Panzerpappa – Summarisk Suite

[Apollon Records, 2019]

Εισαγωγή: Γιάννης Ζαβραδινός
Μετάφραση: Αλέξανδρος Μαντάς
24 / 09 / 2019

Η ποιότητα και η εντυπωσιακή εξέλιξη των Panzerpappa, ανεξάρτητα από την εκάστοτε μουσική κατεύθυνση, είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο και αποδεικνύεται με κάθε κυκλοφορία, κάτι που λίγες μπάντες της γενιάς τους μπορούν να το ισχυριστούν. Aυτό που τους κάνει ξεχωριστούς είναι η ανεξάντλητη έμπνευση, η φαντασία και η αλάνθαστη ικανότητα να αποτυπώνουν στο στούντιο το όραμα τους με τρόπο ελκυστικό αλλά και ασυμβίβαστο. Όλα αυτά στον ιδιόρρυθμο κόσμο του RIO / avant-prog είναι ένα στοίχημα δυνατό και οι εν λόγω το κερδίζουν με έναν σταθερό πήχη στα ύψη και μια αξιοζήλευτη συνέπεια. Είναι άξιοι εκπρόσωποι της νορβηγικής σύγχρονης prog σκηνής, η οποία τα τελευταία χρόνια μας χαρίζει υπέροχες δουλειές καλύπτοντας με μεγάλη ευρύτητα όλες τις πτυχές του ιδιώματος. Τρία χρόνια μετά το πανέμορφο Pestrottedans (οι κριτικές μας εδώ), οι Panzerpappa επιστρέφουν για να μας υπενθυμίσουν τα αυτονόητα.


 

Το ιδανικό soundtrack του επερχόμενου χειμώνα

H φετινή δουλειά των  Panzerpappa με τίτλο Summarisk Suite αποτελεί την έβδομη τους στουντιακή κυκλοφορία, αυτή τη φορά από την νεοσύστατη Apollo Records. Σύμφωνα με την μπάντα ο δίσκος αυτός προέκυψε εκτός προγράμματος ενώ δούλευαν σε διαφορετικό ύφος. Το υλικό που έχουμε πλέον στα χέρια μας βρήκε τον τρόπο και τον δρόμο να επικρατήσει και να ανατρέψει την δημιουργική διαδικασία, παντρεύοντας παλιές με νέες ιδέες, ώστε να μας παρουσιάσουν μια εντυπωσιακή και ολοκληρωμένη δουλειά.

Oι αναφορές στους Samla Mammas Manna, Henry Cow, Univers Zero παρούσες κι εδώ με κορυφώσεις που θυμίζουν King Crimson στις σκοτεινές τους στιγμές. Η ατμόσφαιρα αυτή την φορά εφιαλτική, κλειστοφοβική, με ύψη και βάθη που ξαφνιάζουν ευχάριστα τον ακροατή που τον υποχρεώνουν σε ένα ξέφρενο ταξίδι μέσα από συννεφιασμένα ηχοτοπία. Ο Trond Gjellum με συνένοχο τον Steinar Borve και τους υπέροχους μουσικούς που με το ταλέντο τους  επενδύουν αυτοσχεδιαστικά τα κομμάτια και δημιουργούν εικόνες ιδιοφυώς αφαιρετικές. Παρόλα αυτά, το δέσιμο και οι ενορχηστρώσεις παρουσιάζονται με συνάφεια και επίγνωση της έκτασης που θα πάρει κάθε η κάθε στροφή προκειμένου να κλείνουν την κάθε ιδέα χωρίς περιττές διεργασίες. Σε κάποιες περιπτώσεις η ανάπτυξη προκύπτει με ραγδαίους ρυθμούς όπως π.χ. στο εναρκτήριο Αlgerisk Symfo με τις εντυπωσιακές αλλαγές  και σε άλλες αιωρείται δίνοντας χώρο για τον κάθε μουσικό να βγεί μπροστά όπως συμβαίνει στο  με το ανατολίτικο άρωμα του και το λυρικό κιθαριστικό σόλο του Jarle Storlokken. Το σχεδόν λάτιν (;) με σταθερούς και ρυθμικούς διαδρόμους περιστρέφεται μέχρι ο κάθε εμπλεκόμενος να πει την τελευταία λέξη. Το Permutert Panzerrock που είναι και το μικρότερο σε διάρκεια κομμάτι και ίσως το πιο «προσιτό» τελείται με ζωντάνια και κινητικότητα. Η μινιμαλιστική εισαγωγή του Revidert Malist με τα πλήκτρα να παρέχουν στρώσεις μελαγχολίας και τις δυναμικές να αυξομειώνονται εναλλάσσοντας θέματα και φράσεις. Ίσως η  κορυφαία στιγμή του δίσκου. Το κλείσιμο είναι υποδειγματικό με το Seriell Ballade, ένα μυστηριώδες και απρόβλεπτο κομμάτι, που προδίδει τις ρίζες του πίσω στα τέλη της δεκαετίας ‘70 και ιδιαίτερα το western culture των Henry Cow αναπαράγοντας με την ίδια πιστότητα την ανατριχίλα και υπέροχα, άβολα συναισθήματα. Η συμβολή της παραγωγής στην ηχητική απόδοση είναι μεγάλη, καθιστώντας την ακρόαση άνετη παρόλη τη μεγάλη διάρκεια των κομματιών.     

