιπλέον όγκο στα κομμάτια τους. Ο δίσκος έχει μια ομοιογένεια και τα κομμάτια που προσωπικά ξεχώρισα, είναι τα Four Cornered God, False Morality και Brightness of Loss γιατί συνδυάζουν άρτια το alternative metal με το prog, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι το My Own Disorder (με την α λα Serj Tankian ερμηνεία) ή το Euthanasia (με τα djent riffs) να υστερούν. Κλείνοντας πιστεύω ότι το Unique είναι υπέροχος δίσκος και με αυτόν οι Poem ξεφεύγουν από τα στενά όρια της ελληνικής σκηνής βάζοντας τις βάσεις για μια ευρύτερη αναγνώριση.

8 / 10

Γιάννης Βούλγαρης