Οι Panzerpappa κατάφεραν για μια ακόμα φορά να μας συνεπάρουν με την περιπετειώδη μουσική τους με μια ακόμη προσθήκη σε έναν ήδη ενδιαφέροντα κατάλογο με δουλειές για απαιτητικούς ακροατές. Εγκεφαλικοί όσο και χαμηλών τόνων, σοβαροί, αφοσιωμένοι στην τέχνη τους που την παρουσιάζουν με τρόπο υποδειγματικό. Κάθε κεφάλαιο είναι και μια νέα ιστορία, καλογραμμένη, ανάγλυφη, ζωντανή και παραστατικά δοσμένη. Η μουσική τους είναι δομημένη σταθερά πάνω στις  αξιοσέβαστες καταβολές τους με πολλά περιθώρια βελτίωσης και ανανέωσης μέσα από μία αυτοματοποιημένη εξέλιξη. Οι Panzerpappa κερδίζουν ολοένα και περισσότερο έδαφος στην εκτίμησή μας. Αν ο επόμενος χειμώνας που θα μας βρει θα ναι βαρύς, ας είναι το Summarisk Suite το soundtrack του.

9 / 10

Γιάννης Ζαβραδινός

 

2η γνώμη

 

Μερικές φορές η τέχνη «σπρώχνει» η ίδια το δρόμο της ή έστω απλά συμβαίνει όχι ως πρόθεση, αλλά ως αλληλουχία αναπόφευκτων συμπτώσεων. Το Summarisk Suite δεν ήταν προγραμματισμένο και απλά προέκυψε από παλιό και νέο υλικό. Εδώ ο ενεργειακός δείκτης είναι πολύ πιο υψηλός σε σχέση με το Pestrottedans, χωρίς να προδίδεται η ταυτότητα της μπάντας με τα υφέρποντα μελωδικά σημεία με ηγέτη κυρίως τον Steinar Børve. Εδώ οι Panzerpappa τιμούν τον avant-prog χαρακτήρα τους στο ακέραιο και μας χαρίζουν για άλλη μία φορά εξαιρετικές μελωδίες και τα κομμάτια τους φαίνεται να στοχεύουν στην ανάταση του ακροατηρίου. Σε αυτό το περιβάλλον εκτελεστικής τελειότητας και άψογης prog απόδοσης, το επίπεδο των συνθέσεων είναι μεν υψηλό (με κορυφαίο ίσως κομμάτι το Revidert Malist), αλλά όχι τόσο ώστε να εκτοξεύσει το album. Κι όμως, έχεις την αίσθηση ότι οι Panzerpappa είναι κοντά.

7.5 / 10

Δημήτρης Καλτσάς